II OSK 2455/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku P. W. i A. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej P. W. i A. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 325/24 oddalającego skargę P. W. i A. W. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 8 grudnia 2023 r. znak: DOZ-OAiK.650.801.2023.SW w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 28 marca 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 325/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. W. i A. W. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 8 grudnia 2023 r. w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. W skardze kasacyjnej P. W. i A. W. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (powinno być postanowienia). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (art. 61 § 1 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że zawarty w skardze kasacyjnej wniosek nie został uzasadniony, zwłaszcza nie wskazano okoliczności mogących świadczyć o wystąpieniu przesłanek do udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego wniosek został rozpoznany przy uwzględnieniu materiału zgromadzonego w aktach sprawy. W przedmiotowej sprawie Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanowieniem z 8 grudnia 2023 r., po rozpatrzeniu zażalenia skarżących, utrzymał w mocy postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 31 lipca 2023 r., którym organ odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie i rozbudowie istniejącego budynku oświatowo-mieszkalnego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na usługi rekreacyjno-noclegowe. Przypomnieć również należy, że w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia 21 lutego 2024 r. Sąd Wojewódzki odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia wskazując, że wniosek ten, nie mógł podlegać uwzględnieniu, ponieważ pełnomocnik skarżących nie podjął choćby próby wykazania, by w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Na powyższe postanowienie nie wniesiono zażalenia. Podkreślenia zatem wymaga, że pełnomocnik skarżących miał świadomość konieczności uprawdopodobnienia ww. przesłanek, jednak z tej możliwości nie skorzystał. Mianowicie w uzasadnieniu wniosku zawartego w skardze kasacyjnej ponownie nie przytoczono żadnych okoliczności uzasadniających konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Również analiza akt sprawy nie daje podstaw do uwzględnienie wniosku w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto należy zauważyć, że w orzecznictwie ukształtowany jest pogląd, zgodnie z którym decyzja o ustaleniu warunków zabudowy, a tym bardziej postanowienie o uzgodnieniu projektu decyzji o warunkach zabudowy nie nakładają praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu oraz nie powodują powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego stron niebędących inwestorem (por. postanowienie NSA dnia 18 marca 2021 r., II OZ 153/21). Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. ----------------------- 2