III SAB/Wr 1334/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. M. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 5 sierpnia 2018 r. V. M. (dalej jako skarżąca, strona) wywiodła skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem z 8 września 2020 r. Przewodniczący III Wydziału tut. Sądu wezwał skarżącą do wykazania, że przed wniesieniem skargi na bezczynność organu wyczerpała tok instancji przez złożenie ponaglenia w związku z bezczynnością Wojewody D. - w terminie 7 dni. Strona została pouczona, że stwierdzenie niewyczerpania toku instancji skutkować będzie odrzuceniem skargi. Ponadto, zarządzeniem wydanym w tym samym dniu, wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 17), wezwania zostały doręczone stronie 2 października 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Stosownie z kolei do brzmienia art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1); przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu, zaś przepis art. 37 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm. - dalej: k.p.a.) traktuje, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) lub jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponadto, w myśl art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 3 art. 220 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Zatem, w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Jak wynika z akt sprawy skarżąca - w zakreślonym przez Przewodniczącego Wydziału terminie - nie wykazała, że przed wniesieniem skargi wyczerpała tok instancji przez złożenie ponaglenia w związku z bezczynnością Wojewody D., jak również nie uiściła wpisu sądowego. W konsekwencji termin do usunięcia braku formalnego i fiskalnego skargi upłynął bezskutecznie. Z tych względów - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. - Sąd orzekł, jak w sentencji.