II FZ 652/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Stefan Babiarz, , , po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. S. na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 września 2017 r. sygn. akt I SA/Po 947/17 w zakresie odmówienia wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 23 czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej byłego prezesa zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2011 r., w podatku od towarów i usług za miesiące: grudzień 2011 r., styczeń 2012 r., od kwietnia do sierpnia 2012 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6 września 2017 r., I SA/Po 947/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił M. S.(zwanemu dalej skarżącym) wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku skarżący wskazał, że wyrok sądu I instancji nie jest prawomocny, a wobec konieczności uiszczenia zobowiązania podatkowego w wysokości ponad 345.787 zł skarżący będzie zmuszony zaciągnąć kredyt, od którego odsetek nikt mu nie zwróci, albo będzie musiał sprzedać majątek. W odpowiedzi sąd I instancji podniósł w uzasadnieniu, że zweryfikowanie przez sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki, musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jego aktualnej sytuacji majątkowej (posiadanym majątku ruchomym i nieruchomym), wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, kwotach posiadanych pozostałych wierzytelności, wysokości uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków. Tymczasem żadnych danych w zakresie swojej sytuacji finansowej skarżący nie przedłożył. Sąd zatem wniosku nie uwzględnił. W zażaleniu sporządzonym przez profesjonalnego pełnomocnika skarżący powtórzył, że wobec zobowiązania w wysokości ponad 345.787 zł będzie zmuszony zaciągnąć kredyt, od którego odsetek nikt mu nie zwróci, albo będzie musiał sprzedać majątek. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia wprost wskazał, że skarżący żadnych dokumentów finansowych obrazujących jego sytuację majątkową nie przedłożył. Sąd nie mógł zatem zweryfikować, czy skarżący rzeczywiście nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie należności podatkowej. Strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła zażalenie nieodnoszące się do argumentów podniesionych w uzasadnieniu postanowienia o nieuwzględnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd I instancji wskazał, że nie neguje wysokości kwoty, ale brakuje mu danych dotyczących majątku skarżącego – skarżący nie przedstawił bowiem swojej sytuacji majątkowej. W zażaleniu na powyższe strona – wciąż reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - również nie przedstawiła żadnych dokumentów finansowych. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 12 listopada 2012 r., I FZ 450/12, po pierwsze - twierdzenia strony powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 2006, s. 188). Tymczasem skarżący składając wniosek nie załączył żadnego spisu majątku, nawet sporządzonego odręcznie, nie przedłożył wyciągu z rachunku bankowego, gdzie wskazany byłby stan jego konta, nie zestawił ilości zgromadzonych środków z kwotą zobowiązania argumentując, że na pokrycie brakującej części musiałby zaciągnąć kredyt. Sąd rozpatrując wniosek nie ma dokumentacji, na której może się oprzeć. Po drugie – nikt nie kwestionuje, że zaciągnięcie kredytu wiąże się z kosztami związanymi z jego uzyskaniem. Jednak w związku z nieprzedstawieniem dokumentów finansowych z akt sprawy nie wynika, że strona rzeczywiście będzie zmuszona taki kredyt zaciągnąć. Twierdzenia skarżącego są ogólnikowe. Powoływanie się jedynie na wysokość kwoty zobowiązania nie jest wystarczające. Konieczne jest przedstawienie dokumentów dotyczących sytuacji majątkowej wnioskodawcy. W tym stanie rzeczy nie można zatem uznać, że uprawdopodobniono, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi stronie znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Przypomnienia wymaga, że w postępowaniu o podjęcie uchwały abstrakcyjnej w sprawie II FPS 9/13, NSA postanowieniem z dnia 17 lutego 2014 r. odmówił podjęcia uchwały uznając, iż kwesta, czy sąd administracyjny, orzekając o udzieleniu ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: p.p.s.a.). jest zobowiązany uwzględnić oprócz wniosku skarżącego materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, nie stanowiła przedmiotu rozbieżności w orzecznictwie. NSA podkreślił, że nie budziło żadnych wątpliwości stanowisko wyrażane w judykaturze, iż w postępowaniu wszczętym na skutek złożenia przez stronę wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy. Obwiązany jest zatem do dokonania oceny przytoczonych przez stronę we wniosku okoliczności w oparciu o całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w aktach, nie zaś tylko w oparciu o dokumenty załączone do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W aktach administracyjny znajdują się tytuły wykonawcze (np. karta nr 127 akt adm.), zestawienie kosztów egzekucyjnych (karta nr 132 akt adm.), karta przeglądowa (karta nr 144 akt adm.) zawierająca wskazanie, na których kartach znajdują się sprawozdania finansowe za 2010 r. i 2011 r.- ale to dokumentacja dotycząca spółki. Na kartach 219 - 209 akt administracyjnych znajduje się podsumowanie kosztów egzekucyjnych, ale nie dotyczy ono osoby skarżącego ubiegającego się o wstrzymanie wykonania decyzji, która to decyzja – w związku z odpowiedzialnością skarżącego - będzie dotyczyła majątku skarżącego. W niniejszej sprawie powyższe dane są zatem całkowicie nieprzydatne. Danych o sytuacji majątkowej skarżącego nie ma w aktach sprawy, nie zostały dołączone do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nie zostały także nadesłane wobec wskazań sądu I instancji. Strona skupiła się na przytaczaniu poglądów orzecznictwa w zakresie poniesienia kosztu w postaci odsetek od kredytu, zamiast najpierw uprawdopodobnić za pomocą dokumentów finansowych, że taki kredyt będzie w ogóle musiała zaciągnąć. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji