II GSK 1381/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Stanisław Gronowski po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku P. P. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1005/10 w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić wniosek UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1005/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę P. P. (zwanego dalej: skarżącym) na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...], Rdza-1670/10 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Skarżący od powyższego wyroku wniósł skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wskazał w uzasadnieniu wniosku, osiąga dochód 2500 zł netto miesięcznie. Posiada na utrzymaniu rodzinę oraz spłaca należności wynikające z zaciągniętego kredytu, ponadto nie posiada żadnych innych źródeł utrzymania. W jego ocenie, przy takim poziomie osiąganych zysków wyegzekwowanie kary pieniężnej w wysokości 15 000 zł spowoduje istotny uszczerbek finansowy dla utrzymania oraz zabezpieczenia podstawowych potrzeb życiowych skarżącego oraz jego rodziny, a także nieprzewidywalne i trudne dla odwrócenia skutki dla płynności finansowej skarżącego. Zdaniem skarżącego, istnieje wysokie prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonych decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Należy podkreślić, że na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tym samym uzasadnienie wniosku poza ewentualnym powtórzeniem treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. powinno wskazywać na konkretne zdarzenia świadczące o tym, iż w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W niniejszej sprawie skarżący motywując złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji wskazał na osiągane dochody oraz zaciągnięte kredyty, nie przedłożył jednak w tym zakresie żadnych dokumentów, które potwierdzałyby podnoszone przez niego okoliczności. Niemożliwe zatem było dokonanie merytorycznej oceny tego wniosku. Brak przedłożenia jakichkolwiek dokumentów na poparcie złożonego wniosku stanowi naruszenie obowiązku nałożonego na stronę przez przytoczony wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. wykazania okoliczności lub konkretnych zdarzeń przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji. Mając powyższe na uwadze w oparciu o art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.