I SA/Bd 196/12
Administrative courts2012-12-12
Case number
I SA/Bd 196/12
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Judgment date
2012-12-12
Type
Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Judges
Ewa Kruppik-Świetlicka
Ruling
odrzucono skargę
Judgment text
SENTENCJA
I SA/Bd 196/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. Sp. z o. o. w l. w B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę
UZASADNIENIE
I SA/Bd 196/12
UZASADNIENIE
Wnosząc skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] strona jednocześnie wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Postanowieniem z dnia 30 maja 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Bydgoszczy oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy. Prawidłowość powyższego orzeczenia potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 24 lipca 2012r., sygn. akt II FZ 523/12 oddalił wniesione przez stronę zażalenie.
W myśl przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r. poz. 270) – dalej zwana p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. skarżąca zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 października 2012r. została wezwana do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, wpisu w kwocie 100 zł pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca odpis wyżej wskazanego zarządzenia została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 22 listopada 2012r.
Na podstawie akt sprawy ustalono, że skarżąca nie uiściła wpisu należnego
od skargi w ustawowym, siedmiodniowym terminie, który w stosunku do niej upłynął bezskutecznie z dniem 29 listopada 2012r.
Odnosząc się do złożonego w dniu 23 listopada 2012r. wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazać należy, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie zakreślonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu przewidzianego w ustawie. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, (postanowienia z dnia 18 września 2007 r., II FZ 330/07 oraz z dnia 11 stycznia 2008 r., II FZ 616/07), bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje jednak przerwany, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a.
Jedynie wydanie i uprawomocnienie się postanowienia w przedmiocie prawa pomocy o odmiennej treści powoduje utratę mocy pierwszego postanowienia,
nie niweczy jednakże skutków niezastosowania się strony do wynikającego z tegoż postanowienia obowiązku do uiszczenia kosztów sądowych, w terminie zakreślonym nowym wezwaniem (por. postanowienie SN z 9 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 144/02, Wokanda 2003, nr 11, str. 29). Odmienne działanie sądu mogłoby doprowadzić
do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, co niewątpliwie da się zauważyć również w rozpoznawanej sprawie, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania. (por. postanowienie NSA z 19 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 621/09, LEX 628713,
a także postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1349/10, LEX 663256).
Wobec bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu sądowego,
Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.