I OPP 66/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski (spr.) Sędzia NSA Małgorzata Miron Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi K.J. na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I OSK 435/16 ze skargi kasacyjnej Komendanta Głównego Policji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2015 r. o sygn. akt II SA/Wa 511/15 w sprawie ze skargi K.J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania UZASADNIENIE Pismem z dnia 2 listopada 2017 r. K.J. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I OSK 435/16 w przedmiocie skargi kasacyjnej Komendanta Głównego Policji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2015 r. o sygn. akt II SA/Wa 511/15, zarzucając nieuzasadnioną przewlekłość postępowania. Jednocześnie wniósł o przyznanie od Skarbu Państwa na jego rzecz sumy pieniężnej w maksymalnej wysokości. Z akt sprawy wynika, że skarga K.J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego wraz z odpowiedzą na skargę i aktami sprawy wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 31 marca 2015r. Zarządzeniem z dnia 1 kwietnia 2015 r. sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wa 511/15, nadano symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, zarządzono doręczenie skarżącemu odpisu odpowiedzi na skargę oraz stosownych pouczeń oraz skierowano sprawę do sędziego sprawozdawcy celem podjęcia dalszych decyzji. Zarządzeniem z dnia 21 kwietnia 2015 r. wezwano pełnomocnika organu do uzupełnienia, w terminie 7 dni, akt administracyjnych. W dniu 21 kwietnia 2015 r. skarżący złożył pismo procesowe, które przy piśmie Sądu z dnia 13 maja 2015 r. zostało doręczone pełnomocnikowi organu. Zarządzeniem z dnia 16 października 2015 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 19 listopada 2015 r. Wyrokiem z dnia 19 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi K.J. uchylił zaskarżóne postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2015 r. oraz utrzymane nim w mocy postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...]. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku w dniu 21 stycznia 2016 r. wniósł Komendant Główny Policji. Skarga ta wraz z aktami sprawy wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 23 lutego 2016 r. Zarządzeniem z tego samego dnia sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I OSK 435/16. Sprawę skierowano do spraw oczekujących na wyznaczenie terminu rozprawy zgodnie z kolejnością wpływu. Zarządzeniem z 14 listopada 2017 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 11 stycznia 2018 r. Pismem z dnia 2 listopada 2017 r. (wpływ do Naczelnego Sądu Administracyjnego 9 listopada 2017 r.) skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie I OSK 435/16, z tych względów wnosi o stwierdzenie przewlekłości. W uzasadnieniu skargi na przewlekłość podkreślił, że od dnia doręczenia mu skargi kasacyjnej nie posiada żadnych informacji o toku postępowania, podjętych działaniach i podstawach blisko dwuletniej zawisłości sprawy. Powyższe uzasadnia wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na przewlekłość postępowania podlega oddaleniu, ponieważ nie doszło do naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2016 r. poz. 1259 - zwanej dalej "ustawą"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Stosownie do przepisu § 42 ust. 1 uchwały Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2010 r. w sprawie regulaminu wewnętrznego urzędowania Naczelnego Sądu Administracyjnego (M.P. Nr 86, poz. 1007 ze zm.) Przewodniczący Wydziału w zarządzeniu o wyznaczeniu posiedzenia jawnego albo niejawnego w składzie trzech sędziów przydziela sprawy sędziom wydziału według kolejności ich wpływu, z wyłączeniem spraw wymienionych w powołanym przepisie Regulaminu bądź spraw, w których szybszy termin rozpoznania wynika z przepisów szczególnych. Powyższe oznacza, że sprawa wniesiona później nie może być rozpoznana (nie można wyznaczyć terminu rozprawy) przed rozpoznaniem spraw, które zostały wniesione do sądu wcześniej. Dotyczy to również spraw podlegających szybszemu rozpoznaniu. To znaczy, że nawet jeżeli wpływa do Sądu sprawa podlegająca - ze względu na jej przedmiot - szybszemu wyznaczeniu na posiedzenie, to i tak nie może ona zostać wyznaczona przed innymi sprawami podlegającymi rozpoznaniu poza kolejnością, które wpłynęły do sądu wcześniej. W każdej sprawie, niezależnie od jej przedmiotu, to liczba spraw wpływających do Sądu jest przyczyną oczekiwania na wyznaczenie terminu rozprawy. Istnieją również podstawy do szybszego rozpoznawania spraw wynikające z przepisów ww. Regulaminu regulujących tryb postępowania umożliwiający rozpoznanie sprawy poza kolejnością. Ma to szczególne znaczenie w sprawach, w których stopień faktycznej i prawnej zawiłości nie jest znaczny, a ich charakter prawny i znaczenie dla strony przemawia za szybszym rozpoznaniem sprawy. Takie możliwości stwarza zarządzenie rozpoznania sprawy poza kolejnością, jeżeli strona przedstawi powody uzasadniające rozpoznanie sprawy poza kolejnością (§ 42 ust. 5 Regulaminu). W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Sprawa wraz ze skargą kasacyjną została przedstawiona Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w dniu 23 lutego 2016 r. Po prawidłowym i terminowym wykonaniu wstępnych czynności sądowych, sprawa oczekiwała na wyznaczenie terminu rozprawy zgodnie z kolejnością wpływu. W rozpoznawanym przypadku sprawę skierowano do oczekujących na wyznaczenie terminu rozprawy, zgodnie z zarządzeniem z dnia 23 lutego 2016 r. W kategorii spraw, do której należy ta sprawa przepisy ustaw szczególnych ani przepisy Regulaminu wewnętrznego urzędowania Naczelnego Sądu Administracyjnego nie nakładają na Sąd obowiązku rozpoznania sprawy poza kolejnością. Skarżący nie składał również wniosku o przyśpieszenie rozpoznania tej sprawy. W związku z powyższym, mając na uwadze dużą liczbę spraw wpływających do tego Naczelnego Sądu Administracyjnego i konieczność rozpoznawania ich według kolejności wpływu, nie można uznać, że zwłoka w prowadzeniu postępowania w sprawie o sygn. I OSK 435/16 przez ten Sąd była nieuzasadniona, tym bardziej, że zarządzeniem z dnia 14 listopada 2017 r. wyznaczono już termin rozprawy na dzień 11 stycznia 2018 r. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.