I SAB/Op 109/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. J. na bezczynność Burmistrza Ozimka w przedmiocie zasypania rowu melioracyjnego na drodze dojazdowej postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 4 listopada 2024 r. H. J. (zwany dalej: "skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Burmistrza Ozimka w sprawie zasypania rowu melioracyjnego na drodze dojazdowej. Do skargi załączył kopie pisma z dnia 23 września 2024 r. zatytułowanego "Podanie", złożonego w dniu 24 września 2024 r. do Urzędu Miasta i Gminy w Ozimku, Spółka W., zawierające prośbę o rozwiązanie problemu zasypanego rowu melioracyjnego na drodze dojazdowej działka nr a w K. przy ul. [...]. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 grudnia 2024 r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.) - zwanej dalej jako: "p.p.s.a." wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dnia od dnia otrzymania wezwania, przez wskazanie numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Wezwania te zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia ich doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi. Ponadto wezwano skarżącego do wykazania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., że przed wniesieniem skargi na bezczynność Burmistrza Ozimka w sprawie zasypania rowu melioracyjnego na drodze dojazdowej, skarżący wyczerpał tryb z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572), zwanej dalej "k.p.a." i w tym celu nadesłanie kopii ponaglenia wystosowanego do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi wraz z dowodem potwierdzającym jego wniesienie (np. dowód nadania na poczcie lub prezentata z datą wpływu do organu). Powyższe wezwania, skierowane w jednej przesyłce, zostały doręczone skarżącemu - w dniu 18 grudnia 2024 r. (por. pocztowego potwierdzenie odbioru przesyłki, k-18 akt sądowych). Skarżący nie odpowiedział na wezwania Sądu w przedmiocie przesłania numeru PESEL, ani złożenia ponaglenia, do dnia wydania niniejszego postanowienia. Nie uiścił także wpisu sądowego od skargi, co potwierdza zapisek urzędowy z dnia 20 stycznia 2025 r. Burmistrz Ozimka został wezwany na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 grudnia 2024 r., do przekazania w terminie 7 dni, akt administracyjnych sprawy, tj. wszelkiej dokumentacji dotyczącej pisma skarżącego z dnia 23 września 2024 r. oraz odpowiedzi na skargę wraz z jej odpisem. W odpowiedzi na wezwanie Burmistrz Ozimka przesłał w jednym egzemplarzu pismo procesowe z dnia 16 grudnia 2024 r., w którym poinformował, że nie posiada żadnej dokumentacji w sprawie dotyczącej pisma skarżącego z dnia 23 września 2024 r., gdyż w jego ocenie Urząd Miasta i Gminy w Ozimku nie jest stroną postępowania w niniejszej sprawie. Właściwym adresatem postępowania jest Spółka W. z siedzibą w budynku Urzędu Gminy Miasta i w Ozimku, a pismo skarżącego z dnia 23 września 2024 r., (zawierające prośbę o zasypanie rowu melioracyjnego), zostało jedynie omyłkowo zarejestrowane w Urzędzie Miasta i Gminy Ozimek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Na zasadzie art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W przypadku zatem skargi na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, wskazanym wyżej środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Z treści cytowanego art. 53 § 2b p.p.s.a. wynika także, że uprzednie złożenie ponaglenia stanowi niezbędny warunek skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania. W sytuacji, gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wymogów formalnych, wzywa się do ich uzupełnienia. Wobec tego skarżący został wezwany do wykazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że przed jej wniesieniem wniósł ponaglenie do właściwego organu i w tym celu został zobowiązany do nadesłania kopii ponaglenia wraz z dowodem potwierdzającym jego wniesienie (np. dowód nadania na poczcie lub prezentata z datą wpływu do organu). Skarżący nie wykazał jednak, aby skorzystał z opisanego wyżej trybu i złożył ponaglenie, o jakim mowa w art. 37 k.p.a. Na wezwanie Sądu o nadesłanie wymaganego ponaglenia w piśmie z dnia 1 października 2024 r. wyjaśnił, że nie składał ponaglenia. Natomiast stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie: numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Według art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak stanowi natomiast art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym pismem takim jest m.in. skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący odebrał przesyłkę pocztowej zawierającą wezwania do przesłania numeru PESEL, wykazania, że złożył wymagane ponaglenie oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w dniu 18 grudnia 2024 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności upłynął 27 grudnia 2024 r., ponieważ ostatni dzień 7 dniowego terminu liczony kalendarzowo przypadał bowiem na dzień świąteczny 26 grudnia 2024 r., będący dniem wolnym od pracy. Wobec tego na podstawie art. 83 p.p.s.a., zgodnie z którym - jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Wobec tego, termin przesunął się na dzień roboczy 27 grudnia 2024 r. (piątek). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 w zw. z art. 52 § 2 i art. 53 § 2b p.p.s.a., tj. gdy skarżący złożył skargę pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji, a środkiem tym było ponaglenie. W tych okolicznościach stwierdzić przyjdzie, że skarżący nie złożył wymaganego ponaglenia, a zatem nie wyczerpał środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi na bezczynność organu. Stąd skarga, jako niedopuszczalna, kwalifikuje się do odrzucenia. Ponadto w zakreślonym terminie braki formalne oraz fiskalne skargi nie zostały uzupełnione, co również obligowało Sąd do odrzucenia skargi, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Wobec tego orzeczono, jak w sentencji postanowienia.