VII SA/Wa 1268/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Montowski, Sędziowie sędzia WSA Artur Kuś (spr.), sędzia WSA Wojciech Sawczuk, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 października 2020r. sprawy ze skargi H. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na zastosowanie zamiennych rozwiązań technicznych w zakresie ochrony przeciwpożarowej oddala skargę UZASADNIENIE 1. Zaskarżonym postanowieniem z [...]kwietnia 2020 r. (znak [...]) Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej (dalej: "organ odwoławczy", "KGPSP") na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 127 § 2 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.; dalej: "k.p.a."), oraz art. 11a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1499 ze zm.; dalej: "u.p.s.p.") i art. 6a ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1372 ze zm.; dalej: "u.o.p."), w zw. z § 2 ust. 3a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1065; dalej: "rozporządzenie w sprawie warunków technicznych"), po rozpatrzeniu zażalenia [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca, "Spółka"), na postanowienie z [...]stycznia 2020 r., znak [...][...]Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej (dalej: "organ I instancji", "KWPSP"), niewyrażające zgody na spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w inny sposób niż określono w przepisach techniczno-budowlanych wskazany w "Ekspertyzie stanu ochrony przeciwpożarowej [...], ul. [...]", opracowanej w październiku 2019 r. przez mgr inż. M. K. - rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, nr upr. [...]oraz mgr inż. W. N. - rzeczoznawcę budowlanego, [...], (zwanej dalej: "Ekspertyzą"): 1) uchylił w całości zaskarżone postanowienie KWPSP z [...]stycznia 2020 r. znak [...]; 2) wyraził zgodę na zastosowanie w obiekcie Spółki rozwiązań zamiennych w stosunku do wymagań ochrony przeciwpożarowej, określonych w § 68 ust. 1, § 132 ust. 1, § 239 ust. 4, § 240 ust. 1, § 242 ust. 1, § 256 ust. 6 pkt 5 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, w zakresie stanu faktycznego i uwarunkowań lokalnych - wskazanych w Ekspertyzie, polegających na: a) wyposażeniu dróg ewakuacyjnych w awaryjne oświetlenie ewakuacyjne o natężeniu oświetlenia co najmniej 2 lx oraz w podświetlane znaki wskazujące kierunek ewakuacji; b) wyposażeniu w zamknięcia przeciwpaniczne uruchamiane prętem poziomym drzwi stanowiących wyjście ewakuacyjne z budynku w zachodniej części budynku; pod warunkiem: 1) wyposażenia budynków hotelu w system sygnalizacji pożarowej (SSP) obejmujący zakresem ochrony co najmniej drogi ewakuacyjne oraz pomieszczenia sali konferencyjnej (pom. nr [...]i [...]) i sali kominkowej (pom. nr [...]); 2) zapewnienia z poziomej drogi ewakuacyjnej na parterze w części zachodniej budynku wyjścia ewakuacyjnego o szerokości co najmniej 0,9 m prowadzącego bezpośredniego na zewnątrz; 3) zapewnienia szerokości co najmniej 0,9 m dla drzwi stanowiących wyjścia ewakuacyjne na zewnątrz budynku od strony zachodniej (piętra +1 i +2) oraz dla drzwi przeciwpożarowych o klasie odporności ogniowej El 60 prowadzących do innej strefy pożarowej; 4) zapewnienia dla ściany zewnętrznej od strony zachodniej, przy której usytuowano schody zewnętrzne służące do ewakuacji, klasy odporności ogniowej co najmniej REI 60 oraz izolacji z materiałów niepalnych; 5) wydzielenia przeciwpożarowego kotłowni (pom. nr -1/19) ścianami wewnętrznymi i stropem o klasie odporności ogniowej odpowiednio co najmniej El 60 i REI 60 oraz zamknięcia drzwiami przeciwpożarowymi o klasie odporności ogniowej co najmniej El 30; 6) oddzielenia piwnic od pozostałej części budynku drzwiami przeciwpożarowymi o klasie odporności ogniowej co najmniej El 30. W uzasadnieniu postanowienia KGPSP przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Skarżąca, wystąpiła pismem z [...]listopada 2019 r. do KWPSP, o uzgodnienie rozwiązań zamiennych wskazanych w Ekspertyzie opracowanej w związku z projektowaną przebudową budynku. W Ekspertyzie stwierdzono występowanie w budynku hotelu szeregu niezgodności z zakresu ochrony przeciwpożarowej w stosunku do wymagań zawartych w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych, które dotyczą: 1) szerokości biegu schodów wewnętrznych, która wynosi od 0,92 m do 1,02 m przy wymaganej co najmniej 1,2 m; 2) szerokości spoczników schodów wewnętrznych, które wynoszą od 1,03 m do 1,38 m przy wymaganej co najmniej 1,5 m; 3) szerokości spocznika dodatkowych schodów zewnętrznych z II piętra, która wynosi 1,29 m, przy wymaganej co najmniej 1,5 m; 4) szerokości poziomych dróg ewakuacyjnych, które lokalnie przy hydrantach wynoszą 1,18 m, przy wymaganej 1,4 m; 5) wysokości holu pełniącego funkcję recepcji, która wynosi od 2,36 m do 2,40 m, przy wymaganej wysokości 3,3 m; 6) szerokości drzwi dwuskrzydłowych do sal konferencyjnych 0/6 i 0/8, która wynosi 0,66 m, przy wymaganej co najmniej 0,9 m; 7) szerokości drzwi na zewnątrz budynku od strony zachodniej oraz do innej strefy pożarowej, która powinna wynosić 1,2 m; 8) występowania w sali kominkowej oraz konferencyjnej kominków opalanych drewnem z otwartym paleniskiem, wobec dopuszczenia stosowania tego rodzaju kominków wyłącznie w budynkach jednorodzinnych, mieszkalnych w zabudowie zagrodowej i rekreacji indywidualnej oraz w niektórych pomieszczeniach w niskich budynkach wielorodzinnych. W związku z tymi niezgodnościami autorzy Ekspertyzy w ramach rozwiązań zamiennych w stosunku do wymagań ochrony przeciwpożarowej zaproponowali: 1) wyposażenie dróg ewakuacyjnych w awaryjne oświetlenie ewakuacyjne o natężeniu oświetlenia co najmniej 2 lx oraz podświetlane znaki wskazujące kierunek ewakuacji; 2) wyposażenie w dźwignie antypaniczne drzwi stanowiących wyjście ewakuacyjne z budynku, od strony zachodniej części hotelowej. KWPSP postanowieniem z [...]stycznia 2020 r. znak [...], nie wyraził zgody na zastosowanie rozwiązań zamiennych proponowanych przez skarżącą i spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w sposób inny niż określony w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych. W uzasadnieniu organ I instancji stwierdził, że obiekt w kontekście § 28 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. Nr 109, poz. 719 ze zm.; zwanego dalej: "rozporządzeniem MSWiA"), wymaga wyposażenia w system sygnalizacji pożarowej, którego celem jest m.in. ostrzeżenie użytkowników całego obiektu o zagrożeniu, niezależnie od miejsca powstania pożaru. Ponadto wskazał, że w części graficznej Ekspertyzy występuje na rysunku nr 1 pomieszczenie kotłowni (nr [...]), które w części opisowej Ekspertyzy nie zostało scharakteryzowane w zakresie ochrony przeciwpożarowej, co uniemożliwia ocenę spełnienia w szczególności wymagań § 220 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, które określają wymagane wydzielenia przeciwpożarowe dla pomieszczeń kotłowni w zależności od jej łącznej mocy cieplnej. Od powyższego postanowienia zażalenie wniosła skarżąca, w którym zażądała uchylenia w całości zaskarżonego postanowienia i wniosła o pozytywne rozpatrzenie jej wniosku o uzgodnienie rozwiązań zamiennych. Skarżąca zarzuciła KWPSP budowanie wadliwej argumentacji, nieopartej na podstawie prawnej, lecz na fałszywych przesłankach oraz naruszenie art. 6, art. 7, art. 7a, art. 7b, art. 8, art. 9 i art. 11 k.p.a. Ponadto podniosła, że KWPSP "wykroczył poza swoje kompetencje" poprzez stwierdzenie, że w obiekcie "jest wymagany system sygnalizacji pożarowej pomimo braku podstawy prawnej". Wskazał również, że występujące w Ekspertyzie braki mogły być przez nią uzupełnione w toku postępowania, gdyby organ I instancji w piśmie informującym o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy zawarł jednocześnie wezwanie do ich usunięcia. W ocenie Spółki doszło do zaniechania wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, a zwłaszcza ustalenia stanu faktycznego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy odwołał się do art. 6a ust. 2 u.o.p. Podniósł ponadto, że wskazania Ekspertyzy, która stanowi element uzasadnienia wniosku skarżącej o wyrażenie zgody na zastosowanie rozwiązań zamiennych, powinny odnosić się do wymienionych w art. 6a ust. 2 u.o.p. wymagań podstawowych i określać sposób ich spełnienia. W ocenie KGPSP choć ustalenia Ekspertyzy nie rozstrzygają tych kwestii w sposób jednoznaczny, to jednak pozwalają na rozstrzygnięcie istoty sprawy pod warunkiem spełnienia dodatkowych wymagań z zakresu ochrony przeciwpożarowej. Organ odwoławczy zaznaczył, że kluczowym dla oceny spełnienia podstawowych wymagań bezpieczeństwa pożarowego w rozpatrywanym budynku jest rozstrzygnięcie przede wszystkim kwestii dotyczących zapewnienia możliwości ewakuacji ludzi w miejsce bezpieczne oraz ograniczenie rozprzestrzeniania się ognia i dymu wewnątrz obiektu. Wskazał, że wniosek skarżącej do organu I instancji dotyczył w znacznej mierze wyrażenia zgody na pozostawienie w obiekcie niezgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej w zakresie dróg ewakuacyjnych, w tym: parametrów spoczników, biegów, poziomych dróg komunikacji ogólnych służących celom ewakuacji oraz drzwi służących celom ewakuacji. Jednocześnie wyjaśnił, że w załączonej do wniosku Ekspertyzie nie wykazano w sposób jednoznaczny, iż wskazane w niej rozwiązania zamienne zapewniają odpowiednie warunki ewakuacji, umożliwiające bezpieczne opuszczenie strefy zagrożonej i objętej pożarem. Podniósł, że w Ekspertyzie brak jest w szczególności analizy inżynierskiej i oceny potwierdzającej, iż zaproponowane warunki ochrony przeciwpożarowej obiektu, uwzględniające proponowane rozwiązania zamienne, będą zapewniały akceptowalny poziom bezpieczeństwa pożarowego. W ocenie KGPSP, wyrażenie zgody na zastosowanie wnioskowanych rozwiązań zamiennych w ramach niniejszego postępowania jest możliwe tylko w przypadku określenia dodatkowych warunków. Organ odwoławczy uznał za konieczne wyposażenie obiektu w system sygnalizacji pożarowej, obejmujący zakresem ochrony co najmniej drogi ewakuacyjne (poziome i pionowe), co mając na uwadze występujące w nim warunki ewakuacji, umożliwi jego użytkownikom szybkie i bezpieczne opuszczenie strefy pożarowej objętej lub zagrożonej pożarem, zanim na drogach ewakuacyjnych wystąpią warunki środowiskowe uniemożliwiające im samodzielną ewakuację. Natomiast w kontekście zapewnienia odpowiednich warunków ewakuacji ze strefy pożarowej w części zachodniej hotelu, z której na parterze ewakuacja jest możliwa tylko poprzez sąsiednią strefę pożarową, za konieczne organ odwoławczy uznał zapewnienie dodatkowego wyjścia ewakuacyjnego, prowadzącego z tej strefy bezpośrednio na zewnątrz budynku. Wyjaśnił, że wówczas z punktu widzenia bezpieczeństwa pożarowego możliwym jest rozpatrywanie tej strefy pożarowej według założeń Ekspertyzy jako odrębnego budynku. Zaznaczył ponadto, że za niewystarczające w tym zakresie uznał drzwi tarasowe z pokoi hotelowych. Ponadto wskazał, że z uwagi na nieokreślenie przez autorów Ekspertyzy parametrów drzwi prowadzących bezpośrednio na zewnątrz budynku oraz drzwi do sąsiedniej strefy pożarowej, a jedynie zawarcie stwierdzenia, że "(...) nie mają szerokości 1,2 m w świetle", doprecyzował, że drzwi te powinny posiadać szerokość co najmniej 0,9 m. Jednocześnie zaznaczył, że ze względu na brak scharakteryzowania konstrukcji ewakuacyjnych schodów zewnętrznych w zachodniej części obiektu, nałożył dodatkowy warunek, aby ściana zewnętrzna, przy której usytuowane są przedmiotowe schody, była wykonana w klasie odporności ogniowej co najmniej REI 60, a izolacja tej ściany z materiałów niepalnych. Zaznaczył, że zastosowanie tych rozwiązań zapewnia zachowanie odpowiednich warunków ewakuacji przez czas niezbędny do ewakuacji użytkowników strefy pożarowej zachodniej. Z kolei, wobec braku w Ekspertyzie określenia zabezpieczeń przeciwpożarowych dla proponowanego pozostawienia opalanych drewnem otwartych palenisk (kominków) znajdujących się w salach kominkowej i konferencyjnej, organ odwoławczy za konieczne uznał wyposażenie tych pomieszczeń w czujki pożarowe systemu sygnalizacji pożarowej, co umożliwi wczesne wykrycie ewentualnego pożaru w tych pomieszczeniach, zaalarmowania użytkowników obiektu i podjęcie działań gaśniczych pierwszej fazie rozwoju pożaru. KGPSP mając na względzie określone w zażaleniu zapewnienia Spółki o możliwym usunięciu przez nią wskazanych w zaskarżonym postanowieniu nieprawidłowości dotyczących wydzielenia przeciwpożarowego kotłowni oraz oddzielenia piwnicy od części nadziemnej budynku, uwzględnił tą okoliczność w rozstrzygnięciu w warunkach dodatkowych, przyjmując że są one odpowiednie do zapewnienia ograniczenia rozprzestrzeniania się ognia i dymu wewnątrz obiektu. Zaznacza jednocześnie, że wykonanie wskazanych w postanowieniu rozwiązań leży również w interesie Spółki, gdyż mają one na celu zapewnienie warunków umożliwiających szybkie i bezpieczne opuszczanie przez osoby znajdujące się w hotelu strefy zagrożonej lub objętej pożarem. Organ odwoławczy w odniesieniu do zarzutu skarżącej dotyczącego braku podstaw prawnych do nakładania przez organ I instancji obowiązku wyposażenia obiektu w system sygnalizacji pożarowej, stwierdził się, że jest on niezasadny, gdyż organ PSP rozstrzygający kwestię stosowania rozwiązań zamiennych w stosunku do wymagań ochrony przeciwpożarowej, uprawniony jest zgodnie z art. 6a ust. 2 pkt 2 u.o.p. do wyrażenia zgodny na ich zastosowanie pod określonymi warunkami, zwłaszcza w sytuacji gdy ustalenia Ekspertyzy, stanowiącej uzasadnienie merytoryczne wniosku skarżącej, nie wykazują w sposób jednoznaczny, spełnienia wymagań podstawowych z zakresu bezpieczeństwa pożarowego. Natomiast rozpatrując argumentację Spółki w zakresie naruszenia przez organ I instancji przepisów postępowania administracyjnego organ odwoławczy stwierdził, że zasadnymi są zarzuty dotyczące naruszenia art. 7, art. 11, art. 9. Jednocześnie wyjaśnił, że nie można zgodzić się ze Spółką, jakoby organ I instancji dopuścił się naruszenia przepisów art. 6, art. 7a, art. 7b oraz art. 8 k.p.a. 2. Pismem z [...] czerwca 2020 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie z [...]kwietnia 2020 r. KGPSP, domagając się stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia, a także zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że skarga okazuje się konieczna z dwóch powodów: otóż postępowanie wyjaśniające organów obu instancji okazały się na tyle pobieżne, że nie dostrzeżono faktów dotyczących tego, iż część (ustalonych w zaskarżonym akcie administracyjnym) obowiązków, została już wcześniej wykonana przez Inwestora, a tym samym nie może być przedmiotem kolejnego nakładania obowiązków; drugi powód złożenia skargi dotyczy określenia obowiązków, które nie znajdują podstawy prawnej w normach prawa materialnego, co skutkuje nieważnością postanowienia, o jakiej mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. 3. W odpowiedzi na skargę KGPSP wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. 1. Istota sprawy sprowadza się do tego czy zasadnie organ II instancji uchylił w całości postanowienie organu I instancji i jednocześnie wyraził zgodę na zastosowanie w [...]szeregu (szczegółowo określonych) rozwiązań zamiennych w stosunku do wymagań ochrony przeciwpożarowej związanych również z warunkami technicznymi, jakimi powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie. 2. Ze stanu faktycznego wynikają następujące okoliczności, mające istotne znaczenie w niniejszej sprawie: - przedstawiciel [...]wystąpił pismem z [...]listopada 2019 r. do [...] KWPSP o uzgodnienie rozwiązań zamiennych wskazanych w Ekspertyzie opracowanej w związku z projektowaną przebudową budynku; - w Ekspertyzie stwierdzono występowanie w budynku hotelu szeregu nieprawidłowości z zakresu ochrony przeciwpożarowej w stosunku do wymagań zawartych w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych; - w związku z tymi niezgodnościami autorzy Ekspertyzy w ramach rozwiązań zamiennych w stosunku do wymagań ochrony przeciwpożarowej zaproponowali szczegółowe rozwiązania (tam opisane); - pismem z [...]grudnia 2019 r. [...]KWPSP zawiadomił stronę o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do [...]stycznia 2020 r.; - organ I instancji postanowieniem z [...]stycznia 2020 r. nie wyraził zgody na zastosowanie rozwiązań zamiennych proponowanych przez Stronę i spełnienie wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego w sposób inny niż określony w przepisach prawa, wskazując, że stwierdzony w Ekspertyzie zakres nieprawidłowości uniemożliwia wydanie zgody na zastosowanie warunków zamiennych; - Strona pismem z [...] lutego 2020 r. wniosła zażalenie do organu II instancji; - organ II instancji postanowieniem z [...]kwietnia 2020 r. uchylił postanowienie organu I instancji i wyraził zgodę na zastosowanie szczegółowo opisanych w postanowieniu rozwiązań zamiennych (skargę do WSA w Warszawie na to postanowienie złożyła strona). 3. Zdaniem Sądu w pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 6a ust. 2 u.o.p., wymagania ochrony przeciwpożarowej dotyczące obiektów budowlanych lub terenów mogą być w przypadkach określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej spełnione w sposób inny niż określony w tych przepisach, jeżeli proponowane rozwiązania zamienne w stosunku do wymagań ochrony przeciwpożarowej ograniczają możliwość powstania pożaru, a w razie jego wystąpienia: zapewniają zachowanie nośności konstrukcji przez określony czas, zapewniają ograniczenie rozprzestrzeniania się ognia i dymu wewnątrz obiektu budowlanego, zapewniają ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru na sąsiednie obiekty budowlane lub tereny przyległe, zapewniają możliwość ewakuacji ludzi lub ich uratowania w inny sposób, uwzględniają bezpieczeństwo ekip ratowniczych. Z art. 6a ust. 2 u.o.p. jednoznacznie wynika, że to wniosek inwestora inicjuje postępowanie w sprawie zastosowania rozwiązań zamiennych, organ w tym przedmiocie nie może działać z urzędu (por. wyrok WSA w Krakowie z 29 września 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 718/16). Zasadą jest nakładanie obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej na właściciela nieruchomości jako podmiotu odpowiedzialnego za zapewnienie takiej ochrony. Zatem słusznie uznano, że wskazania Ekspertyzy, która stanowi element uzasadnienia wniosku Strony o wyrażenie zgody na zastosowanie rozwiązań zamiennych, powinny odnosić się do wspomnianych wymagań podstawowych i określać sposób ich spełnienia. W ocenie Sądu, zasadnie organ II instancji uznał, że choć ustalenia Ekspertyzy nie rozstrzygają tych kwestii w sposób jednoznaczny, to jednak pozwalają na rozstrzygnięcie istoty sprawy pod warunkiem spełnienia dodatkowych wymagań z zakresu ochrony przeciwpożarowej. Kluczowym dla oceny spełnienia podstawowych wymagań bezpieczeństwa pożarowego w rozpatrywanym budynku jest rozstrzygnięcie przede wszystkim kwestii dotyczących zapewnienia możliwości ewakuacji ludzi w miejsce bezpieczne oraz ograniczenie rozprzestrzeniania się ognia i dymu wewnątrz obiektu. Zasadnie podkreślił organ, że wniosek Strony do organu I instancji dotyczył w znacznej mierze wyrażenia zgody na pozostawienie w obiekcie niezgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej w zakresie dróg ewakuacyjnych (w tym parametrów spoczników, biegów, poziomych dróg komunikacji ogólnych służących celom ewakuacji oraz drzwi służących celom ewakuacji). Jednocześnie w załączonej do wniosku Ekspertyzie nie wykazano w sposób jednoznaczny, że wskazane w niej rozwiązania zamienne zapewniają odpowiednie warunki ewakuacji, umożliwiające bezpieczne opuszczenie strefy zagrożonej i objętej pożarem. W tym zakresie w Ekspertyzie brak jest w szczególności analizy inżynierskiej i oceny potwierdzającej, że zaproponowane warunki ochrony przeciwpożarowej obiektu, uwzględniające proponowane rozwiązania zamienne, będą zapewniały akceptowalny poziom bezpieczeństwa pożarowego. W tym stanie faktycznym, wyrażenie zgody na zastosowanie wnioskowanych rozwiązań zamiennych w ramach niniejszego postępowania jest możliwe tylko w przypadku określenia dodatkowych warunków. W tym kontekście za konieczne organ uznał wyposażenie obiektu w system sygnalizacji pożarowej, obejmujący zakresem ochrony co najmniej drogi ewakuacyjne (poziome i pionowe), co mając na uwadze występujące w nim warunki ewakuacji, umożliwi jego użytkownikom szybkie i bezpieczne opuszczenie strefy pożarowej objętej lub zagrożonej pożarem, zanim na drogach ewakuacyjnych wystąpią warunki środowiskowe uniemożliwiające im samodzielną ewakuację. Natomiast w kontekście zapewnienia odpowiednich warunków ewakuacji ze strefy pożarowej w części zachodniej hotelu, z której na parterze ewakuacja jest możliwa tylko poprzez sąsiednią strefę pożarową, za konieczne zasadnie uznano zapewnienie dodatkowego wyjścia ewakuacyjnego, prowadzącego z tej strefy bezpośrednio na zewnątrz budynku. Wówczas z punktu widzenia bezpieczeństwa pożarowego możliwym jest rozpatrywanie tej strefy pożarowej według założeń Ekspertyzy jako odrębnego budynku. W tym miejscu należy zaznaczyć, że organ II instancji za niewystarczające w tym zakresie uznał drzwi tarasowe z pokoi hotelowych. Ponadto, z uwagi na nieokreślenie przez autorów Ekspertyzy parametrów drzwi prowadzących bezpośrednio na zewnątrz budynku oraz drzwi do sąsiedniej strefy pożarowej, a jedynie zawarcie stwierdzenia, że "(...) nie mają szerokości 1,2 m w świetle", doprecyzowano że drzwi te powinny posiadać szerokość co najmniej 0,9 m. Również ze względu na brak scharakteryzowania konstrukcji ewakuacyjnych schodów zewnętrznych w zachodniej części obiektu, nałożono dodatkowy warunek, aby ściana zewnętrzna, przy której usytuowane są przedmiotowe schody, była wykonana w klasie odporności ogniowej co najmniej REI 60, a izolacja tej ściany z materiałów niepalnych. Zastosowanie tych rozwiązań zapewnia zachowanie odpowiednich warunków ewakuacji przez czas niezbędny do ewakuacji użytkowników strefy pożarowej zachodniej. Z kolei, wobec braku w Ekspertyzie określenia zabezpieczeń przeciwpożarowych dla proponowanego pozostawienia opalanych drewnem otwartych palenisk (kominków) znajdujących się w salach kominkowej i konferencyjnej, organ II instancji za konieczne uznał wyposażenie tych pomieszczeń w czujki pożarowe systemu sygnalizacji pożarowej, co umożliwi wczesne wykrycie ewentualnego pożaru w tych pomieszczenia, zaalarmowania użytkowników obiektu i podjęcie działań gaśniczych pierwszej fazie rozwoju pożaru. W ocenie Sądu, zasadnie organ II instancji mając na względzie określone w zażaleniu zapewnienia Strony o możliwym usunięciu przez nią wskazanych w zaskarżonym postanowieniu nieprawidłowości dotyczących wydzielenia przeciwpożarowego kotłowni oraz oddzielenia piwnicy od części nadziemnej budynku, uwzględnił tą okoliczność w rozstrzygnięciu w warunkach dodatkowych, przyjmując że są one odpowiednie do zapewnienia ograniczenia rozprzestrzeniania się ognia i dymu wewnątrz obiektu. Zaznacza się przy tym, że wykonanie wskazanych w postanowieniu rozwiązań leży również w interesie Strony, gdyż mają one na celu zapewnienie warunków umożliwiających szybkie i bezpieczne opuszczanie przez osoby znajdujące się w hotelu strefy zagrożonej lub objętej pożarem. W ocenie Sądu, odnosząc się do zarzutu Strony dotyczącego braku podstaw prawnych do nakładania przez organ I instancji obowiązku wyposażenia obiektu w system sygnalizacji pożarowej, organ II instancji zasadnie przyjął, że jest on niezasadny, gdyż organ PSP rozstrzygający kwestię stosowania rozwiązań zamiennych w stosunku do wymagań ochrony przeciwpożarowej, uprawniony jest (zgodnie z art. 6a ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie przeciwpożarowej) do wyrażenia zgodny na ich zastosowanie pod określonymi warunkami, zwłaszcza w sytuacji gdy ustalenia Ekspertyzy, stanowiącej uzasadnienie merytoryczne wniosku strony, nie wykazują w sposób jednoznaczny, spełnienia wymagań podstawowych z zakresu bezpieczeństwa pożarowego. 4. Zdaniem Sądu, organ II instancji nie naruszył w sprawie przepisów postępowania administracyjnego i przepisów prawa materialnego. Niezasadne są również zdawkowe uwagi zawarte w skardze odnośnie do nieważności postanowienia (art. 156 §1 pkt 2 k.p.a.) oraz związane z tym, że cześć obowiązków została już przez inwestora wykonana. W niniejszej sprawie nie chodzi o "częściowe" lub "wybiórcze" wykonanie nałożonych obowiązków ale o pełne zastosowanie się Strony do wskazanych w zaskarżonym postanowieniu rozwiązań zamiennych w kwestii wymagań ochrony przeciwpożarowej. 5. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako w całości bezzasadną.