I FSK 462/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu 28 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 462/20 w sprawie ze skargi Z. S.A. w J. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 czerwca 2018 r., sygn. I FSK 233/18 w sprawie ze skargi kasacyjnej Z. S.A. w J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 26 września 2017 r., sygn. akt III SA/Gl 595/17 w sprawie ze skargi Z. S.A. w J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 15 lipca 2014 r., nr PT-I-1/440701/0057-0062/14/SED w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2011 r. postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 462/20 w ten sposób, że każdorazowo w miejscu oznaczenia Skarżącej w miejsce słów "Z. S.A. w J.", wpisać słowa "Z. S.A. w J.". UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 462/20 oddalił skargę Z. S.A. w J. (dalej jako: Skarżąca lub Strona) o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 czerwca 2018 r., sygn. I FSK 233/18. W komparycji wyroku z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 462/20 wskazano każdorazowo jako oznaczenie Strony nazwę Z. S.A. w J. w dopełniaczu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Orzeczenie podlegało sprostowaniu w zakresie wskazanym sentencją postanowienia. Sprostowanie orzeczenia służy przywróceniu rzeczywistej woli organu sądowego, ilekroć zachodzi niezgodność między wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie. Sprostowanie nie może wykraczać poza granice określone w art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a. Jak wynika z tego przepisu – przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe lub też inne oczywiste omyłki. Analiza tego przepisu pozwala stwierdzić, że wszystkie wymienione wady musi charakteryzować oczywistość. W niniejszej sprawie w komparycji wydanego wyroku z 6 listopada 2024 r. każdorazowo oznaczono Skarżącą jako "Z. S.A. w J." – w dopełniaczu, podczas gdy prawidłowe oznaczenie Strony to Z. S.A. w J. Już na pierwszy rzut oka widać, że nieścisłość ta ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej. W sprawie nie ma żadnej wątpliwości, że jakie jest prawidłowe określenie firmy Skarżącej spółki – wynika to w zasadzie z większości dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, w tym z dołączonego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Nie ma również wątpliwości co do tego, że faktycznie w sprawie orzekano co do Z. S.A. w J., a nie na rzecz nota bene nieistniejącego podmiotu "Z. S.A. w J.". W związku z powyższym, wskazaną w niniejszym postanowieniu omyłkę należy zakwalifikować jako oczywistą omyłkę pisarską, która podlega sprostowaniu w trybie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., gdyż okoliczności sprawy nie pozostawiają wątpliwości co do faktycznej i zamierzonej treści prostowanego rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.