IV SAB/Wr 1247/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. U. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 16 czerwca 2021 r. I. U. (dalej: strona, skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 grudnia 2021 r., pismem z dnia 10 stycznia 2022 r., wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę sądową zawierającą odpis ww. zarządzenia wraz z pismem przewodnim z dnia 10 stycznia 2022 r. doręczono skarżącej w dniu 22 stycznia 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki, k. 11 akt sądowych). W wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła wskazanego braku skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019, poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wraz z pismem przewodnim Sądu doręczono skarżącej w dniu 22 stycznia 2022 r. (sobota), zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 31 stycznia 2022 r. (poniedziałek). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona. Odnosząc się z kolei do oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi, wyjaśnić trzeba, że cofnięcie skargi, jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego prawa do rozporządzalności skargą) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Innymi słowy, badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, co w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącą - pomimo wezwania - wpisu sądowego od skargi. Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.