I SA/Sz 906/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w B. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. UZASADNIENIE Dyrektor Izby Skarbowej w B. działający z upoważnienia Ministra Finansów, interpretacją z dnia [...] (doręczoną 26 czerwca 2012 r.) uznał za nieprawidłowe stanowisko K.B. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłat za studia. Wnioskodawczyni, reprezentowana przez doradcę podatkowego M.N., złożyła w dniu 10 lipca 2012 r. do organu interpretacyjnego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a odpowiedź na to wezwanie została doręczona 6 sierpnia 2012 r. pełnomocnikowi skarżącej, pod wskazany adres: Doradca podatkowy M.N., ul. [...] (dowód doręczenia przy k.14, z adnotacją doręczającego: "Oznaczoną wyżej przesyłkę doręczono adresatowi"). K.B. złożyła skargę na wyżej opisaną interpretację w dniu 6 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 24 października 2012 r. sygn. akt I SA/Sz 906/12, doręczonym pełnomocnikowi w dniu 29 października 2012 r.(do rąk osoby uprawnionej do odbioru przesyłki) odrzucił skargę na tę decyzję z uwagi na złożenie jej z uchybieniem terminu. K.B., reprezentowana przez doradcę podatkowego M.N. złożyła w dniu 31 października 2012 r. (data nadania pisma), za pośrednictwem organu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wyżej opisaną interpretację z dnia [...]. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pełnomocnik K.B. podniósł, że skarga została złożona nieterminowo ze względu na nieprawidłowy obieg korespondencji wpływającej do kancelarii oraz ze względu na błąd pracownika odpowiedzialnego za jej przyjęcie. Doręczenie postanowienia zostało ustalone w sposób nieprawidłowy na dzień 7 sierpnia 2012 r., czego dowodem jest załączona do wniosku kopia z Księgi Kancelaryjnej firmy G.Sp. z o.o. Zdaniem pełnomocnika, niedotrzymanie terminu złożenia skargi nie było niedopatrzeniem lub zaniedbaniem pełnomocnika, lecz leży po stronie pracownika administracyjnego, który został ponownie przeszkolony z zakresu przyjmowania korespondencji i jej prawidłowego ewidencjonowania. Pełnomocnik oświadczył, że nie ponosi odpowiedzialności za uchybienie terminu, które w zaistniałej sytuacji powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Do wniosku dołączono skargę na interpretację, kopię strony z księgi kancelaryjnej oraz oświadczenie M.S. z 31 października 2012 r. o dotyczące błędnej daty wpływu korespondencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. W ocenie Sądu wniosek skarżącej Spółki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej: p.p.s.a., uchybiony termin, w tym również do wniesienia skargi, należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu. Oznacza to, iż strona nie jest zobowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy, wystarczy bowiem, że uprawdopodobni powyższą okoliczność. Z powyższych względów Sąd zobowiązany był rozważyć, czy argumenty skarżącej uprawdopodobniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy. W przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku. Zdaniem Sądu, przedstawione wyżej nie uprawdopodabniają, iż do uchybienia terminu do wniesienia skargi doszło bez winy strony skarżącej. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody w zachowaniu terminu usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wynika z tego, że przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Obowiązkiem strony jest więc uwiarygodnienie swojej staranności oraz wykazanie, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (postanowienie NSA z dnia 28.09.2011 r. sygn. akt II FZ 508/11, Lex nr 948971). Pojęcie winy w uchybieniu terminowi, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a., obejmuje swym zakresem działania bądź zaniechania pełnomocnika, a także działania osób trzecich upoważnionych przez pełnomocnika do dokonywania poszczególnych czynności, włącznie z czynnościami o charakterze czysto technicznym (postanowienie NSA z dnia 14.12.2011 r. sygn. akt II GZ 527/11, Lex nr 1094435). W niniejszej sprawie stwierdzić należy, iż strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że bez swojej winy uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Okoliczność błędnego zaewidencjonowania daty doręczenia korespondencji (odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) nie może stanowić przesłanki przywrócenia uchybionego terminu, tym bardziej, że, jak wynika z dowodu doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, została ona doręczona doradcy podatkowemu M.N. osobiście, zatem pełnomocnik strony znał rzeczywistą datę doręczenia przedmiotowej przesyłki. Uznać należy, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi nastąpiło z winy pełnomocnika skarżącego. Sąd w pełni podziela stanowisko ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym błędy popełnione przez pracowników podległych profesjonalnemu pełnomocnikowi strony należy oceniać jako błędy pełnomocnika. Sąd dostrzega jednocześnie, że dopiero z wnioskiem o przywrócenie terminu pełnomocnik wskazuje na G. Spółkę Doradztwa Podatkowego, jako podmiot, w ramach którego wykonuje czynności doradztwa podatkowego. Mając na uwadze powyższe oraz, na podstawie art. 86 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.