III SA/Kr 1397/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi H. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 października 2019 r., sygn. akt [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy skargę oddala. UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 21 października 2019 r., sygn. akt: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.), art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1990), w zw. z art. w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 957) po rozpatrzeniu odwołania skarżącego H. G. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2019 r., znak: [...], o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższe decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia [...] 2019 r., znak: [...], Główny Specjalista w Wydziale Komunikacji działając z upoważnienia Prezydenta Miasta orzekł o skierowaniu skarżącego, posiadającego uprawnienie do kierowania w zakresie prawa jazdy kategorii B, na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie kategorii B prawa jazdy. Z decyzją tą nie zgodził się skarżący, wnosząc w ustawowo zakreślonym terminie odwołanie. W uzasadnieniu odwołania zarzucił, iż "nie może zgodzić się ze znajdującym się w decyzjach wyliczeniem punktacji, skoro wiadomość o przekroczeniu punktów dotarła do niego dopiero w styczniu 2019 r., a więc po otrzymaniu mandatu wystawionego przez Straż Miejską". Skarżący podniósł, że nie mógł być zorientowany, iż wystawiono mu mandat karny wcześniej, niż dotarł on do zainteresowanego i następnie został włączony do przewinień, które w połączeniu z wcześniejszymi, sumarycznie wskazywały na przekroczenie punktacji o 5 punktów. Organ wskazał, że materialnoprawną podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowi art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1990). Organ wskazał również na treść art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957). Zdaniem organu bez znaczenia pozostaje, czy skarżący miał świadomość przekroczenia 24 punktów w czasie krótszym od jednego roku. Organ podniósł, że w rozpoznawanym przypadku poza sporem pozostaje, że skarżący przekroczył w okresie krótszym od jednego roku (od dnia 25 lipca 2017 r. do dnia 30 czerwca 2018 r.) limit 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, uzyskując łącznie 27 punktów. Okoliczność ta wynika wprost z dokumentu urzędowego – wniosku o sprawdzenie kwalifikacji z dnia 19 lipca 2019 r., znak [...], wystawionego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym. Wniosek ten wskazuje zarówno daty, w jakich skarżący naruszał przepisy ruchu drogowego, rodzaj naruszeń, jak i przypisaną tym naruszeniom odpowiednią liczbę punktów. Przedstawione wyżej fakty zdaniem organu odwoławczego stanowią podstawy do uznania, że zaistniały przesłanki do wydania decyzji o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu. W ocenie organu odwoławczego wydana przez organ l instancji decyzja z uwagi przekroczenie przez skarżącego 24 punktów, odpowiada obowiązującemu prawu. W konsekwencji skierowanie skarżącego na egzamin zgodne było z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący H. G. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez jego uchylenie zarzucając: - naruszenie przepisów prawa procesowego, a w szczególności art. 1 § 2 i art. 3 § 2 ustawy prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art.138 k.p.a. poprzez naruszenie przepisów prawa materialnego i wydanie niezgodnej z prawem decyzji przez Prezydenta Miasta, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia oraz zbadanie legalności wydanych decyzji przez organ administracyjny pierwszej instancji i organ odwoławczy i uznanie, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem a także, iż punkty, jakie miał uzyskać skarżący za naruszenie przepisów prawa ruchu drogowego, zostały naliczone w sposób prawidłowy, pomimo, iż stan faktyczny sprawy temu przeczy, albowiem dokonano zsumowania ilości punktów uzyskanych przez skarżącego w okresie do czerwca 2018 r. wraz z punktami uzyskanymi w dniu 31.01.2019 r. - mandat sporządzony przez Straż Miejską w w/w dniu stycznia 2019 r.; - naruszenie praw skarżącego, szczególnie poprzez brak prawidłowego informowania o okolicznościach, terminie i miejscu dopuszczenia się przewinienia ze strony skarżącego, a także wobec naruszenia tych praw poprzez wystawianie mandatu dotyczącego podobno popełnionego wykroczenia, które miało mieć miejsce 7 miesięcy wcześniej. W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Skarżący podniósł, że mandat, który również znalazł się w przedmiotowym okresie i przypisane do niego odpowiednie punkty otrzymał dnia 31 stycznia 2019 r., a więc ponad 6 miesięcy po terminie. Skarżący zdaje sobie sprawę z tego, że do Prezydenta nie należy liczenie punktów, ale już ich zakwestionowanie w odwołaniu od decyzji Prezydenta powinno być rozpoznane wobec przedłożonego przez skarżącego materiału dowodowego. Tym bardziej, że dokumenty zawnioskowane jako dowody, wskazują na nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy. Skarżący jest również zorientowany w tym, iż do organów Policji należy prowadzenie ewidencji kierowców naruszających przepisy o ruchu drogowym, ale już na pewno zarzuty związane z nieprawidłowościami w tym zakresie powinny być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. W ocenie skarżącego zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego, a nadto zasady postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 października 2019 r., sygn. akt: [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2019 r., znak [...], o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu, w związku z przekroczeniem przez niego 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 110; powoływanej dalej w skrócie jako "p.r.d."). Stanowi on, że kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty (prezydenta miasta na prawach powiatu) na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 p.r.d. Przepis art. 114 ust. 1 pkt 1b p.r.d. został uchylony 14 czerwca 2018 r., Kolegium wskazało, że przepis ten jest przepisem nadal obowiązującym. Istotnie przepis powyższy został uchylony z dniem 4 czerwca 2018 r., jednakże z dniem 4 czerwca 2018 r. wszedł w życie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 957), zgodnie z którym do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq p.r.d., w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 maja 2018 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 957) przepisów art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 43 ust. 2 pkt 4, art. 44 ust. 3 pkt 2, art. 67 ust. 2 pkt 2, art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. c, art. 98, art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. c i pkt 4 oraz ust. 2 pkt 1 lit. b i ust. 3, art. 102 ust. Ib, art. 103 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 124 ust. 7, art. 125 pkt 10 lit. g i pkt 16 oraz przepisów rozdziału 14 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami nie stosuje się. Z uwagi na fakt, iż wskazane wdrożenia w dacie wydania decyzji nie zostały wprowadzone, art. 114 ust. 1 pkt 1b p.r.d. był przepisem obowiązującym. Stosownie do art. 130 ust. 1 p.r.d., Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Zgodnie zaś z art. 130 ust. 2 p.r.d., punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów. Z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d. wynika zatem, że organ orzekający o skierowaniu na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy nie ma kompetencji do badania, czy organy kontroli ruchu drogowego dokonały właściwej kwalifikacji zachowań kierowcy (w tym zakresie właściwy jest sąd powszechny), ani też, czy stwierdzonym naruszeniom przepisów ruchu drogowego przypisano właściwą liczbę punktów. To ostatnie uprawnienie przysługuje bowiem komendantowi wojewódzkiemu Policji, którego działanie może być poddane jedynie kontroli sądu administracyjnego w drodze wniesienia skargi na czynności tego organu (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 9 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 855/12). Kompetencja organu w niniejszej sprawie sprowadzała się zatem jedynie do sprawdzenia, w oparciu o wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji, czy wpisy wskazane we wniosku są wpisami ostatecznymi i czy liczba punktów przekracza 24. Jak wynika z treści tego wniosku, skarżący w okresie od 25 lipca 2017 r. do dnia 30 czerwca 2018 wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, za co otrzymał w sumie 27 punktów. Wobec powyższego organ zobligowany był zastosować wobec skarżącego instytucję przewidzianą w art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d., to jest skierować go na kontrolne sprawdzenie jego kwalifikacji do prowadzenia pojazdami. Wobec powyższego skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.