II OZ 1289/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 października 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1561/07 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Wojewody M. z dnia [...] Nr [...] w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Wojewody M. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie postępowania dotyczącego wznowienia postępowania postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 4 października 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1561/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek M. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Wojewody M. z dnia [...], Nr [...] w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Wojewody M. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie postępowania dotyczącego wznowienia postępowania. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wskazano, że dla merytorycznego rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest konieczne jego właściwe uzasadnienie. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania zaistnienia przywołanych przesłanek. Stwierdzono, że skarżący w swoim wniosku nie wykazał, że one w przedmiotowej sprawie istnieją, ponieważ wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w ogóle nie uzasadnił swojego wniosku. W zażaleniu na powyższe postanowienie zarzucono Sądowi I instancji naruszenie art. 133 § 1 p.p.s.a. i art. 106 § 5 p.p.s.a. w związku z art.106 § 3 p.p.s.a. oraz art. 233 § 1 kpc i art. 277 kpc poprzez niedopełnienie obowiązku wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego na podstawie akt sprawy, który wskazywał jednoznacznie, iż skarżący należycie uzasadnił wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewody M. z dnia [...], Nr [...]. Stwierdzono ponadto naruszenie przez Sąd Wojewódzki art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż wniosek skarżącego podlega oddaleniu. Wskazano, że Sąd nie odniósł się do części uzasadnienia wniosku. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt II OZ 1289/07 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej - post. NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 (niepubl.). Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę - por. post. NSA z 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.) Skarżący w przedmiotowej sprawie nie wykazał, że zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Wojewody M. z dnia [...]. W żaden sposób bowiem nie uzasadnił on swojego wniosku. Zasadnie zatem w takiej sytuacji Sąd I instancji wniosek taki oddalił. Jednocześnie w sprawie nie naruszono art. 133 § 1 p.p.s.a., który dotyczy wydania wyroku po zamknięciu rozprawy, ani przywołanego art. 106 p.p.s.a. w związku z art. 233 § 1 i art. 277 kpc, które odnoszą się do postępowania dowodowego, a nie do elementów wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.