III SA/Wa 1843/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz (sprawozdawca), Sędziowie asesor WSA Konrad Aromiński, sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi G. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nie uwzględnienia sprzeciwu oddala skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] września 2018 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. zawiadomił G. S. (dalej: "Skarżący", "Strona") o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych. Na ww. zawiadomienie Strona dniu 15 października 2018 r. wniosła sprzeciw w sprawie zagrożenia ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych. Sprzeciw zawierał informacje o okolicznościach, które przyczyniły się do powstania zaległości. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2018 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. poinformował Stronę o nieuwzględnieniu sprzeciwu, wskazując, iż Strona nie kwestionuje ani istnienia zaległości, ani jej wysokości, a potwierdza bezsporność istnienia zaległości podatkowych w podatku PIT i VAT od 2015 r. oraz ich wysokości. Organ wskazał, iż na dzień doręczenia zawiadomienia z dnia [...] września 2018 r. Strona posiadała zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w podatku od towarów i usług; należności te były bezsporne i wynikały ze złożonych przez Stronę deklaracji podatkowych PIT-4R i VAT-7. W zażaleniu na powyższe postanowienie, Skarżący wskazał na lekceważące potraktowanie podatnika, który składając sprzeciw wskazał okoliczności i dowody stwierdzające ciężką sytuację oraz odrzucenie przez organ sprzeciwu nie uwzględniając art. 67b § 1 pkt 2 lub 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900 ze zm., dalej: "O.p."). Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2020 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "DIAS", "organ drugiej instancji") utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W.. DIAS wskazał, że zaległości podatkowe Strony z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych wynikają ze złożonych deklaracji PIT-4R za okresy 2015-2017 oraz należności pieniężnych z tytułu podatku od towarów i usług, wynikających ze złożonych deklaracji VAT-7 za poszczególne okresy 2015-2018 r. wraz z odsetkami za zwłokę wyliczonymi na dzień wystawienia zawiadomienia. Ponadto organ drugiej instancji podniósł, że Skarżący nie kwestionuje ani istnienia zaległości, ani jej wysokości, a potwierdza bezsporność istnienia zaległości podatkowych w PIT i VAT od 2015 r. oraz ich wysokości. DIAS nie doszukał się nieprawidłowości w zastosowaniu art. 18i § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2018 r., poz. 1314 z późn. zm., dalej: "u.p.e.a."). DIAS nie podzielił zarzutów odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zarzucił lekceważące potraktowanie podatnika, który składając sprzeciw wskazał okoliczności oraz dowody stwierdzające ciężką sytuację oraz odrzucenie sprzeciwu bez uwzględnienia art. 67b § 1 pkt 2 lub 3 O.p. W uzasadnieniu skargi Skarżący przedstawił stan faktyczny, jak również opisał swoją sytuację materialną. Podkreślił, że nie jest w stanie w obecnej chwili spłacić należnej kwoty i wskazał, iż w sprzeciwie oraz zażaleniu uzasadnił fakt powstania zaległości podatkowych, a organ nie przychylił się do jego wyjaśnień, nie przeanalizował sytuacji losowej, która spowodowała niemożliwość faktyczną regulowania zadłużenia podatkowego. Skarżący podniósł, że takie działanie organu podatkowego jako sprzeczne z elementarnymi zasadami prawa podatkowego, z reguły budzi uzasadnione, negatywne wrażenie co do bezstronności i rzetelności organu podatkowego. DIAS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, uznając argumenty skargi za nieuzasadnione oraz podtrzymując zaprezentowane w uzasadnieniu postanowienia stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że złożona w tej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 18a § 1 u.p.e.a. Rejestr Należności Publicznoprawnych, zwany dalej "rejestrem", jest prowadzony w systemie teleinformatycznym przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze rozporządzenia, inny organ Krajowej Administracji Skarbowej do prowadzenia rejestru, mając na względzie konieczność zapewnienia sprawnego funkcjonowania tego rejestru oraz sprawność procesów wymiany informacji. Administratorem danych zgromadzonych w rejestrze jest organ prowadzący rejestr (18a § 2 i § 3 u.p.e.a.). W myśl art. 18b § 1 ustawy w rejestrze gromadzi się informacje o należnościach pieniężnych, podlegających egzekucji administracyjnej, dla których wierzycielem jest naczelnik urzędu skarbowego albo jednostka samorządu terytorialnego, jeżeli należności te wynikają: 1) z dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1; 2) z decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia, które jest ostateczne; 3) z prawomocnego wyroku, postanowienia lub mandatu karnego wydanego na podstawie przepisów Kodeksu karnego skarbowego lub Kodeksu karnego; 4) z mandatu karnego wydanego w postępowaniu w sprawach o wykroczenia; 5) bezpośrednio z przepisu prawa. Zgodnie z art. 18b § 2 pkt 1 lit. a) rejestr zawiera dane dotyczące: zobowiązanego będącego: osobą fizyczną, obejmujące: - imię i nazwisko, - numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), jeżeli został nadany, - datę urodzenia, jeżeli nie został nadany numer PESEL. Stosownie do treści art. 18c § 1 u.p.e.a. przed wprowadzeniem do rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, wierzyciel doręcza zobowiązanemu zawiadomienie o zagrożeniu ujawnieniem w rejestrze. Zawiadomienie, o którym mowa w § 1, może być doręczone wraz z upomnieniem, o którym mowa w art. 15 § 1. Dane, o których mowa w art. 18b § 2, mogą być wprowadzone do rejestru nie wcześniej niż po upływie 30 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu zawiadomienia, o którym mowa w § 1. Przepisy § 1-3 nie mają zastosowania, jeżeli wysokość należności pieniężnej, o której dane mają być wprowadzone do rejestru, wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie jest niższa niż czterokrotna wysokość kosztów upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1. (art. 18c § 2-4). Zgodnie z art. 18d § 1 u.p.e.a. wierzyciel wprowadza do systemu teleinformatycznego, w którym jest prowadzony rejestr, dane, o których mowa w art. 18b § 2. Nie wprowadza się do rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję, postanowienie lub inne orzeczenie, o którym mowa w art. 18b § 1 pkt 2, do czasu zakończenia prawomocnym orzeczeniem postępowania sądowoadministracyjnego (§ 2). Natomiast zgodnie z art. 18e ustawy organ prowadzący rejestr ujawnia w rejestrze dane, o których mowa w art. 18b § 2, gdy łączna kwota należności pieniężnych wraz odsetkami z tytułu niezapłacenia ich w terminie wynosi nie mniej niż 5000 zł. Z uwagi na fakt, że Skarżący posiada bezsporne zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za okresy 2015-2017 r. oraz z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2015-2018 r. wraz z odsetkami za zwłokę, organ podatkowy na mocy art. 18c § 1 u.p.e.a., zobowiązany był do zawiadomienia Strony o zagrożeniu ujawnienia w Rejestrze Należności Publicznoprawnych informacji dotyczących należności pieniężnej zobowiązanego. Skarżący w skardze podnosił, iż składając sprzeciw wskazał okoliczności oraz dowody stwierdzające jego ciężką sytuację, a organ podatkowy nie uwzględnił art. 67b § 1 O.p. Skarżący otrzymał zawiadomienie o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych informacji o ciążących na zobowiązanym należnościach pieniężnych podlegających egzekucji administracyjnej i od tego dnia uprawniony był do wniesienia sprzeciwu w sprawie zagrożenia ujawnieniem w rejestrze (art. 18i § 3 u.p.e.a.). Z art. 18i § 5 u.p.e.a. wynika jednak, że prawo wniesienia sprzeciwu przysługuje wyłącznie w przypadku, gdy zobowiązany kwestionuje istnienie lub wysokość należności pieniężnej lub odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie. W niniejszej sprawie Skarżący nie kwestionuje istnienia ani wysokości zobowiązania podatkowego, natomiast sam wskazuje w skardze na istnienie konkretnych zaległości podatkowych. Cała argumentacja skargi opiera się na analizie sytuacji Skarżącego w kontekście przesłanek art. 67b § 1 O.p., co nie podlega badaniu w tym postępowaniu. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.