VII SA/Wa 1257/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący:, sędzia WSA, Wojciech Rowiński (spr.), , Sędziowie: sędzia WSA, asesor WSA, Artur Kuś, Justyna Wtulich-Gruszczyńska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 listopada 2023 r. sprawy ze skargi S. D. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 28 marca 2023 r. nr WSO-I.622.2.1.2023 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę UZASADNIENIE Wojewoda Mazowiecki (dalej jako "Wojewoda", "organ") zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 marca 2023 r., znak WSO-I.622.2.1.2023, działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000, poz. 2185, poz. 1855 dalej jako "k.p.a.") po rozpatrzeniu odwołania S.D. (dalej jako "skarżący") od pisma Prezydenta [...] z dnia [...]lutego 2023r., nr [...] zawiadamiającego o pozostawieniu jego wniosku o wydanie dowodu osobistego bez rozpoznania, z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego. Rozstrzygnięcie to wydano w następujących okolicznościach. Skarżący wnioskiem z dnia 1 lutego 2023 r. wystąpił do Urzędu Dzielnicy [...]o wydanie dowodu osobistego. Dołączono do niego pisemny wniosek o zaniechanie pobrania od wnioskodawcy odcisków palców. Pismem z dnia 3 lutego 2023 r. S.D. został wezwany do uzupełniania braku formalnego, tj. złożenia odcisków palców celem wydania mu dowodu osobistego w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma. Jednocześnie skarżący został pouczony, że nieuzupełnienie braku formalnego w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie jego wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie S.D. ponownie wniósł o wydanie dowodu osobistego bez pobierania od niego odcisków palców. Pismem z dnia 28 lutego 2023 r. AO-D-IV-I.5344.2.1.2023.EWO wnioskodawca został poinformowany, że w związku z nieuzupełnieniem braku formalnego, jego wniosek o wydanie dowodu osobistego pozostawiono bez rozpoznania. Na powyższą czynność skarżący wniósł do Wojewody odwołanie. Mając powyższe na uwadze Wojewoda wyjaśnił, że pierwszą czynnością, jaką podejmuje organ II instancji po otrzymaniu odwołania, jest kontrola jego dopuszczalności, która nie łączy się jednak z badaniem merytorycznej zasadności zarzutów podniesionych w tym odwołaniu. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak również podmiotowym. Niedopuszczalność z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości wniesienia środka zaskarżenia w toku instancji. Natomiast niedopuszczalność z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuację wniesienia środka zaskarżenia przez osobę niemającą legitymacji do wniesienia takiego środka lub też przez stronę niemającą zdolności do czynności prawnych. Organ wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie zachodzi niedopuszczalność z przyczyn przedmiotowych, bowiem przepisy k.p.a. nie przewidują możliwości złożenia odwołania od pisma (czynności) organu niebędącego rozstrzygnięciem sprawy w toku administracyjnym, tj. gdy organ I instancji nie wydał decyzji administracyjnej. Zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a., odwołanie służy stronie od decyzji wydanej w I instancji. Organ podniósł, że zgodnie z art. 12a ust. 1 pkt 1 lit. i ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych, dowód osobisty zawiera dane biometryczne, m.in. odciski palców. Wyjątki od ww. wymogu określa art. 12a ust. 1a tej ustawy, zgodnie z którym w warstwie elektronicznej dowodu osobistego nie zamieszcza się odcisków palców, jeśli dokument ten jest wydawany osobie, która nie ukończyła 12. roku życia, od której chwilowo fizycznie nie jest możliwe pobranie odcisków któregokolwiek z palców lub od której pobranie odcisków palców jest fizycznie niemożliwe. W związku z powyższym organ stwierdził, że odmowa złożenia odcisków palców jest brakiem formalnym wniosku o wydanie dowodu osobistego, który podlega uzupełnieniu w trybie art. 64 § 2 k.p.a. w związku z art. 56 ust. 1 pkt. 3 lit. e ustawy o dowodach osobistych. Zatem wniosek o wydanie dowodu osobistego, którego braku formalnego strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, organ dowodowy pozostawia bez rozpoznania. Dalej Wojewoda powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne zaznaczył, że pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie następuje w drodze decyzji czy postanowienia. Jest to czynność materialno-techniczna, o której należy poinformować stronę. Końcowo Wojewoda wyjaśnił, że skoro przedmiotowej sprawie Prezydent m. [...]nie wydał decyzji administracyjnej, której stroną byłby S.D., odwołanie wniesione od czynności materialno-technicznej organu administracji, niebędącej decyzją administracyjną, musi zostać potraktowane przez organ odwoławczy jako niedopuszczalne. Postanowienie jest ostateczne. Skargę na postanowienie Wojewody z dnia 28 marca 2023 r. złożył skarżący, zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: "Stanie w sprzeczności i niezgodne z Ustawą o dowodach osobistych, Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych par.4 z dnia 5 października 2021r Dz.U.2021 poz, 1865, w związku z Ustawą o dowodach osobistych Dz.U,2022.67I (akt obowiązujący) Wersja od: 25 marca 2022 r. do: 31 grudnia 2029 r. Rozdział 2, art.!2a, ust.la, pkt. 2 i 3. Stanie w sprzeczności i niezgodnego z prawem, w/w Rozporządzenia, z art. 7 i 8 Karty Podstawowych Praw Uni Europejskiej Stanie w sprzeczności i niezgodnego z prawem, w/w Rozporządzenia z art. 9 pkt.l, art.35 pkt. I RODO Stanie w sprzeczności i niezgodnego z prawem, w/w Rozporządzenia z art.32 pkt. 1 i 2 Ustawy zasadniczej RP". Wskazując na te zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowiena oraz uchylenie aktu pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi przedstawiono stanowisko na poparcie jej treści. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o jej oddalenie, jednocześnie podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga była niezasadna. Przedmiotem kontroli sądowoadminstracyjnej w tej sprawie było postanowienie Wojewody stwierdzające niedopuszczalność odwołania skarżącego od pisma Prezydenta m. st. Warszawy zawiadamiającego o pozostawieniu wniosku skarżącego o wydanie dowodu osobistego bez rozpoznania, z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego. Podstawą prawną przyjętego przez Wojewodę rozstrzygnięcia był art. 134 k.p.a. Przepis ten stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania. Powołany powyżej przepis nakłada na organy administracji obowiązek przeprowadzenia kontroli wniesionego środka odwoławczego pod względem formalnym, tj. sprawdzenia, czy środek ten jest w ogóle dopuszczalny i czy został złożony w przepisanym prawem terminie. Wniesienie odwołania w sytuacji, gdy stronie postępowania nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, skutkuje wydaniem postanowienia o niedopuszczalności odwołania. Warunki dopuszczalności odwołania wynikają z przepisów k.p.a. określających przedmiot zaskarżenia oraz przebieg postępowania, a także podmioty uprawnione do wniesienia odwołania. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przesłanek o charakterze przedmiotowym albo podmiotowym. Do przesłanek niedopuszczalności odwołania o charakterze przedmiotowym zalicza się m.in. zaskarżenie aktu niebędącego decyzją administracyjną w rozumieniu przepisów k.p.a. Odwołanie będzie więc niedopuszczalne w sytuacji, gdy czynność organu administracji publicznej nie jest decyzją administracyjną, a jest np. czynnością materialno-techniczną (por. wyrok NSA z 17 stycznia 2019 r., sygn. akt I OSK 3669/18). Skarżący nie uzupełnił wniosku o wydanie dowodu osobistego, stąd organ I instancji po bezskutecznym wezwaniu do jego uzupełnienia pozostawił go bez rozpoznaniu w myśl art. 64 § 2 k.p.a. Pozostawienie podania (wniosku) bez rozpoznania jest czynnością materialno-techniczną, stąd nie przysługuje na odwołanie. Natomiast na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) przysługuje inny środek prawny – a mianowicie skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. (uchwała NSA z 3 września 2013 r., I OPS 2/13, LEX nr 1356405, Wyrok NSA z 1.03.2023 r., II OSK 1747/22, LEX nr 3506901.) Skarżący ma w dalszym ciągu otwartą drogę do uruchomienia tego środka prawnego. Wywiedzenie jednak "odwołania" od zawiadomienia o pozostawieniu jego wniosku bez rozpoznania, które jest czynnością materialno-techniczną, nie mogło zostać ocenione jako skuteczne w tym znaczeniu, że nie mogło ono uruchomić instancyjnej kontroli tejże czynności. Trafnie więc stwierdził Wojewoda niedopuszczalność wniesionego w tym przedmiocie odwołania (art. 134 k.p.a.). W tych okolicznościach, skarga jako niezasadna, podlegała oddaleniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.