Ppolska.starec← UrzadnikLog in

I SA/Gd 543/24

Administrative courts2024-12-17
Case number
I SA/Gd 543/24
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Judgment date
2024-12-17
Type
Wyrok WSA w Gdańsku

Judges

Joanna Zdzienicka-WiśniewskaMałgorzata GorzeńMarek Kraus

Ruling

Oddalono skargę

Judgment text

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska /spr./, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia WSA Marek Kraus, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 17 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 13 maja 2024 r., nr 2201-IEE.7192.2.101.2024.DW w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę. UZASADNIENIE Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdyni wszczął postępowanie egzekucyjne z majątku pani M. P. i pana W. P. na podstawie tytułu wykonawczego z 12 grudnia 2023 roku nr [...] wystawionego przez wierzyciela - Wójta Gminy Szemud. Tytuł wykonawczy obejmuje zaległość z tytułu nieuiszczonego podatku od nieruchomości za okres od 1 stycznia 2023r. do 31 grudnia 2023r. w kwocie należności głównej w łącznej wysokości 18.927,00 zł. Na podstawie tytułu wykonawczego Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdyni zawiadomieniem z 17 stycznia 2024r. dokonał zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych w Oddziale w Gdańsku. Odpis zawiadomienia o zajęciu wraz z odpisem tytułu wykonawczego doręczono pani M. P. w dniu 5 lutego 2024 roku. W dniu 7 lutego 2024 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 13 lutego 2024 r., pani M. P. złożyła skargę na czynność zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej. W uzasadnieniu pisma Skarżąca zakwestionowała istnienie niezapłaconego podatku oraz wskazała, że dokonane zajęcie jest uciążliwe, przedwczesne i nieuzasadnione. Postanowieniem z 13 marca 2024r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Gdyni stwierdził uchybienie terminu do wniesienia skargi. Termin siedmiodniowy liczony od daty doręczenia zawiadomienia o zajęciu świadczenia upłynął w dniu 12 lutego 2024r. Pani M. P. w piśmie z 27 marca 2024r. wniosła zażalenie kwestionując uchybienie terminowi na wniesienie skargi. Postanowieniem z 13 maja 2024r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku utrzymał w mocy postanowienie w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną. Dyrektor IAS wskazał, że na podstawie art. 54 § 5 u.p.e.a. w związku art. 17 § 1 u.p.e.a. termin do wniesienia skargi wynosił 7 dni od dnia doręczenia odpisu zawiadomienia z 17 stycznia 2024 roku. Pouczenie o prawie i terminie do złożenia skargi na czynność egzekucyjną zamieszczono na dokumencie zawiadomienia o zajęciu świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej. Skarga została nadana w placówce operatora w dniu 13 lutego 2024 roku. Datę wniesienia środka zaskarżenia potwierdza stempel pocztowy znajdujący się na kopercie zawierającej skargę. Skarżąca uchybiła terminowi składając skargę po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego dla tej czynności. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pani M. P. zarzuciła naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 i art. 144 k.p.a. oraz art. 54 § 5 w związku z art. 17 § 1 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2023 roku, poz. 2505 ze zm.). W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że postępowanie egzekucyjne podlega kontroli na każdym etapie , a przedmiotem kontroli są czynności podejmowane przez organ egzekucyjny. Skarżąca podtrzymała twierdzenie, że zastosowany środek jest zbyt uciążliwy, gdyż pozbawia ją jedynego źródła utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych decyzji z prawem. Sąd w niniejszej sprawie ocenia wyłącznie procesowe postanowienie organu stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną. Zastosowanie w rozpoznawanej sprawie ma przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2505 z późn. zm., dalej u.p.e.a.), który stanowi, że skargę na czynność egzekucyjną wnosi się do organu egzekucyjnego, który dokonał tej czynności, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu dokumentu stanowiącego podstawę dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej. W niniejszej sprawie czynnością egzekucyjną było zajęcie świadczeń zaopatrzenia emerytalnego skarżącej. Zajęcie następuje z chwilą doręczenia organowi rentowemu zawiadomienia o zajęciu (art. 79 § 2 u.p.e.a). Data zajęcia wynikająca z art. 79 § 2 u.p.e.a., nie wpływa na bieg terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną. Termin ten zaczyna bieg w dniu doręczenia zobowiązanemu odpisu dokumentu stanowiącego podstawę dokonania czynności egzekucyjnej. Zobowiązanym, zgodnie z art. 1a pkt 20 u.p.e.a., jest osoba prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadającą osobowości prawnej, albo osoba fizyczna, która nie wykonała w terminie obowiązku o charakterze pieniężnym lub obowiązku o charakterze niepieniężnym. W ocenie Sądu, zgodnie z art. 67 § 1 u.p.e.a., dokumentem stanowiącym podstawę dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej, o których mowa w art. 1a pkt 12 lit. a, jest zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego wystawione przez organ egzekucyjny. Zawiadomienie o zajęciu z 17 stycznia 2024 r. doręczono skarżącej 5 lutego 2024 r. Zawierało ono pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi na czynność egzekucyjną. Organ prawidłowo przyjął, że siedmiodniowy termin do wniesienia przez skarżącą skargi na czynność egzekucyjną upłynął w dniu 12 lutego 2024 r.. Uchybienie temu terminowi skutkuje brakiem kognicji Sądu do kontrolowania prawidłowości dokonanej czynności zajęcia świadczenia emerytalnego skarżącej. Mając na uwadze powyższe, Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935).