I FZ 249/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Niezgódka-Medek po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1423/19 odrzucające skargę B. sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2019 r., nr 1401-IEW1.4253.9.2019.2.TG w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2017 r. i zabezpieczenie jej na majątku podatnika postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zażaleniem postanowieniem z 7 sierpnia 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1423/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, powołując się na art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", odrzucił - z powodu nieuzupełnienia w terminie braków formalnych - skargę B. sp. z o.o. z siedzibą w S. na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. W zażaleniu Spółka zaskarżyła w całości powyższe postanowienie WSA w Warszawie i wniosła o jego uchylenie w całości. Zarzuciła przy tym zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że uzupełnienie braków skargi zostało oddane w urzędzie pocztowym po upływie terminu do jego złożenia, w konsekwencji na przyjęciu przez WSA, że zachodzą podstawy do odrzucenia skargi na posiedzeniu niejawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Każde pismo strony natomiast, zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. powinno m.in. zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie zaś z art. 28 § 1 i art. 29 P.p.s.a. "Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu", natomiast "Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu". Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Konsekwencją niezastosowania się do takiego wezwania, o której mowa w końcowej części przepisu art. 49 § 1 P.p.s.a. jest na gruncie rozpoznawanej sprawy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. odrzucenie skargi, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 czerwca 2019 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez własnoręczne podpisanie skargi przez osobę do tego uprawnioną lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi. Powyższe wezwanie Skarżąca otrzymała 15 lipca 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru karta 16 akt sądowych). W konsekwencji siedmiodniowy termin do uzupełnienia wyżej wskazanych braków formalnych skargi, zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a., rozpoczął bieg 16 lipca 2019 r. i upłynął 22 lipca 2019 r.. Tymczasem Skarżąca dopiero 23 lipca 2018 r. (koperta z datą nadania 23 lipca 2019 r., k. 33 akt Sądowych) przesłała do WSA m.in. podpisaną skargę oraz informację odpowiadającą odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. W tak przedstawionym stanie faktycznym, w ocenie NSA, Sąd pierwszej instancji prawidłowo, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. odrzucił wniesioną w sprawie skargę Spółki. Prawidłowość stanowiska WSA znajduje odzwierciedlenie w aktach sprawy. Natomiast autor zażalenia nie dostarczył powodów do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Ograniczył się bowiem do niczym nie popartego twierdzenia, że przesyłkę zawierającą wezwanie z 24 czerwca 2019 r. otrzymał 16 a nie 15 lipca 2019 r. Co innego jednak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się na k. 16 akt sądowych, które zostało sporządzone przez doręczyciela i ma walor dokumentu urzędowego, którego treści Skarżąca nie zakwestionowała skutecznie w postępowaniu reklamacyjnym. Powyższe oznacza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.