I SA/Bd 456/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 28 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. i S. B. na decyzję Wójta Gminy z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2020 postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Skarżący wnieśli skargę do tut. Sądu na decyzję Wójta Gminy z dnia [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2020. W odpowiedzi na skargę Wójt poinformował, że zgodnie z księgą wieczystą nr [...], nr [...] oraz na podstawie informacji o działce ze Starostwa Powiatowego w A. K. właścicielami działek [...], [...], [...] w miejscowości S. są Barbara i S. B.. Naliczanie podatków lokalnych odbywa się zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.) na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków Starostwa Powiatowego. Wójt wskazał, że akta sprawy zostały przekazane do Prokuratury Rejonowej w A. K. w związku z toczącym się postępowaniem co do zasadności naliczania Skarżącym podatku rolnego. Nadmienił również, że łączne zobowiązanie pieniężne oraz opłata za odpady komunalne są regulowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 , dalej "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Postępowanie sądowoadministracyjne nie zastępuje bowiem postępowania administracyjnego i nie może być wszczęte, jeżeli nie zostały uruchomione środki weryfikacji kwestionowanego aktu, dostępne stronie skarżącej w postępowaniu administracyjnym. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Wyczerpanie toku instancji oznacza więc wydanie przez organ drugiej instancji rozstrzygnięcia kończącego postępowanie, które wszczęto wniesionym środkiem zaskarżenia. Każde takie rozstrzygnięcie może być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. Wykluczone jest natomiast skuteczne wniesienie skargi na akt wydany przez organ pierwszej instancji z pominięciem trybu instancyjnego. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jak wynika z przywołanych na wstępie przepisów możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego uzależniona jest m.in. od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących w administracyjnym toku instancji. Oznacza to, że strona skarżąca musi w pełni wykorzystać drogę postępowania administracyjnego, aby następnie móc zainicjować postępowanie sądowe, którego przedmiotem będzie wówczas rozstrzygnięcie organu drugiej instancji - akt administracyjny ostateczny w administracyjnym toku instancji. W przedmiotowej sprawie Skarżący w skardze jako przedmiot zaskarżenia wyraźnie określili rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, tj. decyzję Wójta Gminy z dnia [...] stycznia 2020 r. (podając jej numer). Wskazane rozstrzygnięcie zawierało prawidłowe pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia w postaci odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] w terminie 14 dni od dnia doręczenia przedmiotowej decyzji za pośrednictwem Wójta Gminy. Wskazać należy, że Skarżący mają prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy po wyczerpaniu wszystkich przysługujących im środków zaskarżenia w przedmiotowej sprawie, w tym przypadku odwołania wniesionego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...]. W związku z powyższym, skoro sąd administracyjny nie zastępuje orzekających w toku postępowania administracyjnego organów drugiej instancji, a jego działania nie mogą naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, skargę należało uznać za niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.