II SAB/Ol 139/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anna Janowska Sędziowie sędzia WSA Andrzej Brzuzy (spr.) sędzia WSA Katarzyna Górska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi U. J. na bezczynność Burmistrza O. w udostępnieniu informacji publicznej oddala skargę. UZASADNIENIE W piśmie z 29 października 2024 r. U. J. (dalej jako: "strona", "skarżąca", "wnioskodawca") działając jako rzeczoznawca majątkowy wystąpiła do Urzędu Gminy O. o udzielenie informacji publicznej, czy zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy na działki o nr ewidencyjnych [...] i inne położone w obrębie [...] gmina [...]. W przypadku wydania decyzji o warunkach zabudowy zawnioskowano o udostępnienie kopii decyzji wraz z mapą. We wniosku wskazano, że został on złożony w związku z powołaniem strony w charakterze biegłego do wydania opinii w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomości przejęte z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa na podstawie decyzji Wojewody [...] (dalej jako: "Wojewoda") z 19 sierpnia 2024 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. W odpowiedzi z 6 listopada 2024 r. na ww. pismo Burmistrz O. (dalej jako: "organ", "Burmistrz") poinformował wnioskodawcę, że udostepnienie informacji, czy na wskazane nieruchomości zostały wydane decyzje w trybie informacji publicznej nie jest możliwe. Natomiast udostępnienie kopii decyzji o warunkach zabudowy będzie mogło nastąpić po wskazaniu konkretnych decyzji. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, Burmistrz wyjaśnił, że wykorzystywanie prawa do informacji publicznej w celu załatwienia prywatnych interesów jest nadużyciem prawa, podczas gdy wnioskowana informację można uzyskać w innym (odpłatnym) trybie. Replikując do otrzymanej od organu odpowiedzi w piśmie z 8 listopada 2024 r. zatytułowanym "sprzeciw od odmowy udostępnienia informacji publicznej" strona podniosła, że informacją publiczną jest również decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W piśmie z 15 listopada 2024 r. Burmistrz podtrzymał swoje stanowisko. Zauważył, że wnioskowanych informacji nie można udzielić w trybie informacji publicznej w związku z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, ze zm.), dalej jako" "u.d.i.p.", zgodnie z którym jej przepisy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Rzeczoznawca majątkowy, wykonując swoje czynności zawodowe, ma bowiem ustalony tryb pozyskiwania informacji i dokumentów wynikających z art. 155 ust. 1 u.g.n. Jednocześnie w załączeniu przedstawił rejestr wydanych decyzji o warunkach zabudowy w latach 2004 - 2024 informując, że wskazane przez stronę decyzje będą mogły zostać udostępnione zgodnie z art. 155 ust. 3 u.g.n. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skardze na bezczynność Burmistrz w udostępnieniu informacji publicznej strona wniosła o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, a także o zasądzenie na rzecz skarżącej odsetek umownych w przypadku naliczenia przez zleceniodawcę (Wojewodę). W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w rozumieniu u.d.i.p. informacją publiczną jest również decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Z uwagi na charakter publiczny informacji zawartych w decyzji dostęp do niej powinien mieć każdy zainteresowany, bez konieczności wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Pogląd ten wyraził podsekretarz stanu w Ministerstwie Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z upoważnienia ministra w odpowiedzi na interpelację nr 4942 w sprawię problemu udzielania informacji o inwestycjach w świetle ustawy o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego. W ocenie skarżącej twierdzenie organu, że składając wniosek o informację publiczną P. nadużyła prawa jest niedopuszczalne i godzi w dobre imię firmy. Zaznaczyła, że taki sam wniosek został złożony na inne nieruchomości w lutym tego roku i rozpatrzono go pozytywnie. Strona wskazała, że powołane przez Burmistrza wyroki nie mają nic wspólnego z udostępnieniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ani z faktem, że realizując odpłatne zamówienie nie można uzyskać informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie zaś z art. 155 ust. 3 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145), dalej jako: "u.g.n.", właściwe organy są obowiązane udostępniać rzeczoznawcom majątkowym rejestry i dokumenty wymienione w ust. 1 tego artykułu, w tym umożliwiać sporządzanie kopii dokumentów w dowolnej formie. Skarżąca podała, że odpowiadając na wniesiony przez nią "sprzeciw" od odmowy udzielenia informacji, organ przesłał rejestry decyzji o warunkach zabudowy z lat 2004 - 2024 celem samodzielnego wyszukania przez wnioskodawcę spośród około 2800 decyzji o warunkach zabudowy decyzji na działki wymienione we wniosku. Zaznaczyła, że jej zleceniodawca oraz inwestor (Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad) oczekują, że operat szacunkowy będzie posiadał załącznik z informacją o przeznaczeniu działek w decyzjach o warunkach zabudowy lub braku wydania takich decyzji na przedmiotowe działki. Rejestry z 20 lat nie mogą stanowić załącznika do operatu. Brak takiego załącznika może skutkować nieprzyjęciem operatów szacunkowych i naliczeniem odsetek umownych, stąd w skardze wniesiono o zasądzenie od Burmistrza zwrotu kar umownych. W odpowiedzi na skargę Burmistrz podtrzymał dotychczasowe stanowisko, wnosząc o jej oddalenie. Organ dodatkowo wyjaśnił, że wnioskodawca jest rzeczoznawcą majątkowym, uprawnionym do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy w trybie art. 155 ust. 3 w zw. z ust. 1 pkt 5 u.g.n. Z przepisu tego wynika obowiązek udostępnienia decyzji, ale nie wynika obowiązek sporządzania kopii dokumentów, a jedynie umożliwienie sporządzenia kopii dokumentów przez rzeczoznawcę. W tym też celu w piśmie z 15 listopada 2024 r. Burmistrz udostępnił rejestr decyzji, które zawiera oznaczenie nieruchomości w celu umożliwienia wskazania decyzji, które zostaną okazane skarżącej w celu umożliwienia wykonania przez nią ich kopii. Z uwagi jednak na wskazanie we wniosku trybu udostępnienia żądanych informacji i dokumentów w oparciu o u.d.i.p., organ był nim związany. Nadto organ podniósł, że inną przyczyną braku możliwości udostępnienia żądanych informacji i dokumentów w trybie u.d.i.p. jest fakt, że przepisy tej ustawy mają na celu zapewnienie jawności działania instytucji publicznej, a nie wykorzystywanie danych uzyskanych w tym trybie dla celów gospodarczych, czy zawodowych, zaś skarżąca już we wniosku wskazała, że żąda udostępnienia informacji i dokumentów w związku z powołaniem jej w charakterze biegłego, a zatem w celach związanych z prowadzoną przez nią działalnością zawodową. Jednocześnie Burmistrz poinformował, że skarżącej zostały udostępnione wnioskowane dokumenty przy piśmie z 2 grudnia 2024 r., które organ wskutek wezwania z 8 stycznia 2025 r. przekazał tutejszemu sądowi wraz dowodem doręczenia stronie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skargę należało oddalić. Sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 §2 pkt 1 - 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Właściwość w powyższym zakresie dotyczy niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. W rozpoznawanej sprawie skarżąca domagała się informacji w trybie u.d.i.p. We wniosku wskazała, że został on złożony w związku z powołaniem jej jako rzeczoznawcę majątkowego w charakterze biegłego do wydania opinii w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomości przejęte z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa na podstawie decyzji Wojewody z 19 sierpnia 2024 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Odmawiając udzielenia informacji organ wskazał, że rzeczoznawca majątkowy wnioskowaną informację może uzyskać w innym (odpłatnym) trybie, tj. na podstawie art. 155 ust. 3 u.g.n. Prawidłowość stanowiska organu w tym zakresie nie budzi wątpliwości sądu. Jak stanowi art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. W art. 6 ust. 2 pkt 4 lit. a tiret drugie u.d.i.p. przewidziano, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym: treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających. W sprawie nie jest sporne, że żądana przez skarżącą informacja, dotycząca tego, czy na działki wymienione we wniosku wydano decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (a w przypadku ich wydania udostępnienie kopi decyzji wraz z mapą) jest informacją publiczną. Nie jest też kwestionowane, że Burmistrz jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Jednakże sąd zauważa, że art. 1 ust. 2 u.d.i.p. wyłącza stosowanie przepisów tej ustawy, gdy wnioskodawca ma zapewniony dostęp do żądanych informacji publicznych w innym trybie, bowiem zgodnie z jego treścią, przepisy u.d.i.p. nie naruszają przepisów innych ustaw, określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji, będących informacjami publicznymi (por. wyrok WSA w Olsztynie z 10 października 2024 r., sygn. akt II SAB/Ol 84/24). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, że żądana przez wnioskodawcę informacja publiczna ma bezpośredni związek z powołaniem jej osoby jako rzeczoznawcy majątkowego do wydania opinii w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomości przejęte z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa na podstawie decyzji Wojewody. Zgodnie z art. 174 ust. 1 rzeczoznawstwo majątkowe jest działalnością zawodową wykonywaną przez rzeczoznawców na zasadach określonych w u.g.n. Przy szacowaniu nieruchomości rzeczoznawca majątkowy wykorzystuje wszelkie, niezbędne i dostępne dane o nieruchomościach, zawarte m. in. w decyzjach o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 155 ust. 1 pkt 5 u.g.n.). Zgodnie z art. 155 ust. 3 u.g.n. właściwe organy, agencje, o których mowa w ust. 1 pkt 6a, spółdzielnie mieszkaniowe, sądy oraz urzędy skarbowe są obowiązane udostępniać rzeczoznawcom majątkowym rejestry i dokumenty, o których mowa w ust. 1 (także w tym umożliwiać sporządzanie kopii dokumentów w dowolnej formie). Skoro zatem dostęp do żądanych przez skarżącą informacji określają przepisy szczególne, o których mowa w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., to w niniejszej sprawie nie mają zastosowania przepisy u.d.i.p. W konsekwencji nie można przyjąć, że Burmistrz, do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji publicznej w przypadku z art. 1 ust. 2 u.d.i.p. pozostaje w bezczynności, kiedy nie udziela informacji bądź też nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia w trybie u.d.i.p. W ocenie sądu dążenie do uzyskania przedmiotowej informacji w trybie dostępu do informacji publicznej, z uwagi na brzmienie art. 1 ust. 2 u.d.i.p. jest niedopuszczalne. Słusznie też zauważył organ, że przyczyną braku możliwości udostępnienia żądanych informacji i dokumentów w trybie u.d.i.p. jest fakt, że przepisy tej ustawy mają na celu zapewnienie jawności działania instytucji publicznej, a nie wykorzystywanie danych uzyskanych w tym trybie dla celów gospodarczych, czy zawodowych, zaś skarżąca już we wniosku wskazała, że żąda udostępnienia informacji i dokumentów w związku z powołaniem jej w charakterze biegłego, a zatem w celach związanych stricte z prowadzoną przez nią działalnością zawodową. Podnoszona w związku z tym zarówno przez stronę, jak i organ kwestia nadużycia prawa do informacji publicznej pozostaje bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy. Jednocześnie sąd zauważa, że z akt sprawy wynika, że organ udostępnił skarżącej wnioskowane dokumenty przy piśmie z 2 grudnia 2024 r. na podstawi art. 155 ust. 1 u.g.n. z uwzględnieniem art. 175 ust. 3 u.g.n. (k. 60, 61 akt sądowych). Wobec powyższego skargę jako nieuzasadnioną oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a. W niniejszej sprawie sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).