II GSK 1233/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Województwa Dolnośląskiego na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2010 r. sygn. akt II GSK 1233/10 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie skargi kasacyjnej Województwa Dolnośląskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W.z dnia 11 sierpnia 2010 r. sygn. akt III SA/Wr 409/10 w sprawie ze skargi Gminy Miasto B. G. na informację Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia 30 listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r. o sygn. akt II GSK 1233/10 odrzucił skargę kasacyjną Województwa Dolnośląskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 11 sierpnia 2010 r. o sygn. akt III SA/Wr 409/10 w sprawie ze skargi Gminy Miasto B. G. na informację Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia 30 listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej. Na powyższe postanowienie Województwo Dolnośląskie wniosło zażalenie, w którym zarzuciło naruszenie art. 173 § 2 w zw. z art. 32 i art. 33 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie z pominięciem interpretacji zarzucanego przepisu dokonanej uchwałą NSA i odrzucenie skargi kasacyjnej Województwa Dolnośląskiego pomimo, iż było ono traktowane jako strona postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz art. 180 p.p.s.a. przez przyjęcie, że dopuszczalne było odrzucenie skargi kasacyjnej przez NSA uprzednio przyjętej przez Sąd do rozpoznania i skierowanej na rozprawę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne. Stosownie do przepisu art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast wskazana ustawa procesowa nie zawiera przepisu dopuszczającego możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wobec powyższego stwierdzić należy, że od wyroków i postanowień wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny nie przysługuje żaden ze wskazanych przez skarżącego środków odwoławczych. Orzeczenia te stają się prawomocne z chwilą ich wydania. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 w zw. z art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.