II OZ 1313/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia "[...]" J. L. spółka jawna z siedzibą w Poznaniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 października 2011 r. sygn. akt II SA/Po 627/11 w zakresie odmowy wstrzymania decyzji w sprawie ze skargi "[...]" J. L. spółka jawna z siedzibą w Poznaniu na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] maja 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 października 2011 r., sygn. akt II SA/Po 627/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu wniosku "[...]" J. L. spółka jawna z/s w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania decyzji. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 29 czerwca 2011 r. "[...]" J. L. spółka jawna wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] maja 2011 roku, znak [...]. Opisaną decyzją utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta Poznania z dnia [...] marca 2011 r., znak [...] – wydaną w trybie art. 151 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071, dalej jako k.p.a.) – o odmowie uchylenia decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r., znak [...], o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym wraz z przynależną infrastrukturą na terenie nieruchomości przy ul. Smolnej [...] w Poznaniu i decyzji Prezydenta Miasta Poznania nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak [...] o zmianie pozwolenia na budowę z dnia 24 sierpnia 2008 r. W skardze zawarto też wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanych w postępowaniu wznowieniowym wspomnianych decyzji Prezydenta Miasta Poznania: nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. i nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., ze względu na szczególnie ważny interes skarżącego. Sąd pierwszej instancji wskazał, że co do zasady wstrzymaniu podlegają jedynie decyzje, których dotyczy skarga, choć ustawodawca zezwala również na to, by wstrzymane zostały inne akty lub czynności, o ile mieszczą się one w granicach tej samej sprawy. Sąd podkreślił, że wstrzymanie aktów lub czynności, których skarga nie dotyczy bezpośrednio, lecz które jedynie mieszczą się granicach tej samej sprawy, powinno mieć charakter wyjątkowy. Sąd wskazał również, że wstrzymaniu mogą podlegać tylko te decyzje, które nadają się do wykonania, a pod pojęciem "wykonania aktu administracyjnego" należy rozumieć jako spowodowanie by pewien stan rzeczy zaistniał albo w sposób dobrowolny albo przymusowy, przez zastosowanie egzekucji. Sąd pierwszej instancji zaznaczył, iż nie każdy akt administracyjny nadaje się do wykonania. W ocenie Sądu do tej kategorii zaliczyć należy decyzje zmieniające inne decyzje, gdyż z istoty takich rozstrzygnięć nie wynikają dla strony prawa lub obowiązki, które można by przymusowo realizować w drodze egzekucji. Z tych względów Sąd pierwszej instancji uznał, iż wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] sierpnia 2010 r. jest bezzasadny. Natomiast w odniesieniu do decyzji z dnia [...] sierpnia 2008 r., Sąd pierwszej instancji uznał, że nie można się przychylić do wniosku o wstrzymanie jej wykonania, gdyż skarżąca nie wskazała ani podstawy, która w jej opinii uzasadniałaby złożony wniosek, ani też nie podała w tej mierze żadnej argumentacji. Sąd wskazał, iż z treści skargi wynika jedynie, że wstrzymanie wykonania tejże decyzji powinno nastąpić ze względu na szczególnie ważny interes skarżącej. W ocenie Sądu pierwszej instancji okoliczność braku sprecyzowania na czym miałby polegać ten interes uniemożliwiła merytoryczną ocenę trafności wniosku. Sąd uznał, iż jest to szczególnie istotna wada, gdyż wstrzymanie decyzji, które nie są bezpośrednio objęte skargą, lecz tylko mieszczą się w granicach tej samej sprawy, powinno posiadać przekonujące uzasadnienie. Tego wyjaśnienia nie zawiera jednak skarga w odniesieniu zarówno do decyzji z dnia [...] sierpnia 2008 roku, jak i decyzji z dnia [...] sierpnia 2010 roku. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pełnomocnik "[...]" J. L. spółka jawna, postanowienie zaskarżono w całości zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 61 § 2 ust. 1 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, dalej jako "p.p.s.a.") poprzez odmowę wstrzymania wykonania decyzji pomimo, że w przypadku wykonania decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W oparciu o powyższy zarzut pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł o: uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] znak [...] wydanej na rzecz [...] Nieruchomości Sp. z o.o. dotyczącej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym i przynależną infrastrukturą na terenie nieruchomości położonej w Poznaniu przy ul Smolnej [...] i decyzji z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] znak [...] i wydaną na rzecz [...] Nieruchomości Sp. z o.o. o zmianie ww. i pozwolenia na budowę z dnia [...] sierpnia 2008 r. ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków wydanej decyzji, oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów niniejszego postępowania, w tym ewentualnych kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej Spółki, podniósł iż w przedmiotowej sprawie w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy oraz stan faktyczny zachodzą obydwie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania decyzji tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem pełnomocnika skarżącej Spółki realizacja planowanej inwestycji w granicy z nieruchomością skarżącej grozi wyrządzeniem znacznych szkód na jej terenie, polegających na uniemożliwieniu korzystania z nieruchomości w dotychczasowy sposób oraz narażeniu na uciążliwości związane z prowadzonymi pracami budowlanymi, a w dalszej perspektywie spadek wartości nieruchomości. Niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skutkować będzie również zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej poprzez brak dostępu do drogi publicznej oraz ograniczenie dostaw prądu w związku ze wspólnym korzystaniem z trafostacji przez licznych mieszkańców nowobudowanego przez [...] Nieruchomości sp. z o.o. osiedla oraz przedsiębiorstwo "[...]" a w konsekwencji czego strona skarżąca utraci jedyne źródło utrzymania. W odpowiedzi na zażalenie Prezes [...] Nieruchomości sp. z o.o. wniósł o oddalenie zażalenia jako oczywiście bezzasadnego oraz o zasądzenie od skarżącej na rzecz [...] Nieruchomości sp. z o.o. zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu odpowiedzi wskazano, że nieruchomość objęta inwestycją [...] Nieruchomości sp. z o.o. w ogóle nie graniczy z nieruchomością skarżącej, nie mówiąc już o jej istnieniu w granicy z nieruchomością skarżącej. Wskazano także, że działka należąca do skarżącej nie wchodzi w obszar oddziaływania inwestycji definiowanego przez prawo budowlane. W dalszej części podniesiono, że realizowany projekt budowlany posiada i faktycznie wyłącznie korzysta z zasilania całkowicie niezależnego od trafostacji będącej w użytkowaniu skarżącej. Natomiast służebności drogi koniecznej nie dotyczą przedmiotowej sprawy i są ustanowione na innych nie objętych niniejszym postępowaniem – nieruchomościach. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2008 r. sygn. akt II OZ 741/08, LEX nr 493666). Należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji w stosunku do wniosku o wstrzymanie decyzji z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...], że przedmiotem ochrony tymczasowej, jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. a co za tym idzie, że nie każdy akt administracyjny nadaje się do wykonania. Stwierdzić należy, iż tego rodzaju decyzja o zmianie pozwolenia na budowę nie powoduje powstania po którejkolwiek ze stron praw i obowiązków, które podlegałyby wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym, dlatego też nie nadaje się do wykonania w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Natomiast w odniesieniu do decyzji z dnia [...] sierpnia 2008 r. wskazać należy, iż ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Trafnie, zatem podkreślił Sąd pierwszej instancji tę okoliczność, że skoro strona nie przedstawiła konkretnych okoliczności, które przemawiałyby za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu może wywołać u niej niebezpieczeństwa, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., to nie można udzielić jej ochrony tymczasowej. Nie sprecyzowanie przez skarżącą okoliczności faktycznych, które świadczyłyby o wystąpieniu niebezpieczeństw wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., eliminowało możliwość uwzględnienia rozpoznawanego wniosku. Odnosząc się zaś do argumentacji zawartej w zażaleniu, to przede wszystkim zauważyć trzeba, iż są to również ogólne twierdzenia niepoparte żadnymi dowodami oraz zebranym w sprawie materiałem dowodowym, jak również stanowiskiem zawartym w odpowiedzi na zażalenie złożonej przez [...] Nieruchomości Sp. z o.o. Ma to o tyle istotne znaczenie, gdyż stosownie do art. 133 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a., Sąd orzeka na podstawie akt sprawy z poszanowaniem praw wszystkich uczestników postępowania, o których mowa w art. 32 i 33 p.p.s.a., z czego wynika, że nie można rozpoznawać wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wyłącznie w oparciu o sam wniosek. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powinien brać pod uwagę interesy prawne i stanowiska wszystkich uczestników postępowania, bowiem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., może zachodzić nie tylko po stronie wnoszącego skargę (wnioskodawcy), ale również po stronie innych uczestników postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 102/06). Nadto z akt sprawy wynika, że nieruchomość skarżącej Spółki nie graniczy bezpośrednio z terenem realizacji planowanej inwestycji, a zatem nie może pociągać za sobą sprowadzenia bezpośredniego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznych szkód na terenie należącym do skarżącej Spółki, a zwłaszcza skoro skarżąca tego nie uprawdopodobniła. Wobec powyższego w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego orzekającego w niniejszej sprawie nie można przyjąć, aby brak wstrzymania zaskarżonej decyzji naraził bezpośrednio skarżącą Spółkę na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przedstawionych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.