II SA/Bd 925/20

SENTENCJA Sygn. [...] II SA/Bd 925/20 [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 listopada 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 listopada 2020 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Wojewody w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę [...](czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE II SA/Bd 925/20 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...].01.2020 r., znak: [...], Prezydent M. B., działając w trybie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., orzekł o uchyleniu decyzji z dnia [...] czerwca 2019r. o uznaniu A. W. za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku i odmówił uznania A. W. za osobę bezrobotną w dniu [...].06.2019 r. i tym samym odmówił przyznania jemu prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Na decyzję organu pierwszej instancji, stronie przysługiwało - zgodnie z pouczeniem zawartym w tej decyzji - wniesienie odwołania do Wojewody w terminie 14 dni od daty jej doręczenia, lecz A. W. nie wniósł odwołania w tym terminie. W dniu [...].06.2020 r. do Prezydenta M. B. wpłynął wniosek A. W. z dnia [...] maja 2020 r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...].01.2020 r., znak: [...] oraz o ponowne doręczenie tej decyzji ponieważ została ona zagubiona przez jego niepełnosprawnego syna, małoletniego A. W.. Wnioskodawca wyjaśnił, że o tym, iż decyzja Prezydenta M. B. z dnia [...] stycznia 2020 r., znak: [...] mogła zostać doręczona, dowiedział się w dniu [...] maja 2020 r. W treści tego wniosku zainteresowany poinformował, że nie złożył w terminie odwołania, ponieważ krótko po tym jak listonosz dostarczył korespondencję, w której była decyzja administracyjna z dnia [...] stycznia 2020 r., jego niepełnosprawny syn przechwycił tę przesyłkę i zagubił, dlatego wnioskodawca nie zdążył zapoznać się z jej treścią. Z uwagi na powyższe, A. W. uważa, że nie ponosi winy w ewentualnym uchybieniu terminu do złożenia odwołania od decyzji administracyjnej z dnia [...] stycznia 2020 r. znak sprawy: [...]. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jego autor nie złożył odwołania, dlatego organ pierwszej instancji w piśmie z dnia [...].06.2020 r. znak: [...] skierowanym do A. W. pouczył go o konieczności złożenia także odwołania, co jest wymogiem prawnym określonym w art. 58 § 2 k.p.a., jednak pomimo prawidłowego pouczenia, odwołanie przez stronę nie zostało złożone. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r., znak: [...] Wojewoda [...] - P. odmówił A. W. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...].01.2020 r. znak: [...] W/MD/2020. Rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, Wojewoda podniósł, że bezspornym jest, iż A. W. wniósł prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...].01.2020 r. znak: [...] W/MD/2020, jednak nie wniósł odwołania od tej decyzji. Z powodu tego uchybienia (braku odwołania), nie spełnił wszystkich przesłanek określonych w art. 58 § 2 k.p.a., który jednoznacznie stanowi, że jednocześnie z prośbą o przywrócenie terminu należy dopełnić czynności dla której określony był termin. W skardze do Sądu A. W. wniósł o uchylenie w całości postanowienia Wojewody [...] - P. w B. z dnia [...] lipca 2020 r. Skarżący zarzucił postanowieniu Wojewody K. - P. w B. naruszenie następujących przepisów ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego mających wpływ na wynik w sprawie: . art. 64 § 2 k.p.a. w zw. z art. 58 § 2 k.p.a., art. 7 k.p.a. i 8 k.p.a. poprzez bezpodstawne przyjęcie przez Wojewodę [...] - P. w B., że pismo z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...], podpisane z up. Prezydenta M. B. przez Zastępcę Dyrektora PUP w B. stanowiło "wezwanie" w rozumieniu art. 64 § 2 k.p.a. do usunięcia braków formalnych wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] W/MD/2020 w sprawie odmowy uznania skarżącego za osobę bezrobotną oraz odmowie przyznania prawa do zasiłku, do którego miałby nie zastosować się skarżący, a tymczasem przedmiotowe pismo z dnia [...] czerwca 2020 r. w żadnym wypadku nie może zostać uznane za wezwanie do usunięcia braków formalnych podania, gdyż już na pierwszy rzut oka nie spełnia trzech podstawowych elementów charakterystycznych dla tego rodzaju pisma mającego pochodzić od organu administracji publicznej tj.: 1. brak jasnego, konkretnego wskazania dla strony, co konkretnie ma zrobić, tj. jakie konkretnie braki formalne swojego podania strona miałaby usunąć, gdyż zacytowanie przepisu prawa o tym, że "wraz z prośbą o przywrócenie terminu należy dopełnić czynności, dla której określony był termin" z pewnością jest nieczytelne dla strony postępowania, a wręcz może pogłębiać dalsze wątpliwości, tworzyć chaos i z pewnością nie pogłębia zaufania strony do organu administracji publicznej, 2. brak wskazania terminu w jakim strona miałaby wykonać zobowiązanie, 3. brak wskazania skutków w przypadku nie zastosowania się przez stronę do takiego wezwania, 4. ponadto wątpliwości budzi również fakt, czy właściwym organem do kierowania wezwań do usunięcia braków formalnych takiego podania w rozumieniu art. 64 § 2 k.p.a. jest organ I instancji. Powyższe w ocenie skarżącego miało istotny wpływ na wynik i treść rozstrzygnięcia zapadłego w niniejszej sprawie, ponieważ Wojewoda [...] - P. nawet nie badając, czy faktycznie strona nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej, zdecydował się odmówić przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej z przyczyn formalnych, odnoszących się wyłącznie do warunków formalnych takiego podania, a takie działanie organu administracji publicznej narusza zasadę legalizmu - działania organów na podstawie i w granicach prawa oraz poważnie osłabia zaufanie obywateli do organów administracji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia, ponieważ zostało ono podjęte zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Na wstępie rozważań należy wskazać, że stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2020 r., poz. 365 z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana sądowa kontrola zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Przystępując do wyjaśnienia motywów podjętego przez Sąd rozstrzygnięcia należy wskazać, że przedmiotem rozpatrywanej skargi jest postanowienie Wojewody [...] - P. z dnia [...] lipca 2020 r., znak: [...] o odmowie przywrócenia terminu A. W. do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta M. B. z dnia [...].01.2020 r. znak: [...] W/MD/2020. Zgodnie z art. 58 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2). Jak wskazuje się w doktrynie i orzecznictwie (por. Stankiewicz w) Kodeks Postępowania Administracyjnego. Komentarz, R. Hauser, M. Wierzbowski, wyd. 6, Warszawa 2020 oraz m.in. wyrok NSA z dnia 19 grudnia 2018 r., I OSK 1831/18; wyrok NSA z dnia 24 marca 1999 r., I SA/Gd 1664/98; wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 października 2005 r., IV SA/Wa 1351/05) dla skutecznego skorzystania przez zainteresowanego (stronę) z omawianej instytucji istotne jest, aby przesłanki te wystąpiły kumulatywnie. Sąd wskazuje, iż jednym z elementów umożliwiających przywrócenie terminu, jest dopełnienie czynności, dla której określony był termin, które winno nastąpić wraz z wniesieniem wniosku o przywrócenie terminu. Ewentualny brak w tym zakresie powinien spotkać się z działaniem organu administracji opartym na regulacji zawartej w art. 64 § 2 k.p.a., zgodnie z którym "jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania". Z art. 64 § 2 k.p.a. wynika jednoznacznie, że jeżeli organ stwierdzi, że podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, ma obowiązek wezwać wnoszącego podanie do usunięcia braków w wyznaczonym terminie wraz z odpowiednim pouczeniem. W art. 64 § 2 k.p.a. ustawodawca nałożył na organ obowiązek w postaci wezwania wnoszącego podanie do usunięcia braków. Charakter prawny tego obowiązku wskazuje, że zachodzi tu brak możności wyboru przez organ określonego działania, a więc chodzi o nakaz wezwania wnoszącego podanie do usunięcia braków w wyznaczonym terminie. Na organach ciąży zatem powinność podjęcia starań w celu zapewnienia realizacji obowiązku spełnienia wymagań formalnych podania określonych w k.p.a. Artykuł 64 § 2 k.p.a. zawiera normę celowościową rozumianą jako dyrektywę zalecającą organowi ściśle określony sposób postępowania. Celem nadrzędnym sposobu postępowania organu, określonego w art. 64 § 2 k.p.a., jest zapewnienie udziału strony w postępowaniu. Wezwanie uregulowane w art. 64 § 2 k.p.a. pełni jednocześnie funkcję gwarancji procesowej zapewniającej udział stronie w postępowaniu. W tym celu, dla zapewnienia skuteczności wezwania, wymagane jest w nim wskazanie terminu, w którym usunięcie braków musi nastąpić oraz pouczenia, skierowanego do wnoszącego podanie, że nieusunięcie wskazanych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Uregulowanie w art. 64 § 2 k.p.a. elementów treści wezwania oznacza, że ustawodawca dostrzega wagę tej regulacji jako gwarancji realizacji zasady ogólnej czynnego udziału strony w postępowaniu. Gwarancją realizacji tego prawa strony jest sankcja wzruszenia decyzji w trybie wznowienia postępowania (art. 145 § 4 k.p.a., M. Adamiak, J. Borkowski, k.p.a. Komentarz, wyd. 13, Warszawa 2014, s. 312). Powyższych wymagań prawnych nie wypełnia zawarte w aktach sprawy pismo z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] podpisane z up. Prezydenta M. B. przez Zastępcę Dyrektora PUP w B. wobec braku wyraźnego wskazania dla strony, co konkretnie ma zrobić, tj. jakie konkretnie braki formalne swego podania strona miałaby usunąć, a zacytowanie przepisu prawa o tym, że "wraz z prośbą o przywrócenie terminu należy dopełnić czynności, dla której określony był termin" – jak słusznie zarzuca strona skarżąca, jest nieczytelne dla strony postępowania. Wadliwość "wezwania" z dnia [...] czerwca 2020 r. stanowiącego de facto pismo informacyjne, dopełnia brak wskazania terminu, w jakim strona miałaby wykonać zobowiązanie oraz brak wskazania skutków procesowych w przypadku nie zastosowania się przez stronę do nakazów wezwania. Zaznaczyć należy, że tylko prawidłowe wezwanie wystosowane przez organ administracyjny na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. zawierające kompletną i wyczerpującą informację o tym, jak ma zostać przeprowadzone usunięcie braku podania przez podmiot je wnoszący, może wywoływać skutki w postaci biegu terminu siedmiodniowego do usunięcia braków i w dalszej kolejności pozostawienia podania bez rozpoznania" - wyrok NSA z 25 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 1976/12 (LEX nr 1488077). Sąd orzekający w rozpoznawanej sprawie podziela powyższy pogląd, uznając przy tym, że wadliwe wezwanie wystosowane przez organ administracyjny na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., którego skala uchybień została wykazana powyżej, jest nie tylko istotnym naruszeniem cyt. przepisu, lecz stanowi także naruszenie zasady informowania określonej w art. 9 k.p.a. To implikuje konieczność ponowienia wezwania w zakresie dopełnienia uchybionej czynności stanowiącej ewentualny brak formalny wniosku i wskazania też na pozostałe przesłanki z art. 58 k.p.a., które już będą wymagały oceny z punktu widzenia zasadności złożonego wniosku. Uznając zatem, że zasadne okazały się zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów procedury administracyjnej tj. art. 64 § 2 k.p.a., zaistniały podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia o czym orzeczono w pkt 1 wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c p.p.s.a. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni powyższe stanowisko Sądu i ponownie oceni skuteczność i zasadność wniosku o przywrócenie terminu. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie 2 wyroku na podstawie art. 200 P.p.s.a.