III SA/Lu 323/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego - w zakresie zażalenia Ł. Ł. z dnia 27 października 2020 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 28 września 2020 r. o odrzuceniu zażalenia postanawia: odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE W myśl art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi pisma określają przepisy art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zastosowanie mieć zatem będzie przepis art. 177a p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi oraz art. 178 p.p.s.a, który stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z przytoczonych przepisów, stosowanych odpowiednio do zażalenia wynika, że jeżeli zażalenie zawiera braki formalne, przewodniczący wzywa do ich uzupełnienia pod rygorem odrzucenia zażalenia. Z akt sprawy wynika, że w dniu 30 października 2020 r. wpłynęło do sądu zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 28 września 2020 r. (k. 190-191). Zażalenie to nadesłane zostało w jednym egzemplarzu. Skarżący nie dołączył do zażalenia jego odpisów w celu doręczenia ich organowi i uczestniczce postępowania. W związku z tym, zarządzeniem z 30 października 2020 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uzupełnienia braków zażalenia przez złożenie dwóch egzemplarzy odpisów zażalenia poświadczonych za zgodność z oryginałem w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 189). Odpis zarządzenia został skarżącemu doręczony 25 listopada 2020 r. (k. 194). W dniu 2 grudnia 2020 r. skarżący nadał na adres sądu przesyłkę zawierającą dwa wydruki komputerowe zażalenia z 27 października 2020 r., bez podpisu skarżącego, a także bez poświadczenia ich za zgodność z oryginałem. Jak wskazano na wstępie, do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 47 § 2 p.p.s.a., odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. W orzecznictwie podkreśla się, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 marca 2008 r., sygn. akt II OSK 774/06, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 927/09). Istotą odpisu jest zatem odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma Niezależnie od tego, czy jest to egzemplarz pisma zgodny pod względem układu treści z oryginałem (kopia, fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument, będący odpisem pisma, zawsze niezbędne jest poświadczenie jego zgodności z oryginałem. Osoba poświadczająca przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Uwierzytelnić pismo może strona, która jest jego autorem lub jej pełnomocnik (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 grudnia 2011 r., I OSK 2351/11). Z akt sprawy wynika, że nadesłane przez skarżącego w wyniku wezwania do usunięcia braków formalnych zażalenia pisma nie są kopiami (fotokopiami) złożonego wcześniej zażalenia, ponieważ nie zawierają podpisu skarżącego, widocznego na oryginale zażalenia. Są to wydruki komputerowe pisma. Wezwanie do złożenia odpisów zażalenia mogło być wykonane przez skarżącego przez złożenie odpisów w formie wydruków komputerowych zażalenia, jednak wymagało to ich uwierzytelnienia przez skarżącego. Nie jest w tym przypadku wymagane poświadczenie za zgodność z oryginałem przez notariusza lub profesjonalnego pełnomocnika. Uwierzytelnienie wymagało jednak własnoręcznego podpisu skarżącego. Dopiero przedstawienie uwierzytelnionego odpisu pisma odzwierciedlającego treść oryginału może zostać uznane za spełnienie wymogów określonych w art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a. Tymczasem skarżący nadesłał tylko dwa wydruki zażalenia, bez podpisu i bez jakiegokolwiek pisma przewodniego, które zawierałoby własnoręczny podpis skarżącego. Nadesłane odpisy zażalenia nie zostały zatem w żaden sposób uwierzytelnione, co powoduje, że zażaleniu nie można nadać dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 47 § 1 w zw. z art. 194 § 3 p.p.s.a., sąd ma obowiązek doręczenia odpisów zażalenia stronom, czyli w tej sprawie organowi oraz uczestniczce postępowania. Obowiązku tego nie można wykonać bez przedłożenia przez wnoszącego zażalenie jego uwierzytelnionych odpisów. Tylko ubocznie zauważyć należy, że skarżący bardzo aktywnie działa w sprawie niniejszej, składając liczne wnioski i zażalenia w kwestiach incydentalnych. Był też niejednokrotnie wzywany do złożenia odpisów pism. Wymóg składania pism z odpowiednią liczbą uwierzytelnionych odpisów jest więc skarżącemu znany. Prawidłowe wykonanie wezwania sądu do usunięcia braków formalnych zażalenia nie powinno było zatem nastręczać skarżącemu trudności. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.