III SA/Łd 407/20

SENTENCJA Dnia 15 grudnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie oddalenia jako nieuzasadnionej skargi na czynności egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę. e.o. UZASADNIENIE W dniu 15 kwietnia 2020 r. P. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie oddalenia jako nieuzasadnionej skargi na czynności egzekucyjne. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków fiskalnych skargi, w dniu 6 lipca 2020 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SPP/Łd 168/20 starszy referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 7 września 2020 r. W dniu 14 września 2020 r. od powyższego postanowienia skarżący złożył sprzeciw. Postanowieniem z dnia 25 września 2020 r., sygn. akt III SPP/Łd 168/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 5 października 2020 r. Wobec prawomocnie zakończonego postępowania w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, zarządzeniem z dnia 6 października 2020 r. skarżący został ponownie wezwany do usunięcia braków fiskalnych skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi, stosownie do treści zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 maja 2020 r. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu na podany w skardze adres w dniu 19 października 2020 r. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania skarżący nie uzupełnił braków fiskalnych skargi. W zakreślonym terminie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi, tj. w dniu 26 października 2020 r., w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W przypadku nieuiszczenia opłaty sądowej przy wniesieniu pisma do sądu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że ponowne wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi zostało doręczone skarżącemu na adres podany w skardze w dniu 19 października 2020 r. Oznacza to zatem, że siedmiodniowy termin do wykonania wezwania, rozpoczął swój bieg od dnia 20 października 2020 r., a upływał w dniu 26 października 2020 r. (poniedziałek). W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków fiskalnych skargi, złożył natomiast w dniu 26 października 2020 r. kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zauważyć jednak należy, że prawomocnym postanowieniem z dnia 25 września 2020 r., sygn. akt III SPP/Łd 168/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 25 sierpnia 2020 r. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie SN z dnia 9 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 144/02 oraz postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 667/14). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie (por. postanowienie NSA z 10 maja 2010r., sygn. akt II FZ 115/10, postanowienie NSA z 8 stycznia 2014r., sygn. akt II GZ 761/13, postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2013r., sygn. akt I OSK 536/13). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, określonym w zarządzeniu przewodniczącego, wydanym po uprawomocnieniu się postanowień o odmowie przyznania prawa pomocy, sąd winien odrzucić skargę na mocy art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 października 2009 r., sygn. akt II OZ 869/09, z 16 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1047/11, z 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10 i powołane tam dalsze orzecznictwo). Konsekwencji nieuiszczenia wpisu od skargi nie niweczą dalsze czynności skarżącego w postaci kolejnych wniosków o prawo pomocy. Zarządzenie przewodniczącego wzywające do uiszczenia wpisu i postanowienie odrzucające skargę są konsekwencją wyczerpania toku postępowania w przedmiocie prawa pomocy z wniosku, który został prawomocnie, negatywnie załatwiony dla wnioskodawcy (por. wyrok NSA z dnia 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10, postanowienie NSA z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt I FSK 1395/08). Złożenie zatem kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, w sytuacji gdy kwestia ta została już merytorycznie, prawomocnie rozstrzygnięta wskutek uprzedniego wniosku w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Ponowne złożenie wniosku, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może bowiem uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy (por. m.in. postanowienia NSA: z 8 maja 2007 r., sygn. akt II FSK 649/06, z 3 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 53/09; z 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FZ 252/09 i z 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10. Podobnie wypowiadał się Sąd Najwyższy, m.in. w postanowieniach z 21 kwietnia 1999 r., sygn. I CKN 1461/98, publ. OSNC 1999, nr 11, poz. 196; z 23 lutego 1999 r., sygn. I CKN 1064/97, publ. OSNC 1999, nr 9, poz. 153. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił. e.o.