II SA/Bk 102/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na uchwałę Rady Miasta S. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Zakładu Gospodarki Komunalno –Mieszkaniowej, Wodociągów i Kanalizacji w S. p o s t a n a w i a odrzucić skargę UZASADNIENIE Uchwałą nr [...] z dnia [...] września 2006r. w sprawie rozpatrzenia skargi M. T. na działalność Zakładu Gospodarki Komunalno –Mieszkaniowej, Wodociągów i Kanalizacji w S. – Rada Miasta S. na podstawie art. 229 pkt 3 kpa oraz §12 ust. 1 i 5 Statutu Miasta S. uznała skargę za bezzasadną – ( §1 uchwały). W §2 tej uchwały zapisano, że uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia. Pismem z dnia 21 grudnia 2006r. M. T. w oparciu o przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( Dz.U. nr 13, poz. 74 ze zm.) wniósł do sądu administracyjnego skargę na powyższą uchwałę. Strona przeciwna odpowiadając na skargę wniosła o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność oceny prawidłowości postępowania skargowego przez sąd administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył co następuje: Zaskarżona uchwała podjęta została w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotem skargi w/w zakresie może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub słusznych interesów obywateli, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie sprawy – ( art. 227kpa). Zasadą jest, że organem właściwym do rozpatrzenia i załatwienia skarg są organy wyższego stopnia lub organy sprawujące bezpośredni nadzór. Do rozpatrywania skargi dotyczącej działalności wójta ( burmistrza lub prezydenta miast) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych stosownie do treści art. 229 pkt 3 kpa właściwa jest rada gminy. Załatwienie skargi zgodnie z art. 238§1 kpa następuje poprzez zawiadomienie o załatwieniu skargi. Zawiadomienie stanowi prawna formę działania, będącą czynnością materialno- techniczną, a więc taką czynnością, która skutki prawne wywołuje przez fakty ( vide: Czynności faktyczne administracji państwowej Z.Kmieciak, SP-E t. XXXIX, Łódź 1987r., s. 74-86). Zawiadomienie takie zawiera informację o czynnościach wewnętrznych organu załatwiającego skargę i ich rezultatach, a wywiera ono trojaki skutek prawny. Po pierwsze kończy postępowanie skargowe w odniesieniu do sprawy, po drugie umożliwia wniesienie przez adresata zawiadomienia kolejnej skargi tym razem wynikającej z niezadowolenia z załatwienia skargi ( art. 227 kpa), trzecim zaś skutkiem będzie możliwość zastosowania trybu przewidzianego w art. 239 kpa w odniesieniu do ponowionej skargi w szczególności podtrzymania swego dotychczasowego stanowiska. Zawiadomienie o załatwieniu skargi w trybie postępowania skargowego wyrażone w formie uchwały przez Radę Gminy w ocenie sądu nie daje podstaw do złożenia skargi na taka uchwałę w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, albowiem nie mieści się ono w kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ( tak też Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu, postanowienie z dnia 15 stycznia 2001r., sygn. akt IISA/Wr 1704/2000, niepublikowane). Podobne stanowisko wyrażono również w Komentarzu do kodeksu postępowania administracyjnego B.Adamiak, J.Borkowski (C.H.Beck, Warszawa 2006, str. 856), iż zawiadomienie o załatwieniu skargi nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jego niezgodność z prawem. Ta kategoria czynności różnego rodzaju organów państwowych i organizacji społecznych nie mieści się ani w wyliczeniu aktów zaskarżalnych do sądu administracyjnego, ani też – dodatkowo - nie zawsze organy je wydające będą miały status organów administracyjnych. Tak więc nadal w ocenie sądu aktualny będzie pogląd wyrażony w uzasadnieniu postanowienia NSA z 13 lipca 1983r. sygn. akt IISA 983/83 ( opublikowane ONSA 1983, nr 2, poz. 57, str. 90), iż zawiadomienie może być kwestionowane jedynie nową skargą, która ma za przedmiot - w rozumieniu art. 227 kpa - właściwość organu do załatwienia skargi, wskazania sposobu jej załatwienia oraz uzasadnienie faktyczne i prawne jeżeli było zamieszczone w uzasadnieniu. Z tych też względów na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.