III OSK 5395/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Wincenciak Sędziowie sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) sędzia del. WSA Tadeusz Kiełkowski Protokolant starszy asystent sędziego Łukasz Mazur po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Prokuratora Generalnego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 1347/20 w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. na decyzję Prokuratora Generalnego z dnia 4 maja 2020 r. nr PK I Ip 107.2020 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. UZASADNIENIE W piśmie z 11 listopada 2024 r. Prokurator Generalny cofnął skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 1347/20, w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Prokuratora Generalnego z 4 maja 2020 r. nr PK I Ip 107.2020 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Strona, która wniosła skargę, może ją na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r. poz. 935; zwanej dalej: p.p.s.a.) cofnąć. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W myśl art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły okoliczności, które uzasadniałyby uznanie cofnięcia skargi kasacyjnej za niedopuszczalne, wobec czego należało uznać powyższą czynność procesową za skuteczną. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 i art. 193 p.p.s.a. umorzył postępowanie kasacyjne.