I SAB/Wr 163/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Haberka po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi O.B. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Pismem z 22 grudnia 2021 r. (data nadania skargi: 30 grudnia 2021 r.) strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Do skargi dołączono kopię potwierdzenia odbioru przesyłki o numerze [...], które wedle informacji zawartej w treści skargi, stanowiło dowód złożenia ponaglenia w sprawie (data doręczenia organowi: 1 czerwca 2020 r.). Następnie, Sąd wezwał stronę do złożenia uwierzytelnionego odpisu ponaglenia z 1 czerwca 2020 r. w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania sprawy na podstawie akt. Jednocześnie Sąd poinformował stronę skarżącą, że z akt administracyjnych sprawy nadesłanych przez Wojewodę Dolnośląskiego wynika, że organ nie odnotował ponaglenia. W odpowiedzi na ww. wezwanie strona przedłożyła jedynie potwierdzenie odbioru przesyłki o numerze [...] z którego wynika data jej doręczenia organowi: 3 stycznia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Podnieść należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Odnosząc się do stanu faktycznego wynikającego z akt administracyjnych niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że w toku postępowania wszczętego wnioskiem strony o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę nie złożono ponaglenia. Sąd w toku postępowania wzywał stronę do przedłożenia ponaglenia wraz z dowodem jego wniesienia. Co istotne, strona skarżąca złożyła do akt spawy dwa potwierdzenia odbioru, które zgodnie z jej twierdzeniem stanowiły dowód nadania ponaglenia w spawie. Niemniej jednak, po analizie akt sprawy Sąd stwierdził, że potwierdzenie odbioru o numerze [...] dotyczy korespondencji, którą nadano wniosek o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, zaś drugie – korespondencji doręczonej organowi 3 stycznia 2022 r., zatem po dniu wniesienia w skargi w sprawie (30 grudnia 2021 r.). Ponadto, pomimo wezwania Sądu, strona nie przedłożyła odpisu ponaglenia, zatem brak jest w aktach sprawy dokumentu, który potwierdzałby wniesienia ponaglenia w sprawie przed zainicjowaniem postępowania sądowoadministracyjnego. Aby skutecznie wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu taką skargę musi poprzedzać ponaglenie. Mając na uwadze to, że w sprawie brak jest dowodu wniesienia ponaglenia należało uznać, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała warunku, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. Implikuje to konsekwencje wynikające z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w postaci odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej, o czym orzeczono w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu, w wysokości 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji.