II SA/Go 719/23
Administrative courts2024-02-14
Case number
II SA/Go 719/23
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Judgment date
2024-02-14
Type
Postanowienie WSA w Gorzowie W
Judges
Krzysztof DziedzicKrzysztof RogalskiMichał Ruszyński
Ruling
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA
Judgment text
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Sędzia WSA Krzysztof Rogalski (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Komar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2024 r. sprawy ze skargi Województwa na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno – budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim stronie skarżącej Województwu kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem uiszczonego w sprawie wpisu sądowego od skargi.
UZASADNIENIE
Województwo wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewody dnia [...] października 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę. Strona skarżąca uiściła tytułem wpisu sądowego od skargi na rachunek sądowy kwotę 500 zł.
Termin rozprawy w niniejszej sprawie wyznaczono na dzień 14 lutego 2024 r. Pismem procesowym z dnia [...] lutego 2024 r. strona skarżąca cofnęła skargę, wnosząc jednocześnie o zwrot uiszczonego wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, przy czym jej cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Przepis ten wyraża zasadę dyspozycyjności, w myśl której stronom postępowania sądowego przysługuje uprawnienie do rozporządzenia przedmiotem tego postępowania oraz rozporządzania uprawnieniami procesowymi. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi, skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu administracyjnego, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej (M. Romańska, H. Knysiak-Molczyk, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Warszawa 2007, Wyd. Prawnicze LexisNexis, s. 872).
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca pismem z dnia 12 lutego 2024 r. cofnęła skargę, przy czym brak jest przesłanek, o których mowa w art. 60 p.p.s.a., kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Sąd nie dostrzegł podstaw do przyjęcia, iż cofnięcie skargi miałoby służyć obejściu prawa bądź skutkowałoby utrzymaniem w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skoro wola skarżącego jako dysponenta skargi jest dla sądu wiążąca, z tej racji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 postanowienia.
Z kolei zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest skarga. W sprawie niniejszej strona skarżąca uiściła tytułem wpisu sądowego kwotę 500 zł, jednak przed dniem rozprawy skarga została skutecznie cofnięta. Stosownie zaś do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z uwagi na to zaistniały przesłanki do zwrotu stronie skarżącej kwoty uiszczonej z tego tytułu.
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 2 postanowienia.