II SA/Po 197/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Asesor WSA Jan Szuma (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 listopada 2020 r. sprawy ze skargi D. C. na postanowienie Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] stycznia 2020 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę UZASADNIENIE Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej (zwanego dalej "Dyrektorem Okręgowym") z dnia [...] stycznia 2020 r., [...], [...], którym stwierdzono niedopuszczalność odwołania D. C. od pisma Dyrektora Zakładu Karnego w [...] z dnia [...] listopada 2019 r., [...] informującego o udzieleniu informacji publicznej. Zaskarżone postanowienie wydano następujących okolicznościach udokumentowanych w aktach sprawy. Wnioskiem z dnia [...] listopada 2019 r. D. C. wystąpił o udzielenie mu informacji o charakterze publicznym dotyczącej wskazania zadań i obowiązków Kierownika Działu Ewidencji oraz Kierownika Działu Finansowego w Zakładzie Karnym w [...] (k. 16 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] listopada 2019 r., [...] Dyrektor Zakładu Karnego w [...] poinformował wnioskodawcę, że żądana informacja została już mu udostępniona (k. 14 akt administracyjnych). W piśmie wskazano, że D. C. wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2018 r. zwrócił się o udostępnienie zadań i obowiązków Kierownika Działu Ewidencji, natomiast wnioskiem z dnia [...] października 2017 r. zwrócił się o udostępnienie zadań i obowiązków Głównego Księgowego – Kierownika Działu Finansowego Zakładu Karnego w [...]. Oba wnioski zostały rozpatrzone pozytywnie, a wnioskowane informacje zostały udostępnione odpowiednio w piśmie z dnia [...] sierpnia 2018 r., [...] oraz w piśmie z dnia [...] października 2017 r., [...] Jednocześnie podkreślono, że od czasu udzielenia wnioskowanych informacji zakres zadań i obowiązków Kierownika Działu Ewidencji oraz Kierownika Działu Finansowego nie uległ zmianie. Ze względu na powyższe uznano, że wniosek o ponowne udostępnienie informacji publicznej, która już została udostępniona, nie zasługuje na uwzględnienie. Powyższe pismo D. C. zakwestionował, nazywając je "decyzją" i składając od niego "skargę" skierowaną bezpośrednio do Dyrektora Okręgowego. Wskazał, że nie udzielono mu żądanych informacji (k. 8 akt administracyjnych). Powyższą "skargę" zakwalifikowano jako odwołanie i przekazano zwrotnie, zgodnie z art. 65 i art. 129 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm., dalej "K.p.a.") do Dyrektora Okręgowego, o czym poinformowano D. C. (k. 11 akt administracyjnych). Dyrektor Zakładu Karnego ustosunkował się do odwołania i przekazał je Dyrektorowi Okręgowemu (k. 12 akt administracyjnych). Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2020 r., [...] Dyrektor Okręgowy, działając na podstawie art. 134 K.p.a., stwierdził niedopuszczalność odwołania D. C.. Podkreślił, że wnioskodawcy udzielono już żądanych informacji. Jednocześnie zaznaczono, że w sprawie, w której wniesiono odwołanie, nie wydano decyzji. Tymczasem tylko od decyzji odwołanie może być wniesione, co wynika z art. 127 K.p.a. Na postanowienie Dyrektora Okręgowego skargę wniósł D. C., domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji (k. 1 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Okręgowy wniósł o jej oddalenie podtrzymując wcześniejszą argumentację (k. 5 akt sądowych). W piśmie procesowym z dnia [...] września 2020 r. adwokat ustanowiony z urzędu dla skarżącego wskazał, że w sprawie doszło do bezczynności, co oznacza, iż pismo D. C. z dnia [...] grudnia 2019 r., wniesione w trakcie postępowania przed organami i nazwane "skargą", jest w istocie skargą na bezczynność (k. 31–32 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna, ponieważ zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z prawem. Odwołanie przysługuje tylko od decyzji administracyjnej wydanej w pierwszej instancji, o czym stanowi art. 127 § 1 K.p.a. Tymczasem pismo, w którym podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, wskazuje, że udzielił uprzednio tej informacji, nie ma przymiotu decyzji. Taka kwalifikacja wynika a contrario z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 2176), który stanowi, że w formie decyzji administracyjnej załatwia się tylko te sprawy z zakresu informacji publicznej, gdzie dochodzi do odmowy jej udzielenia lub do umorzenia postępowania w przypadku wskazanym w art. 14 ust. 2 ustawy. W niniejszej sprawie nie doszło do odmowy udzielenia informacji, ani do umorzenia postępowania. Organ wskazał jedynie, że wnioskowane informacje są już w posiadaniu D. C., gdyż wnioski o przedmiotowo identycznej treści zostały złożone, a żądane informacje udzielone, w latach 2017–2018. Należy w tym zakresie podzielić stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wskazał, że obowiązek udostępnienia informacji publicznej przez władze publiczne i inne podmioty wykonujące zadania publiczne nie dotyczy informacji ogólnodostępnej bądź informacji będącej już w posiadaniu wnioskującego o jej udostępnienie (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2003 r., II SAB 372/03, orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie wnioskujący posiadał już żądane informacje publiczne. Jednocześnie Dyrektor Zakładu Karnego w [...] podkreślił, że zakres zadań i obowiązków wskazanych we wniosku podmiotów nie uległ zmianie od momentu udzielenia D. C. informacji. Tym samym nie zaistniały podstawy, aby ponownie udzielać wnioskowanych informacji. W związku z tym trafnie Dyrektor Okręgowy uznał odwołanie D. C. za niedopuszczalne na podstawie art. 134 K.p.a. Nie mogła być uznana za skuteczną argumentacja pełnomocnika D. C. przedstawiona w piśmie procesowym z dnia [...] września 2020 r., w którym wskazano, że doszło do bezczynności w sprawie, co tym samym sugeruje, iż pismo z dnia [...] grudnia 2019 r. należy traktować nie jako odwołanie, a jako skargę na bezczynność. Odnosząc się do powyższego Sąd zaznacza, że zaprezentowana przez pełnomocnika interpretacja znaczenia czynności jego mocodawcy dokonanych na etapie przez organami administracji nie jest trafna i zaprzecza stanowisku samego D. C.. Po pierwsze, skarżący w piśmie z dnia [...] grudnia 2019 r. wyraźnie napisał, że jego "skarga" dotyczy "decyzji dyrektora ZK [...] z dn. [...].11.19 r.". Wyraźnie kwestionował on więc działanie organu, a nie bezczynność. Po drugie, w skardze sądowoadministracyjnej D. C. ponownie jednoznacznie zaznaczył, że działanie organu, które kwestionował, czyli pismo z dnia [...] listopada 2019 r., potraktował jako decyzję administracyjną. Pismo Dyrektora Zakładu Karnego w [...] z dnia [...] listopada 2019 r., [...] nie było jednak decyzją administracyjną, stąd odwołanie od niego – jak wskazano – należało uznać za niedopuszczalne. W opisanych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej "P.p.s.a.") orzekł oddaleniu skargi. Wniosek o przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu (złożony w piśmie procesowym z dnia [...] września 2020 r.) referendarz sądowy rozstrzygnie w odrębnym postanowieniu (zob. art. 258-261 P.p.s.a., zwłaszcza art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a.).