I OZ 27/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 września 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 479/23 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi B.J. na pismo Wojewody Małopolskiego z dnia [...] stycznia 2023 r., znak [...] w przedmiocie przekazania pisma wg właściwości postanawia 1. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 12 września 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 479/23, w ten sposób, że w miejsce wyrażenia "Starosty Oświęcimskiego" wpisać wyrażenie "Wojewody Małopolskiego"; 2. oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 7 czerwca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę B.J. na pismo Wojewody Małopolskiego z [...] stycznia 2023 r. w przedmiocie przekazania pisma wg właściwości. W odpowiedzi na powyższe postanowienie skarżąca złożyła sporządzoną osobiście skargę kasacyjną, którą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił postanowieniem z 20 lipca 2023 r. jako niedopuszczalną. Na powyższe postanowienie skarżąca, działając osobiście złożyła zażalenie, które zostało odrzucone postanowieniem z 12 września 2023 r. z uwagi na naruszenie przymusu adwokacko-radcowskiego. Na powyższe zarządzenie skarżąca pismem datowanym na 13 października 2023 r. wniosła zażalenie, domagając się jego uchylenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, winien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, co wynika z treści art. 175 § 2 ppsa w zw. z art. 194 § 4 ppsa. Jednocześnie w myśl art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze, wyjaśnić należy, że obowiązek wynikający z zacytowanego powyżej art. 194 § 4 ppsa ma charakter bezwzględny i nie może podlegać wyłączeniu z uwagi na jakiekolwiek szczególne okoliczności występujące po stronie strony skarżącej. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi brak niepodlegający konwalidacji w trybie art. 49 ppsa, co oznacza jego nieusuwalność (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 169/12, z 8 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 713/04, z 2 października 2012 r., sygn. akt II OZ 832/12; z 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II FZ 318/11, czy z 7 grudnia 2022 r., sygn. akt III FZ 545/22). W rozpoznawanej sprawie skarżąca została prawidłowo pouczona o prawie i trybie wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, w tym o obowiązku sporządzenia go przez adwokata albo radcę prawnego. Pomimo tego pouczenia skarżąca osobiście wniosła skargę kasacyjną na przedmiotowe postanowienie. W tak ustalonym stanie sprawy brak było podstaw do uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Niezależnie od powyższego w myśl art. 156 § 1 ppsa sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Dodatkowo zgodnie z art. 156 § 3 w zw. z art. 166 ppsa, jeżeli sprawa toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Sąd ten może z urzędu sprostować postanowienie pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że w rubrum zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie omyłkowo wskazał, że rozpoznawana sprawa dotyczy pisma Starosty Oświęcimskiego, podczas gdy przedmiotowe postępowanie prowadzone było w związku z pismem Wojewody Małopolskiego. Omyłkę tę należało potraktować jako oczywistą i wymagającą sprostowania we wskazanym powyżej trybie, gdyż w rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, jakie pismo było przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa oraz art. 156 § 1 i 3 w zw. z art. 166 ppsa orzekł jak w postanowieniu.