II GZ 532/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. N., N. K. – "P." s.c. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 19 września 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1304/11 w zakresie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 7 lipca 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1304/11 w sprawie ze skargi J. N., N. K. – "P." s.c. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 7 lipca 2011 r. odrzucił skargę J. N. i N. K. wspólników spółki cywilnej "P." na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym. Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona po terminie, stąd też należało ją odrzucić. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżących oraz organowi. Na postanowienie o odrzuceniu skargi skarżący wnieśli zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 19 września 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1304/11, odrzucił zażalenie. Uzasadniając rozstrzygnięcie stwierdził, że od postanowienia o odrzuceniu skargi przysługuje skarga kasacyjna. W sytuacji, gdy skarżący są reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika sąd administracyjny nie ma obowiązku udzielania wskazówek o trybie zaskarżenia i przysługujących środkach odwoławczych. W dniu 30 września 2011 r. J. N. i N. K. złożyli zażalenie na postanowienie z dnia 19 września 2011 r. i wnieśli o jego uchylenie w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą jest, że zgodnie z art. 194 § 1 pkt 1-10 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego składane do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje w przypadkach przewidzianych w ustawie i na te postanowienia, które są wymienione w pkt 1-10 tego przepisu. Należy stwierdzić, że na postanowienie o odrzuceniu skargi nie przysługuje środek odwoławczy w postaci zażalenia z dwóch względów. Po pierwsze dlatego, że w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia takiego zażalenia, a po drugie dlatego, że postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie i może być zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego tylko na podstawie art. 173 § 1 p.p.s.a., który to przepis wyraźnie stanowi, iż od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna (...), chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Żaden przepis szczególny w dniu wniesienia skargi, a następnie zażalenia nie stanowił inaczej. Mając na uwadze, że skarżący są reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika (karta 9 akt sądowych) należy stwierdzić, iż argumentacja podniesiona w zażaleniu jest w całości nieprawidłowa i nie można było jej uwzględnić. W treści zażalenia postawiono bowiem tezę, że jeżeli zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a. środek odwoławczy w postaci zażalenia przysługuje na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, to taki sam środek przysługuje na postanowienie o odrzuceniu skargi, a wszelka inna interpretacja tego przepisu jest niezasadna i sprzeczna ze standardami konstytucyjnymi. Jak wyżej stwierdzono, zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi nie przysługuje. Jedynym środkiem odwoławczym jest w takiej sytuacji skarga kasacyjna, ponieważ postanowienie o odrzuceniu skargi kończy postępowanie przed sądem pierwszej instancji. Postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej ma natomiast inny charakter, ponieważ sąd administracyjny co do zasady odrzuca skargę kasacyjną z braków formalnych. Przepisu art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a. nie stosuje się odpowiednio do postanowienia o odrzuceniu skargi. A zatem inna niż twierdzi pełnomocnik skarżących interpretacja art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a. nie jest zarówno niezasadna, jak i sprzeczna ze standardami konstytucyjnymi. Od postanowienia o odrzuceniu skargi przysługuje na mocy art. 173 § 1 p.p.s.a. sformalizowany środek odwoławczy, którym jest skarga kasacyjna. Wiedzy w tym zakresie, a w szczególności znajomości przepisów postępowania przez sądem administracyjnym można zasadnie oczekiwać od profesjonalnego pełnomocnika, ponieważ jego błędne działanie pociąga za sobą daleko idące konsekwencje procesowe dla skarżących. Należy również wyjaśnić, że zażalenie z dnia 25 lipca 2011 r. nie jest skargą kasacyjną i nie może być tak potraktowane, gdyż nie spełnia wymogów formalnych przewidzianych dla skargi kasacyjnej w p.p.s.a. Pismo w postępowaniu przed sądem administracyjnym powinno spełniać określone wymogi formalne (art. 46 p.p.s.a.) i – jeżeli jest kwalifikowanym pismem procesowym – dodatkowe wymogi formalne w zależności od rodzaju pisma (skarga – art. 57 p.p.s.a., skarga kasacyjna – art. 176 p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę wszystko powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.