II SA/Po 1020/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA W. Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności w sprawie ze skargi Ł. D. na czynność Lekarz Weterynarii z dnia [...] września 2018 r., Nr [...] w przedmiocie naboru na stanowisko urzędnicze postanawia: odmówić wstrzymana zaskarżonej czynności /-/ W. Batorowicz UZASADNIENIE We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skardze na powołaną powyżej czynność zawarto wniosek o wstrzymanie jej wykonania, odwołując się do treści art. 730 Kodeksu postępowania cywilnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 2 ustawy możliwe jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez organ, który go wydał z urzędu lub na wniosek, natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu lub czynności należy rozumieć spowodowanie, w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności związane jest z elementem realizacji przyznanych przez zaskarżony akt uprawnień bądź wypełniania nałożonych obowiązków, a więc dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Z przyjętej linii orzecznictwa, wynika, że problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie, których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienia i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany a drugi wyłącznie uprawniony (zobacz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/12, Baza NSA). W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył czynności podjętych w procesie naboru na wolne stanowiska urzędnicze. Kwestionowana czynności nie nadaje się do wykonania i nie wymaga wykonania w postępowaniu egzekucyjnym, a po wtóre nie będąc źródłem żadnych zobowiązań skarżącego, nie stwarza sama z siebie niebezpieczeństwa wyrządzenia żadnej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zatem brak jest podstaw do wstrzymania ich wykonania na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ W. Batorowicz