II SAB/Łd 121/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi w sprawie wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę. ał UZASADNIENIE J.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi w sprawie wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak uprzedniego wniesienia przez skarżącego ponaglenia. Pismem z 22 listopada 2023 r. skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie. Stosownie zaś do treści art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Celem złożenia ponaglenia jest wyczerpanie środków zaskarżenia i umożliwienie załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. W związku z tym warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność jest uprzednie, tzn. przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, wniesienie ponaglenia do właściwego organu. Jednocześnie jak wynika z treści art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.), powoływanej dalej jako: "k.p.a.", stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), zaś ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie albo do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 1 i pkt 2 k.p.a.). W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). O innej przyczynie można mówić w przypadku niepoprzedzenia wniesienia skargi wyczerpaniem przysługujących stronie skarżącej środków zaskarżenia (por. postanowienie NSA z 9 maja 2012 r., sygn. akt II GSK 729/12, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej jako: "CBOSA"). Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że skarżący był zobowiązany przed skierowaniem do sądu administracyjnego skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi wnieść ponaglenie do organu prowadzącego postępowanie i dopiero w następstwie powyższego złożyć skargę na bezczynność organu administracji. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący przed wniesieniem skargi do sądu złożył ponaglenie do właściwego organu administracji na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi w sprawie wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. Powyższe stanowisko potwierdza zarówno treść skargi, która implikuje stwierdzenie, że skarżący złożył jedynie odwołanie od decyzji organu I instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi jak i treść odpowiedzi na skargę w której organ administracji jednoznacznie stwierdził, że skarżący nie wyczerpał środka zaskarżenia na bezczynność organu przez złożenie ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu. W konsekwencji należało uznać, że warunek wynikający z art. 53 § 2b p.p.s.a. nie został spełniony, co obligowało sąd do odrzucenia skargi. Odnosząc się do kwestii cofnięcia skargi godzi się wyjaśnić, że cofnięcie skargi dokonane pismem z 22 listopada 2023 r. jest bezskuteczne i nie wywołuje żadnych skutków prawnych z uwagi na to, że rozpatrzenie oświadczenia strony o cofnięciu skargi jest prawnie możliwe i dopuszczalne tylko w sytuacji, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera żadnych braków formalnych i fiskalnych, które uniemożliwiałyby jej rozpoznanie. W niniejszej sprawie sąd stwierdził niedopuszczalność skargi z uwagi na niewyczerpanie trybu wskazanego w art. 37 k.p.a., co powoduje jej odrzucenie mimo cofnięcia, a nie umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wobec tego oświadczenie cofające skargę nie mogło wywrzeć przed sądem określonych skutków ze względu na wystąpienie negatywnej przesłanki wykluczającej jego uwzględnienie. Wobec powyższego sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.