II Ka 862/25

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 862/25 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 15 stycznia 2026r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="154"/> <col width="16"/> <col width="540"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Dariusz Półtorak</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td colspan="2"> <p> st.sekr.sądowy Paulina Jarczak</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2026 r.</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P.</span> </strong> </p> <p>obwinionego z art. 51 § 1 kw</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie</p> <p>z dnia 13 listopada 2025 r. sygn. akt II W 48/25</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Łukowie.</p> <p> II Ka 862/25</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 13 listopada 2025 roku Sąd Rejonowy w Łukowie uznał <span class="anon-block">M. P.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu wykroczenia z art. 51§1 kw i wymierzył mu karę grzywny w wysokości 500 zł.</p> <p>Apelację od tego wyroku wniósł obrońca obwinionego zaskarżając go w całości zarzucają obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia:</p> <p>I. Obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, mianowicie:</p> <p>1) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 8)">art. 8 kpw</a> poprzez:</p> <p>- brak obdarzenia walorem wiarygodności wyjaśnień obwinionego, który w sposób konsekwentny i stanowczy zaprzeczył, aby to on był sprawcą wykroczenia, w sytuacji gdy brak jest w sprawie dowodów, które podważałyby wersje obwinionego,</p> <p>- bezzasadne obdarzenie walorem wiarygodności zeznań <span class="anon-block">G. W.</span>, w sytuacji gdy pokrzywdzona pozostaje w konflikcie z obwinionym i jego partnerką <span class="anon-block">E. I.</span> oraz wielokrotnie na przestrzeni kilku miesięcy wzywała interwencje policji z powodu rzekomego zakłócania jej spoczynku nocnego, które to zgłoszenia okazały się niezasadne, ponadto świadek ten w dniu zdarzenia nie wchodziła do mieszkania, w którym przebywał obwiniony, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, że nie posiadała wiedzy, co do sprawcy wykroczenia.</p> <p>- poprzez wyciągnięcie błędnego wniosku z zeznań funkcjonariusza Policji <span class="anon-block">P. B.</span>, że to obwiniony popełnił zarzucany mu wnioskiem o ukaranie czyn, podczas gdy świadek ten w trakcie interwencji nie poczynił w tym zakresie żadnych ustaleń.</p> <p>2. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 3)">art. 170 § 3 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 39;art. 39 § 2)">art. 39 § 2 kpw</a> poprzez zaniechanie podjęcia decyzji co do wniosku dowodowego obwinionego, co w konsekwencji doprowadziło do pominięcia dowodu istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy,</p> <p>3. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 2)">art. 170 § 1 pkt. 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 39;art. 39 § 2)">art. 39 § 2 kpw</a> poprzez niezasadne oddalenie wniosku dowodowego obrońcy obwinionego o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków: <span class="anon-block">E. I.</span>, <span class="anon-block">A. Ś.</span>, <span class="anon-block">K. B.</span>, <span class="anon-block">A. G. (1)</span>, <span class="anon-block">A. G. (2)</span>, <span class="anon-block">G. O.</span>, <span class="anon-block">K. O.</span>, <span class="anon-block">K. S.</span>, <span class="anon-block">P. R.</span>, oraz zwrócenie się do Komendy Powiatowej Policji w <span class="anon-block">Ł.</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) Ł.</span>, o udzielenie informacji, czy w mieszkaniu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) Ł.</span>, dochodziło do interwencji policji i bezzasadne stwierdzenie, że wnioski te nie mają żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, czy zarzucony obwinionemu czyn został przez niego popełniony oraz czy przed datą czynu dochodziło do podobnych interwencji, i jaki był sposób ich zakończenia.</p> <p>4. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 39;art. 39 § 2)">art. 39 § 2 kpw</a> poprzez pominięcie przy analizie i ocenie dowodów oświadczeń sąsiadów obwinionego, z których wynika, że <span class="anon-block">M. P.</span> w 2024 roku nie zakłócał spokoju sąsiadom, co w konsekwencji doprowadziło do wydania wyroku w oparciu jedynie o część materiału dowodowego.</p> <p>II. Błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, polegający na bezpodstawnym przyjęciu, że obwiniony <span class="anon-block">M. P.</span> popełnił zarzucane mu wykroczenie, podczas gdy brak jest jednoznacznego materiału dowodowego uzasadniającego pociągnięcie obwinionego do odpowiedzialności za zarzucany mu czyn.</p> <p>Podnosząc te zarzuty skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył co następuje:</p> <p>Zarzuty apelacyjne zostały uwzględnione w takim zakresie, w jakim uzasadniały uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Łukowie.</p> <p>W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu Okręgowego, Sąd I instancji nie dokonał wyczerpującej analizy stanu faktycznego i oparł swoje orzeczenie w oparciu o niepełny, a możliwy do uzyskania materiał dowodowy, który może mieć wpływ na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy.</p> <p>Za zasadne bowiem należało uznać zarzuty obrońcy dotyczący naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 167)">art. 167 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 2)">art. 170 § 1 pkt. 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 39;art. 39 § 2)">art. 39 § 2 kpw</a> poprzez niezasadne, a przede wszystkim arbitralne oddalenie wniosku dowodowego obrońcy obwinionego o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków, oraz naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 3)">art. 170 § 3 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 39;art. 39 § 2)">art. 39 § 2 kpw</a> poprzez zaniechanie podjęcia decyzji co do wniosku dowodowego obwinionego złożonego w sprzeciwie od wyroku nakazowego, co w konsekwencji doprowadziło do pominięcia dowodu istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd I instancji na rozprawie w dniu 13 listopada 2025 roku postanowił o oddaleniu wniosków dowodowych z k 36-37 uznając, że „okoliczności, które mają być udowodnione nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy”. Tym samym sąd powtórzył jedynie sformułowanie ustawowe zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 2)">art. 170§1pkt2 kpk</a>, w żaden sposób nie odnosząc wydanej decyzji do realiów przedmiotowej sprawy i tezy dowodowej jaka miałaby zostać wykazana zeznaniami wnioskowanych świadków. Jak wskazał w apelacji obrońca obwinionego, wnioski te zmierzały do ustalenia, czy w ogóle doszło do popełnienia zarzuconego obwinionemu wykroczenia, na co wskazuje treść sprzeciwu od wyroku nakazowego, gdzie wskazano jakie okoliczności mają zostać wykazane zeznaniami świadków, którzy mieli przebywać w mieszkaniu obwinionego w chwili popełnienia przypisanego mu czynu, względnie są sąsiadami <span class="anon-block">M. P.</span> i mieliby się wypowiedzieć odnośnie zakłócania spoczynku nocnego w dniu <br/>29 grudnia 2025 roku. Zdaniem Sądu Okręgowego, wymienieni świadkowie, uwzględniając okoliczności podawane przez obwinionego kwestionującego treść stawianego mu zarzutu, mogli posiadać kluczową wiedzę w tym zakresie. Byli to między innymi partnerka obwinionego i jego znajomi, którzy w dniu popełnienia czynu mieli brać udział w zorganizowanym przez niego spotkaniu towarzyskim, jak i sąsiedzi obwinionego, których zeznania też mogły wskazywać czy,<br/> a jeżeli tak, z jakiego konkretnie lokalu wydobywały się w porze nocnej zakłócające spokój dźwięki.</p> <p>Sąd Okręgowy, po przeprowadzeniu kontroli instancyjnej skarżonego orzeczenia, podzielił wniosek obrońcy obwinionego, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W realiach niniejszej sprawy dowód z osobowych źródeł osobowych może mieć istotne znaczenie dla ustalenia winy obwinionego. Sąd I instancji wydał wyrok skazujący bez przeprowadzenia w prawidłowy sposób postępowania dowodowego umożliwiającego w sposób wyczerpujący ujawnić całość okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy, pozwalających ustalić, czy obwiniony jest winny zarzucanego mu czynu. Zeznania świadków miały dotyczyć okoliczności pierwszorzędnych, mających związek z ustaleniem winy obwinionego, a zatem brak przesłuchania świadków w trakcie przewodu sądowego mógł mieć, zdaniem Sądu Okręgowego, negatywny wpływ na prawidłowość ustaleń faktycznych w sprawie. Nie zachodziły ponadto okoliczności, w których przeprowadzenie tego dowodu spotkałoby niedające się usunąć przeszkody.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji przeprowadzi pełne postępowanie dowodowe, poszerzając je w zakresie wskazanym przez Sąd Odwoławczy poprzez przesłuchanie zawnioskowanych przez obronę świadków. Po przeprowadzeniu dowodów Sąd oceni je we wzajemnym powiązaniu, uwzględni wszystkie okoliczności przemawiające zarówno na korzyść obwinionego, jak i na jego niekorzyść konfrontując ze sobą poszczególne dowody, co umożliwi – w sposób bardziej pełny niż dotychczas – odtworzyć rzeczywisty przebieg wydarzeń i dokonać prawnej oceny okoliczności przedmiotowych czynu zarzucanego obwinionemu. Powinnością Sądu będzie również właściwe uzasadnienie poczynionych przez siebie ustaleń faktycznych, a także przyjętego poglądu prawnego, z poszanowaniem wymogów określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 kpk</a>.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> </div>