II FSK 3341/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. sp. z o.o. w R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 3226/13 odrzucające skargę J. sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 30 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od gier za kwiecień 2010 r. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 3226/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA") odrzucił skargę J. Sp. z o.o. w R. (dalej: "Spółka", bądź "Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 30 października 2013 r. w przedmiocie nadpłaty w podatku od gier za kwiecień 2010 r. Podstawą prawną wydanego orzeczenia był art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: "p.p.s.a." Ze stanu faktycznego przedstawionego przez WSA wynika, że zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2014 r. Skarżącą wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2867 zł. Pismem z dnia 20 stycznia 2014 r. Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 25 lutego 2014 r. referendarz sądowy WSA odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W wyniku rozpoznania sprzeciwu Skarżącej WSA ponownie odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowieniem z dnia 15 maja 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Skarżącej w przedmiocie prawa pomocy w zakresie częściowym. Skarżąca pismem z dnia 10 czerwca 2014 r. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 7 stycznia 2014r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 2867 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 16 czerwca 2014 r. Do 23 czerwca 2014 r. Skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi. Został on uiszczony dopiero 24 czerwca 2014 r. WSA w uzasadnieniu postanowienia uznał, że wpis od skargi został uiszczony po upływie zakreślonego terminu, który upływał w dniu 23 czerwca 2014 r. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę kasacyjną. Na powyższe postanowienie Spółka wniosła skargę kasacyjną, w której wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na odrzuceniu skargi pomimo tego, że nie ziściły się przesłanki jej odrzucenia określone w tym przepisie, gdyż Skarżąca uiściła wpis od skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania do jego uiszczenia. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Skarżąca wskazała, że uiściła wpis sądowy w terminie tj. w dniu 23 czerwca 2014 r. Do skargi kasacyjnej został załączony dokument, z którego wynika, że wpis od skargi został uiszczony przez spółkę w dniu 23 czerwca 2014 r. w BS B.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy. Zgodnie z generalną zasadą odpłatności wymiaru sprawiedliwości, strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Do kosztów sądowych należą m.in. opłaty sądowe, na które składają się wpis i opłata kancelaryjna (art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a.). W świetle art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi kasacyjnej pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jak wynika z akt sprawy zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2013 r. Przewodniczący Wydziału I WSA wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od tej skargi w wysokości 2867 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 16 czerwca 2014 r., zatem, jak słusznie wskazał Sąd, termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 23 czerwca 2014 r. Z dokumentu wydruku komputerowego potwierdzenia dokonania przelewu znajdującego się w aktach sprawy (karta 82 akt sądowych) jednoznacznie wynika, że spółka dokonała wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 2867 zł w dniu 24 czerwca 2014 r., czyli po upływie zakreślonego przez Sąd terminu. W konsekwencji Sąd odrzucił skargę kasacyjną jako opłaconą po terminie. Natomiast z załączonego do skargi kasacyjnej dowodu dokonania przelewu (karta 95 akt sądowych) wystawionego przez Bank Spółdzielczy w B. wynika, że dyspozycja jego złożenia nastąpiła w dniu 23 czerwca 2014 r., a więc w terminie zakreślonym przez Sąd. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że datą uiszczenia wpisu sądowego za pomocą przelewu jest dzień złożenia dyspozycji, a nie dzień jego realizacji (post. NSA z 8 sierpnia 2006 r. sygn. akt I FSK 1157/05). To stanowisko zostało potwierdzone w postanowieniu z 19 grudnia 2008 r., sygn. akt I FSK 1946/08, w którym NSA uznał, że przy uiszczaniu opłaty przelewem o zachowaniu terminu decyduje data złożenia przez stronę zlecenia w banku lub instytucji uprawnionej do przyjmowania zleceń dokonania przelewu, pod warunkiem, że w tej dacie, a przynajmniej przed upływam terminu do wniesienia opłaty, istniało pokrycie tej kwoty na rachunku strony. Podobnie wypowiedział się NSA w postanowieniu z 5 marca 2009 r., sygn. akt II OSK 313/09, gdzie stwierdził, że momentem mającym znaczenie dla oceny daty uiszczenia opłaty sądowej przelewem będzie moment złożenia dyspozycji przez stronę. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił uznać skargę kasacyjną za zasadną i na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Odnosząc się natomiast do wniosków Skarżącego oraz Dyrektora IS o zasądzenie kosztów postępowania należy stwierdzić, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a., w postępowaniu kasacyjnym nie zasądza się zwrotu kosztów postępowania w przypadku skarg kasacyjnych od postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny zasądza koszty postępowania jedynie w wypadku orzeczeń kończących postępowanie w danej instancji, które są wymienione w ww. przepisie, tj. o których mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. W przepisach tych mowa jest wyłącznie o skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku sądu pierwszej instancji, a nie od jego postanowienia. Wątpliwości w tej mierze usunęła uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, w myśl której art. 203 i art. 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie.