III FSK 352/24

SENTENCJA Dnia 11 grudnia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w przedmiocie wniosku o uzupełnienie orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 sierpnia 2024 r., sygn. akt III FSK 352/24 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 54/23 sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 14 listopada 2022 r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie orzeczenia. UZASADNIENIE Wyrokiem z 27 sierpnia 2024 r., sygn. akt III FSK 352/24 Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej p.p.s.a.) oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 listopada 2023 r. sygn. akt I SA/Wr 54/23 w sprawie ze skargi M.S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 14 listopada 2022 r. w przedmiocie podatku od spadków i darowizn Pełnomocnik skarżącego pismem z 14 października 2024 r. złożył wniosek o uzupełnienie orzeczenia w zakresie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona może żądać uzupełnienia orzeczeń wydanych przez sądy administracyjne, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić urzędu. Dopuszczalność uzupełnienia orzeczenia wynika z zasady, zgodnie z którą sąd ma obowiązek jednym rozstrzygnięciem objąć całość sprawy. Z powyższego wynika, że o uzupełnieniu orzeczenia można mówić wtedy, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi. Taka sytuacja nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Z akt sądowych wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie i nie orzekł na rzecz strony o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego. Należy wyjaśnić, że warunkiem skorzystania z uprawnienia do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania jest złożenie odpowiedniego żądania w terminie, o którym mowa w art. 210 § 1 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie 13 lutego 2024 r. (data stempla pocztowego akta sądowe k. 113) pełnomocnik skarżącego przesłał pismo z dnia 31 stycznia 2024 r. zatutułowane "odpowiedź na skargę kasacyjną" zawierające oświadczenie, którego wymóg przewiduje art. 66 § 1 p.p.s.a. Natomiast skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu skarżący otrzymał w dniu 19 stycznia 2024 r. (k. 102). Odpowiedź na skargę kasacyjną, zgodnie z art. 179 p.p.s.a. wnosi się w terminie 14 dni od doręczenia jej skargi kasacyjnej. Złożenie odpowiedzi na skargę kasacyjną po terminie określonym w art. 179 p.p.s.a. powoduje, że pismo to traci ten przymiot i staje się zwykłym pismem procesowym, a zawarty w takim piśmie wniosek o zasądzenie kosztów postępowania jest nieskuteczny. Zatem pismo pełnomocnika skarżącego nadane 13 lutego 2024 r. było pismem procesowym i zawarty w nim wniosek o zwrot kosztów był nieskuteczny. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na postawie art. 157 § 1 i art. 166 w związku z art. 193 i 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.