I OW 168/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta B. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta B. a Prezydentem Miasta S. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku J. S. w sprawie wydania decyzji potwierdzającej prawo do korzystania ze świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych postanawia: 1. uchylić postanowienie Prezydenta Miasta S. z dnia [...] września 2010r., nr [...]; 2. umorzyć postępowanie sądowe; 3. nakazać zwrot Prezydentowi Miasta B. z kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego kwoty 100 (sto) złotych z tytułu uiszczonego wpisu od wniosku. UZASADNIENIE Pismem z dnia 26 października 2010 r. (dat stempla pocztowego) Prezydent Miasta B. wniósł o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość pomiędzy nim a Prezydentem Miasta S. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku J. S. w sprawie wydania decyzji potwierdzającej prawo do korzystania ze świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych. Organ wskazał, że w dniu 30 września 2010 r. do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. wpłynęło postanowienie wydane przez Prezydenta Miasta S. z dnia [...] września 2010 r. w sprawie przekazania na mocy art. 65 § 1 k.p.a. Prezydentowi Miasta B. wniosku J. S., zamieszkującego w altanie na terenie Rodzinnych Ogródków Działkowych w S. przy ul. [...], zameldowanego na pobyt stały w B. przy ul. [...], do załatwienia według właściwości. W postanowieniu o przekazaniu podano, że w dniu 15 września 2010 r. do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w S. wpłynęło pismo J. S. w sprawie potwierdzenia prawa do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej finansowych ze środków publicznych od dnia 13 września 2010 r. z uwagi na pobyt w Samodzielnym Publicznym Szpitalu Klinicznym w S. (przyjęty na leczenie w dniu 14 września 2010 r. z powodu zatrucia). Dalej wskazano, że na skutek przeprowadzonego postępowania ustalono, iż gmina S. nie jest organem właściwym do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy, zgodnie z art. 54 ust.1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach z opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135 z późn. zm.), który stanowi, że dokumentem potwierdzającym prawo do świadczeń opieki zdrowotnej świadczeniobiorcy, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, jest decyzja wójta (burmistrza, prezydenta) gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy, potwierdzająca to prawo. Wskazano, że J. S. jest zameldowany w B. przy ul. [...]. Prezydent Miasta B. wskazał, że w sprawach o potwierdzenie prawa do korzystania ze świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych, właściwość organu do wydania decyzji określa art. 54 ust.1 powołanej ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach z opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, zgodnie z którym właściwym jest wójt gminy ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy. W sprawach tych nie ma zastosowania art. 101 ust.2 ustawy o pomocy społecznej. Prezydent Miasta B. podkreślił, ze samo zameldowanie, będące kategorią prawa administracyjnego, nie przesądza jeszcze o miejscu zamieszkania w rozumieniu prawa cywilnego. Wskazał, że o miejscu zamieszkania decydują dwa czynniki: zewnętrzny (fakt przebywania) i wewnętrzny (zamiar stałego pobytu). Wyrażenie zamiaru stałego pobytu nie wymaga złożenia oświadczenia woli, co oznacza, że wystarczy, by zamiar taki wynikał z zachowania danej osoby polegającego na ześrodkowaniu swojej aktywności życiowej w określonej miejscowości. Organ zwrócił uwagę, że dotychczasowe życie wnioskodawcy cały czas związane jest z miastem S., jak sam wskazał w rodzinnym wywiadzie środowiskowym przeprowadzonym w dniu 15 września 2010 r., w którym to wywiadzie jako adres zamieszkania wskazał altanę usytuowaną na Rodzinnych Ogródkach Działkowych w S. przy ul. [...]. W związku z tym Prezydent Miasta B. uznał, że organem właściwym do rozpatrzenia wniosku J. S. o wydanie decyzji potwierdzającej prawo do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych, jest Prezydent Miasta S. W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość Prezydent Miasta S. oświadczył, że uznaje swoją właściwość w niniejszej sprawie, w związku z czym wniósł o umorzenie postępowania. Jednocześnie poinformował, że niezwłocznie po otrzymaniu z Sądu akt przedmiotowej sprawy, zostanie wydana decyzja potwierdzająca prawo do świadczeń opieki zdrowotnej J. S. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 19 Kodeksu postępowania administracyjnego, organy administracji publicznej są obowiązane przestrzegać z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Gdy organ, do którego wniesiono podanie, uzna się za niewłaściwy (rzeczowo, miejscowo, instancyjnie) do załatwienia sprawy rozstrzyganej w drodze decyzji, wówczas jest obowiązany do niezwłocznego przekazania podania do tego organu, który – w jego ocenie – jest właściwy w danej sprawie (art. 65 § 1 K.p.a.). Natomiast w myśl art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Może to czynić w odniesieniu do załatwienia konkretnej sprawy, w której dwa organy uznają się jednocześnie za właściwe (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uznaje się za właściwy w sprawie (spór negatywny), i pod warunkiem, że jest to sprawa z zakresu administracji publicznej, w której jeden z pozostających w sporze organów jest właściwy. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przepis ten na mocy art. 64 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ma odpowiednie zastosowanie do postępowania wszczętego wnioskiem. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że zaistniały pomiędzy Prezydentem Miasta B. a Prezydentem Miasta S. negatywny spór o właściwość w przedmiocie wniosku J. S. o wydanie decyzji potwierdzającej jego prawo do świadczeń opieki zdrowotnej przestał być aktualny. Z akt sprawy wynika bowiem, że Prezydent Miasta S. uznał swoją właściwość i zamierza wydać w sprawie stosowną decyzję. Ponieważ jednak postanowienie Prezydenta Miasta S. z dnia [...] września 2010 r. o przekazaniu sprawy w trybie art. 65 § 1 k.p.a., nadal jest w obrocie prawnym i wiąże organ, któremu sprawa ta została przekazana, dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny zgodnie z art. 188 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił uchylić postanowienie Prezydenta Miasta S. z dnia [...] września 2010 r. i umorzyć postępowanie w sprawie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 oraz art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 64 § 3 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.