II SA/Kr 8/05

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie: WSA Wojciech Jakimowicz WSA Grażyna Firek (spr.) Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 października 2004 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego specjalnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe UZASADNIENIE UZASADNIENIE POSTANOWIENIA WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINSTRACYJNEGO W KRAKOWIE Z DNIA 23 KWIETNIA 2007 ROKU Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 października 2004 roku, znak [...]. Zaskarżone rozstrzygnięcie utrzymywało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [...].2004 roku, znak [...], przyznającą skarżącej specjalny zasiłek celowy na dofinansowanie opłat mieszkaniowych w wysokości [...] zł. Skierowane na adres Z. B. zawiadomienie o rozprawie, wyznaczonej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie na dzień 23 kwietnia 2007 roku, zostało zwrócone z relacją poczty : "adresat nie żyje". Stosownie do art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Sąd wziął pod uwagę, iż przedmiotem postępowania administracyjnego było przyznanie specjalnego zasiłku celowego w ramach pomocy społecznej, a zatem świadczenie, ściśle związane z osobą skarżącej, nie przechodzące na inne osoby z chwilą jego śmierci. Śmierć Z. B. w tym wypadku obligowała Sąd do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Z uwagi na powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a.