III FZ 35/25

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Pruszyński po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 listopada 2024 r. sygn. akt I SA/Gd 1121/20 dotyczącego odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 20 maja 2020 r., nr SKO Gd/1388/20 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 18 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 1121/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie A. M. (dalej: skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 16 sierpnia 2023 r. Przestawiając stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z 8 sierpnia 2023 r. skarżący wniósł o wyłączenie sędziego WSA M. K. od rozpoznania sprawy ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 20 maja 2020 r., sygn. akt SKO Gd/1388/20 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2019 r. Postanowieniem z 16 sierpnia 2023 r. tut. sąd oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie ww. sędziego. Skarżący na ww. postanowienie złożył zażalenie. W tej samej dacie złożony został również wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie skarżącego od wpisu sądowego. Zarządzeniem z 6 listopada 2023 r. (sygn. akt I SPP 203/23) Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Po złożeniu sprzeciwu na wskazane zarządzenie, postanowieniem z 7 grudnia 2023 r. tut. sąd odrzucił sprzeciw. Następnie, na wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowienie skarżący złożył zażalenie, które z kolei postanowieniem z 27 lutego 2024 r. zostało odrzucone. W dniu 17 kwietnia 2024 r. skarżący na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. 17 lipca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie A. M. (sygn. akt III FZ 264/24). Skutkiem powyższego, zarządzeniem z 12 września 2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego środka zaskarżenia na postanowienie z 16 sierpnia 2023 r. w wysokości 100,00 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Doręczenie zarządzenia nastąpiło z dniem 2 października 2024 r. w trybie doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 925, zwanej dalej: p.p.s.a.), ze skutkiem wynikającym z § 4 tego artykułu. Skarżący na przedmiotowe zarządzenie złożył zażalenie. W wykonaniu zarządzenia Z-cy Przewodniczącego Wydziału z 10 października 2024 r. skarżący został wezwany o uzupełnienie braku formalnego zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia z 12 września 2024 r. poprzez jego podpisanie bądź nadesłanie 1 egzemplarza podpisanego zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Doręczenie korespondencji nastąpiło w dniu 4 listopada 2024 r. Z notatki urzędowej Oddziału Finansowo-Budżetowego sądu, wynika, iż w okresie od 12 września 2023 r. do dnia 14 października 2024 r. skarżący nie uiścił opłaty w wysokości 100,00 zł, w związku z czym nie zrealizował nałożonego na niego zarządzeniem z 12 września 2024 r. obowiązku. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 178 w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił zażalenie. Na wskazane na wstępie rozstrzygnięcie skarżący złożył zażalenie wskazując, że postanowienie rażąco narusza przepisy prawa oraz interes obywatelski i społeczny. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazał m.in. że zarządzenie z 12 września 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z 16 listopada 2023 r. nie jest prawomocne ponieważ skarżący w terminie złożył na nie zażalenie a postępowanie zażaleniowe nie jest zakończone. Ponadto wezwanie sądu dotyczące usunięcia braków jest nieprawidłowe ponieważ wezwano do usunięcia braków formalnych zażalenia z 7 października 2024 r. na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia z 12 września 2024 r. jednakże w tej sprawie nie wnoszono zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia z 12 września 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i § 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Z akt niniejszej sprawy wynika, że zarządzenie z 12 września 2024 r. dot. uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z 16 sierpnia 2023 r. zostało prawidłowo doręczone skarżącemu z dniem 2 października 2024 r. w trybie doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po sprawdzeniu w Oddziale Finansowo-Budżetowym Sądu, że należny wpis od zażalenia na postanowienie z 16 sierpnia 2023 r. nie został uiszczony wydał zaskarżone postanowienie. Odnośnie zarzutów skarżącego, należy wskazać, że z akt wynika, iż skarżący złożył osobiście pismo zatytułowane: "Zażalenie na zarządzenie z dnia 12 września 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 16 sierpnia 2023 roku" (k. 105 akt). Zauważyć jednak należy, że ww. pismo nie zostało podpisane przez skarżącego. Skarżący następnie, mimo wezwania do uzupełnienia braków zażalenia poprzez jego podpisanie bądź nadesłanie 1 egzemplarza podpisanego zażalenia, braków tych w zakreślonym terminie nie uzupełnił. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 30 stycznia 2025 r., sygn. akt III FZ 34/25 odrzucił ww. zażalenie. Powyższe potwierdza, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo rozstrzygnął o odrzuceniu zażalenia. Aktualnie musiałoby bowiem zapaść analogiczne rozstrzygnięcie. Odnosząc się do argumentacji skarżącego, że wezwanie Sądu pierwszej instancji dot. usunięcia braków zażalenia na zarządzenie jest nieprawidłowe ponieważ wezwano do usunięcia braków formalnych zażalenia z 7 października 2024 r. na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia z 12 września 2024 r. - nie ulega wątpliwości, że podana w uzasadnieniu data 12 września 2024 r. odnosi się do daty zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia a nie daty zażalenia, co wynika wprost z wcześniej przestawionego stanu faktycznego w sprawie. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji, na podstawie art. 184 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. ----------------------- 1