Ppolska.starec← UrzadnikLog in

I SA/Łd 1113/07

Administrative courts2007-10-10
Case number
I SA/Łd 1113/07
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Judgment date
2007-10-10
Type
Postanowienie WSA w Łodzi

Judges

Cezary Koziński

Ruling

Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Judgment text

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 10 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów z nie ujawnionych źródeł przychodów za 2003 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE I SA/Łd 1113/07 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-P. z dnia [...] r. w części przekraczającej wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu nieujawnionych źródeł przychodów za 2003 r. ponad kwotę 9.327,- zł od dochodu wysokości 12.436,- zł, a w pozostałej części utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w mocy. Na powyższą decyzję podatnik złożył w dniu [...] r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której wniósł również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowanie przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) - zwanej dalej u.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (...) Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy – art. 61 § 3 u.p.s.a. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. W doktrynie przyjmuje się, że w przypadku zgłoszenia przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności organu administracji publicznej, obowiązek ustalenia, czy zachodzą ku temu podstawy, obciąża (od chwili przekazania mu akt) sąd administracyjny, który w tym zakresie działa z urzędu. Natomiast uprawdopodobnienie przez skarżącego podstaw wniosku nie ma charakteru realizacji prawnego obowiązku, lecz jedynie działania we własnym, procesowym interesie (por. M. Bogusz – glosa do postanowienia NSA z dnia 31 marca 2005 r., II OZ 155/05, GSP-Prz.Orz. 2006/1/1 - t.2). Przyjąć zatem należy, iż przepis art. 61 § 3 u.p.s.a. nie nakłada obowiązku udowodnienia, czy też uprawdopodobnienia przez stronę przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże przyjąć należy, iż przepis ten zobowiązuje stronę do ich wskazania. W niniejszej sprawie skarżący nie wskazał, czy na skutek wykonania zaskarżonej decyzji (zapłaty zobowiązania podatkowego) może dojść do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniająca wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadą jest, iż każdy jest zobowiązany do płacenia podatków (zob. art. 84 Konstytucji RP). W przypadku, gdyby po rozpoznaniu skargi okazało się, że zaskarżona decyzja narusza prawo, nienależnie zapłacony podatek stanie się nadpłatą podatkową, która podlegać będzie z urzędu zwrotowi (zob. art. 72 § 1 pkt 1 i art. 77 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa /Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z póź. zm./). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.s.a. orzekł jak w sentencji. D.T. D.T.