II OW 188/14

SENTENCJA Dnia 4 grudnia 2014 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J. M. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Regionalnym Konserwatorem Przyrody w Gorzowie Wielkopolskim a Prezydentem Miasta Zielona Góra w przedmiocie nadzoru nad pomnikami przyrody postanawia: odrzucić wniosek. UZASADNIENIE Pismem z dnia 19 sierpnia 2014 r. J. M. zwrócił się do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego (dalej WSA) w Gorzowie Wielkopolskim z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu pomiędzy Regionalnym Konserwatorem Przyrody w Gorzowie Wlkp. a Prezydentem Miasta Zielona Góra w przedmiocie nadzoru nad pomnikami przyrody. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że w dniu 5 sierpnia 2014 r. nadano do Regionalnego Konserwatora Przyrody w Gorzowie Wlkp. pismo - podanie w sprawie podjęcia interwencji w sprawie działań ochronnych pomnika przyrody - Buk Zwyczajny odmiana purpurowa (Fagus silvatica "Purpura"), mających na celu zabezpieczenie przed atakiem grzyba Hubiaka Pospolitego (Fomes fomentarius). W załączniku nr 1 do niniejszego wniosku znajduje się kserokopia potwierdzenia odbioru powyższej korespondencji. Drzewo to jest pomnikiem przyrody na podstawie załącznika (poz. 21) do Rozporządzenia nr 28 Wojewody Lubuskiego z dnia 19 maja 2006r. w sprawie ustanowienia pomników przyrody (Dz. Urz. Woj. Lubuskiego Nr 38, poz. 828, dalej rozporządzenie). Podstawą prawną do skierowania podania do Regionalnego Konserwatora Przyrody był § 4 powyższego rozporządzenia, w którym to uregulowano, iż organem sprawującym nadzór nad pomnikami przyrody jest Wojewódzki Konserwator Przyrody. W załączniku nr 3 do niniejszego wniosku znajduje się kserokopia Rozporządzenia nr 28 Wojewody Lubuskiego z dnia 19 maja 2006 r. Dalej podniesiono, że Regionalny Konserwator Przyrody - będący organem administracji rządowej na podstawie art. 124 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 z późn. zm.) w zw. 7 art. 123 ust. 1 tej ustawy - w piśmie z dnia 12 sierpnia sygn. WPN-I.623.9.2014.WT, przekazał sprawę Prezydentowi Miasta Zielona Góra (tj. organowi wykonawczemu gminy - art. 26 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 594 z późn. zm.), bez szczegółowego powołania się na przepisy prawa materialnego wskazujące, iż organ ten - Prezydent Miasta Zielona Góra, pozostaje właściwym w zakresie sprawiana nadzoru nad pomnikami przyrody na terenie Miasta Zielona Góra, ograniczając się wyłącznie do podania przepisów proceduralnych — art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., dalej K.p.a.) Powyższe działanie stanowi - w ocenie wnoszącego - naruszenie art. 6, 8, 9 oraz 11 K.p.a. J. M. stwierdził, że brak dostatecznie precyzyjnych regulacji przepisów przejściowych nowelizujących przepisy w zakresie organów ochrony przyrody powoduje to, iż w Województwie Lubuskim w przeważającej części pomniki przyrody są pozbawione nadzoru, co skutkuje ich niszczeniem (dowodem czego jest podanie z dnia 5 sierpnia, o którym mowa na początku), bez jednoczesnej możliwości szybkiemu zapobieżenia temu procesowi, to zaś powoduje złamanie przede wszystkim art. 74 ust. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, póz. 483 z późn. zm.) oraz pozostałych przepisów dotyczących ochrony środowiska. Postanowieniem z dnia 4 września 2014 r. WSA w Gorzowie Wlkp. stwierdził swą niewłaściwość do rozpoznania niniejszego wniosku i przekazał sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Pismem z dnia 15 października 2014 r. Prezydent Miasta Zielona Góra poinformował, że nie prowadzi żadnego sporu o właściwość z Regionalnym Konserwatorem Przyrody w Gorzowie Wlkp., dotyczącym opieki nad pomnikami przyrody znajdującymi się na terenie miasta Zielona Góra. W odpowiedzi na powyższe pismo J. M. podniósł, że Regionalny Konserwator Przyrody w Gorzowie Wlkp. – pismem z dnia 12 sierpnia 2014 r. sygn. WPN-I.623.9.2014.WT, nie tylko nie dokonał przedmiotowej analizy sprawy, to dodatkowo przekazując ją Prezydentowi Miasta Zielona Góra, nie powołując się przy tym na jakikolwiek przepis prawny, naruszył art. 6, 7, 77 § 1 oraz 65 § 1 K.p.a. Zarządzeniem z dnia 4 listopada 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny wezwał J. M. do wykazania interesu prawnego do występowania w charakterze strony w przedmiotowym postępowaniu, w rozumieniu art. 28 K.p.a. W odpowiedzi na powyższe wezwanie J. M. wskazał, że interes ten wynika z art. 86 zd. pierwsze Konstytucji RP, w zw. z art. 74 ust. 4 oraz art. 8 ust. 2 Konstytucji RP. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podmioty legitymowane do zainicjowania sporu kompetencyjnego powstałego w postępowaniu administracyjnym zostały przez ustawodawcę enumeratywnie wyliczone w art. 22 § 3 K.p.a. J. M. - w złożonej odpowiedzi na wezwanie Naczelnego Sadu Administracyjnego - powołując się jedynie na przepis art. 86 zd. pierwsze Konstytucji RP, który stanowi o tym, że "każdy jest obowiązany do dbałości o stan środowiska i ponosi odpowiedzialność za spowodowane przez siebie jego pogorszenie", nie wykazał, że posiada interes prawny do występowania w charakterze strony w przedmiotowym postępowaniu. W konsekwencji uznać należy również, że J. M. nie posiada interesu prawnego do wystąpienia z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Regionalnym Konserwatorem Przyrody w Gorzowie Wlkp. a Prezydentem Miasta Zielona Góra w przedmiocie nadzoru nad pomnikami przyrody. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 15 § 2 i art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.