I OSK 2288/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Nowak – Kolczyńska Sędziowie sędzia NSA Jolanta Sikorska sędzia del. WSA Jolanta Górska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Gl 882/17 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Gl 882/17, oddalił skargę M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie zasiłku okresowego. Wyrok ten wydany został w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Decyzją z dnia [...]r., nr [...], Prezydent Miasta B. przyznał M. K. zasiłek okresowy od dnia [...]r. do dnia [...] r. w kwocie [...]zł miesięcznie i określił termin wypłaty świadczenia, nadając tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Uzasadniając wydaną decyzję, organ wskazał, że M. K. spełnia warunki określone w art. 38 w zw. z art. 7 pkt 4, art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej i wyjaśnił, że zasiłek okresowy ustala się do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej ustalonym zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy tj. [...]zł, a dochodem tej osoby, tj. [...]zł, nie mniej niż 50% różnicy między kryterium dochodowym a dochodem osoby. Podkreślił także, że zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy potrzeby osoby i rodziny korzystającej z pomocy społecznej powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Stwierdził, że pomoc została przyznana w ramach możliwości pomocy społecznej i zauważył, że MOPR w B. , realizując swoje zadania obowiązkowe, nie jest w stanie udzielać zasiłków okresowych w kwocie wyższej niż 50% między kryterium dochodowym rodziny a dochodem tej rodziny, ponieważ wpływałoby to w sposób bezpośredni na możliwość zabezpieczenia podstawowych potrzeb bytowych innych świadczeniobiorców oczekujących wsparcia pomocy społecznej. Od decyzji tej odwołanie wniósł M. K. zarzucając, że wydana została ona z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 Kpa i wskazując, że nie jest zadowolony z wysokości przyznanego świadczenia, które w miesiącu czerwcu otrzymał w kwocie [...]zł. Powołał się przy tym na stwierdzone u niego schorzenie, tj. schizofrenię paranoidalną zaznaczając, że nie posiada renty z tytułu niezdolności do pracy oraz orzeczenia o niepełnosprawności. Wniósł o uchylenie tej decyzji oraz o przyznanie świadczenia w wysokości [...]zł miesięcznie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. Uzasadniając wydaną decyzję, Kolegium powołało się na treść art. 38 ustawy o pomocy społecznej wskazując, że zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego, osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, wynoszącego, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy [...]zł. W przypadku osoby samotnie gospodarującej zasiłek okresowy ustala się do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż [...]zł miesięcznie i nie może być niższa niż 50 % różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby. Powołując się na ustalenia wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w miejscu zamieszkania strony, Kolegium wskazało, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest zarejestrowany w PUP, otrzymuje pomoc od wujka w wysokości [...]zł, którą przeznacza na opłaty za czynsz, wodę i energię elektryczną. W tej sytuacji różnica między kryterium dochodowym w wysokości [...]zł a dochodem strony wynoszącym [...]zł stanowi kwotę [...]zł. W związku z tym minimalna kwota zasiłku wynosi [...]zł (50% z kwoty [...]zł). Taką też kwotę przyznano stronie mając na względzie ograniczone środki finansowe Ośrodka. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. M. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zarzucając decyzji Kolegium błędne przyjęcie, że od stycznia [...] r. do sierpnia [...] r. brat jego mamy pomaga mu w opłacaniu rachunków na życie (mieszkanie, woda, prąd). Wskazał, że od śmierci matki, tj. od [...] r. nie opłaca mieszkania, co skutkuje jego zadłużeniem oscylującym na kwotę ok. [...] zł (zasądzona eksmisja). Podniósł, że zmuszony jest do mieszkania w S. , w garażu stanowiącym spadek po babci oraz że żyje wyłącznie z żebractwa w kościołach. Wobec tego wniósł o uchylenie decyzji i wypłatę kwoty [...]zł za [...] r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do twierdzeń skarżącego, Kolegium wskazało, że okoliczności faktyczne w sprawie, w tym wysokość otrzymywanej od wujka pomocy, organ I instancji ustalił na podstawie wywiadu środowiskowego przeprowadzonego z udziałem skarżącego, który informacje w nim zawarte potwierdził własnoręcznym podpisem, a nadto na podstawie oświadczenia złożonego przez skarżącego w dniu [...]r. pod rygorem odpowiedzialności karnej. Na tej podstawie organ I instancji prawidłowo za dochód skarżącego przyjął pomoc otrzymywaną od wujka w wysokości [...]zł. Na rozprawie, przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach w dniu 30 stycznia 2018 r. ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu podtrzymał jego osobistą skargę. Dodatkowo zarzucił organom niewyjaśnienie wszystkich okoliczności w sprawie, a szczególności brak przesłuchania wujka skarżącego na okoliczność udzielanej skarżącemu pomocy, a nadto brak wyjaśnienia sytuacji osobistej i majątkowej skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) wskazując, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. jest zgodna z prawem i nie dopatrując się nieprawidłowości w działaniu organów, które mogłyby stanowić podstawę uchylenia decyzji, zarówno gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i jego ocenę prawną w świetle mających zastosowanie przepisów. Powołując się na treść art. 38 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1769 ze zm.), zwanej dalej jako u.p.s., Sąd wskazał, że zasiłek okresowy zasadniczo nie jest świadczeniem uznaniowym i przysługuje on wnioskodawcy w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 38 ust. 1 u.p.s. Do uznania organu pozostawiono zaś jedynie ustalenie wysokości przyznanego świadczenia – jednakże w ściśle określonych granicach – oraz okresu, na jaki to świadczenie ma być przyznane. O tym, w jakim rozmiarze zasiłek okresowy zostanie przyznany decyduje organ, kierując się ogólnymi zasadami przyznawania pomocy społecznej wyrażonymi w art. 3 ust. 3 i ust. 4 u.p.s., to znaczy rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy, a także potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Sąd ocenił, że skarżący spełniała kryterium dochodowe, o jakim mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 u.p.s., które na dzień wydania zaskarżonej decyzji wynosiło [...]zł zgodnie z rozporządzeniem z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 1058) a przyznanie zasiłku w minimalnej wysokości [...]zł było prawidłowe, gdyż stanowi on 50% różnicy między kryterium dochodowy tj. kwotą [...]zł a dochodem strony, tj. kwotą [...]zł. Sąd ocenił przy tym, że ustalenie wysokości zasiłku okresowego przyznanego skarżącemu poprzedzone zostało prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem. Sąd wskazał, że ustalenia faktyczne zostały poczynione m.in. w oparciu o wywiad środowiskowy przeprowadzony w miejscu zamieszkania strony oraz analizę miesięcznych wydatków, w których to czynnościach skarżący uczestniczył, a informacje tam zawarte potwierdził własnym podpisem. Na tej podstawie organy ustaliły jego sytuację mieszkaniową, rodzinną oraz dochodową, a także wydatki faktycznie ponoszone w kwocie [...]zł (czynsz, media, leki, bilet miesięczny). Z ustaleń tych m.in. wynika, że skarżący jest zarejestrowany w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna, samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zajmuje lokal mieszkalny bez tytułu prawnego (brak umowy najmu), dysponuje dochodem w formie pomocy finansowej wujka (brata zmarłej matki) na czynsz, wodę i energię elektryczną w kwocie [...]zł. Nadto, w toku postępowania skarżący złożył oświadczenie w zakresie swojej sytuacji, w tym uzyskiwanej od wujka pomocy finansowej. Z tych zatem względów podważanie ustaleń poczynionych przez organ i potwierdzonych przez stronę w toku postępowania co do sytuacji dochodowej i mieszkaniowej dopiero na etapie skargi nie może być uznane za zasługujące na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że prawidłowe było ustalenie organów, że skarżący jest osobą spełniającą warunki określone w art. 38 ust. 1 pkt 1 u.p.s. oraz w kwestii wysokości uzyskiwanego dochodu, na który w świetle art. 8 ust. 3 u.p.s., składają się przychody bez względu na tytuł i źródła ich uzyskania. Zdaniem Sądu materiał dowodowy znajdujący się w aktach sprawy nie daje podstaw do stwierdzenia, iż organ w toku postępowania administracyjnego uchybił swoim powinnościom. Wniosek skarżącego został bowiem rozpatrzony przy uwzględnieniu jego sytuacji osobistej oraz dochodowej przez niego przedstawionej. Natomiast ustalając wysokość świadczenia organ miał na względzie nie tylko sytuację strony oraz jej potrzeby, ale także własne możliwości finansowe (art. 3 ust. 4 u.p.s.). Sąd podkreślił, że pomoc społeczna w swej istocie ma charakter subsydiarny, uzupełniający, a więc nie zaspakajający całkowicie potrzeb jej beneficjentów, którzy powinni wykorzystywać własne środki i możliwości (art. 2 ust. 1 u.p.s.). Co więcej ośrodki pomocy dysponują ograniczonymi środkami finansowymi, a posiadane fundusze muszą być rozdzielane pomiędzy wszystkie osoby wymagające wsparcia. Wymaga to oceny nie tylko niezbędnych potrzeb życiowych osób uprawnionych do tych świadczeń, ale także własnych środków finansowych. Organy pomocy społecznej są zatem upoważnione do limitowania rozmiaru przyznawanych świadczeń z uwagi na ograniczone środki finansowe, a posiadane fundusze muszą rozdzielać pomiędzy stale rosnącą liczbą osób wymagających wsparcia. Obowiązkiem organu jest zatem rozważenie interesu publicznego przejawiającego się tu jako obowiązek właściwego rozdzielenia posiadanych środków, tak by zrealizować wsparcie dla wszystkich potrzebujących. Nie ulega więc wątpliwości, że organ nie może zabezpieczyć wszystkich zgłaszanych potrzeb osób ubiegających się o pomoc, jak również udzielać świadczeń w oczekiwanej przez te osoby wysokości. Natomiast z akt sprawy wynika, że skarżący jest objęty pomocą MOPS w B. i korzysta z różnych form pomocy społecznej (zasiłki celowe i okresowe), a jego sytuacja faktyczna jest dobrze znana organowi I instancji. Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach M. K. wniósł skargę kasacyjną, domagając się jego uchylenia i rozpoznania skargi lub ewentualnie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, zarzucając, że wyrok ten wydany został z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 77 Kpa - poprzez nienależyte wykonanie obowiązku kontroli organów administracji na skutek dokonania oceny materiału dowodowego obejmującego niekompletny materiał dowodowy, a to z pominięciem przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadka C. M. na okoliczność, czy udziela skarżącemu pomocy, mimo obowiązku zebrania przez organ całego dostępnego materiału dowodowego; - art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 78 Kpa - poprzez nienależyte wykonanie obowiązku kontroli organów administracji na skutek wydania rozstrzygnięcia mimo nieprzeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadka C. M. , mimo iż okoliczność na jaką winien zostać przesłuchany miała znaczenie dla rozstrzygnięcia, w szczególności w kontekście wątpliwości w zakresie okoliczności mającej podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie, a to ustalenia, czy skarżący w istocie otrzymuje pomoc od wujka C. M. ; - art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 80 Kpa - poprzez nienależyte wykonanie obowiązku kontroli organów administracji na skutek dokonania oceny materiału dowodowego w oparciu o niekompletny, budzący wątpliwości materiał dowodowy. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło jej oddalenie, w pełni podzielając stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a., przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej wyznaczonymi wskazanymi podstawami. Zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zarzuty skargi kasacyjnej rozpoznawanej w niniejszej sprawie sprowadzają się w istocie do zakwestionowania podstaw oddalenia skargi i dokonanej przez Sąd I instancji kontroli poprawności zgromadzenia i oceny materiału dowodowego przez orzekające w sprawie organy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Naczelny Sąd Administracyjny podziela bowiem w pełni stanowisko Sądu I instancji, który uznał, że stan faktyczny niniejszej sprawy, w świetle mających zastosowanie przepisów prawa materialnego, ustalony został przez orzekające w sprawie organy wyczerpująco i prawidłowo. Kontrolowaną przez Sąd I instancji decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r., mocą której przyznano M. K. zasiłek okresowym od dnia [...]r. do dnia [...] r. w kwocie [...]zł miesięcznie. W ocenie skarżącego wysokość przyznanego zasiłku ustalona została w kwocie zbyt niskiej, gdyż niesłusznie orzekające w sprawie organy uznały, że osiąga on dochód w wysokości [...]zł. Prawidłowe ustalenie wysokości osiąganego przez skarżącego dochodu jest niezbędne do wydania decyzji w przedmiocie zasiłku okresowego. Zgodnie bowiem z treścią art. 38 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2016 r., poz. 930 ze zm.) – zwanej dalej u.p.s., zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej. Stosownie do treści art. 38 ust. 2 pkt 1 u.p.s. zasiłek okresowy ustala się w przypadku osoby samotnie gospodarującej - do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż [...]zł miesięcznie. Z art. 38 ust. 3 pkt 1 u.p.s. wynika natomiast, że kwota zasiłku okresowego ustalona zgodnie z ust. 2 nie może być niższa niż 50 % różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby. Zgodnie z art. 8 ust. 3 u.p.s. za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach; 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowanie powyższych przepisów jest jednoznaczne i musi prowadzić do wniosku, że na gruncie u.p.s. pod pojęciem dochodu należy rozumieć wszystkie przychody bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, z wyłączeniem odliczeń i pomniejszeń enumeratywnie w nich wymienionych. Katalog włączeń zawarty w art. 8 ust. 4 ma charakter zamknięty, a zatem niewymienione w nim przychody podlegają wliczeniu do dochodu branego pod uwagę przy ustalaniu wysokości świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej. W konsekwencji, uznać należy, że Sąd I instancji, słusznie zaakceptował stanowisko orzekających w sprawie organów, które za dochód skarżącego uznały otrzymywaną przez niego od wujka pomoc finansową w wysokości [...]zł. Zaakceptowana przy tym przez Sąd I instancji rzetelność ustalenia przez orzekające w sprawie organy, że w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku o przyznanie zasiłku okresowego (art. 8 ust. 3 u.p.s.) skarżący otrzymał taką pomoc od wujka nie budzi wątpliwość w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Ocena ta, zgodnie z wymogiem art. 80 Kpa, wynika z całokształtu materiału dowodowego sprawy, który zebrany został zgodnie z wymogiem art. 7 Kpa. Zarówno bowiem w wywiadzie środowiskowym przeprowadzonym przez organ I instancji z udziałem skarżącego, i podpisanym przez skarżącego, jak i w oświadczeniu złożonym przez skarżącego w dniu [...]r. skarżący sam oświadczył, że otrzymuje pomoc od wujka (brata zmarłej matki) w wysokości [...]zł, którą to kwotę przeznacza na opłaty za czynsz, wodę i energię elektryczną. Zauważyć w tym miejscu należy, że w postępowaniu w przedmiocie pomocy społecznej, stosownie do treści art. 106 ust. 4 u.p.s., organ administracji wydaje decyzję o przyznaniu lub odmowie przyznania świadczenia, z wyjątkiem decyzji o odmowie przyznania biletu kredytowanego oraz decyzji w sprawach cudzoziemców, o których mowa w art. 5a, po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego. Wywiad środowiskowy, ma na celu ustalenie sytuacji osobistej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej osoby lub rodziny (art. 107 ust. 1 u.p.s.). Rodzinny wywiad środowiskowy lub jego aktualizacja jest więc nieodzownym elementem postępowania prowadzącego do wydania decyzji przyznającej, lub odmawiającej przyznania świadczenia z pomocy społecznej. Ta obligatoryjna forma postępowania wyjaśniającego, z uwagi na charakter ustaleń odnoszących się do sfery ściśle osobistej, nie może, co do zasady być zastąpiona innymi środkami dowodowymi (por. wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OSK 60/11, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wywiad środowiskowy jest szczególnym środkiem dowodowym mającym zastosowanie w postępowaniu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, na który składa się szereg czynności organu wykonywanych przez pracownika socjalnego, takich jak m.in. przesłuchanie strony i jej rodziny pod rygorem odpowiedzialności karnej za udzielenie nieprawdziwych informacji, wykorzystanie istotnych dla sprawy dokumentów oraz przeprowadzenie własnych obserwacji w celu zweryfikowania informacji uzyskanych z innych źródeł dowodowych, w szczególności z oświadczenia o stanie majątkowym, złożonego przez stronę. Z uwagi na powyższe, a także z uwagi na jednoznaczność materiału dowodowego w zakresie ustalenia otrzymywania przez skarżącego pomocy finansowej od wujka w wysokości [...]zł, nie można postawić orzekającym w sprawie organom zarzutu naruszenia art. 77 § 1 Kpa, zgodnie z którym organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzeć cały materiał dowodowy, z uwagi na nieprzesłuchanie na wniosek skarżącego świadka – jego wujka. Zawarty zaś w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przez orzekające w sprawie organy art. 78 Kpa nie znajduje uzasadnienia. Zgodnie z tym przepisem żądanie strony przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy (§ 1) a organ administracji publicznej może nie uwzględnić tego żądania, które nie zostało zgłoszone w toku przeprowadzania dowodów lub w czasie rozprawy, jeżeli żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami, chyba że mają one znaczenie dla sprawy. Żądanie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadka – wujka skarżącego, skarżący zgłosił zaś dopiero w toku postępowania sądowego, podczas rozprawy przeprowadzonej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach w dniu 30 stycznia 2018 r. Skarżący wniosku takiego nie składał w toku postępowania administracyjnego. Dokonywana przez sąd administracyjny ocena legalności decyzji polega natomiast na jej kontroli według stanu prawnego i faktycznego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że skarga kasacyjna nie została oparta na uzasadnionych podstawach, orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a. Odnosząc się do zawartego w skardze kasacyjnej wniosku dotyczącego kosztów, wskazać należy, że o kosztach pomocy prawnej udzielonej w ramach prawa pomocy orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny (art. 254 § 1 p.p.s.a.) Skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 182 § 2 p.p.s.a, ponieważ skarżący zrzekł się rozprawy, a organ w terminie czternastu dni od dnia doręczenia odpisu skargi kasacyjnej, nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.