II AKa 498/22

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 498/22</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 16 maja 2024 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSA – Dorota Tyrała (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie: SA – Anna Zdziarska</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SA – Ewa Gregajtys </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: Tomasz Wilk </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora Marka Deczkowskiego </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2024 r. sprawy: </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. P.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> syna <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">T.</span> z d. <span class="anon-block">C.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">urodz. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 2)">art. 216§2 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 255;art. 255 § 1)">art. 255§1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 257)">257 k.k.</a> (x2), 256<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 255;art. 255 § 3)">art. 255§3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 136;art. 136 § 3)">art. 136§3 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 257)">art. 257 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 9 września 2022 r., sygn. akt VIII K 206/19</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->utrzymuje w mocy wyrok w zaskarżonej części;</strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 3780 (trzy tysiące siedemset osiemdziesiąt) zł tytułem opłaty oraz obciąża go wydatkami za postępowanie odwoławcze. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <table> <colgroup> <col width="38"/> <col width="6"/> <col width="8"/> <col width="2"/> <col width="11"/> <col width="44"/> <col width="21"/> <col width="66"/> <col width="120"/> <col width="10"/> <col width="8"/> <col width="36"/> <col width="12"/> <col width="21"/> <col width="96"/> <col width="23"/> <col width="11"/> <col width="11"/> <col width="22"/> <col width="60"/> <col width="93"/> </colgroup> <tr> <td colspan="21"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>Formularz UK 2</p> </td> <td colspan="2"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="5"> <p> <strong> <!-- -->II AKa 498/22</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="19"> <p> <em> <!-- -->Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->I</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p>1.  <strong> <!-- -->CZĘŚĆ WSTĘPNA </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 9 września 2022 r., sygn. akt VIII K 206/19 </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->1.2. Podmiot wnoszący apelację</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->☐</strong> oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p>☐ oskarżyciel posiłkowy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p>☐ oskarżyciel prywatny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->☒</strong> obrońca</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p>☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p>☐ inny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->1.3. Granice zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="8"> <p> <strong> <!-- -->☒</strong> na korzyść</p> <p> <strong> <!-- -->☐</strong> na niekorzyść</p> </td> <td colspan="13"> <p> <strong> <!-- -->☐</strong> w całości <strong> <!-- -->– obrońca oskarżonego</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->☒</strong> w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="9"> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->☒</strong> </p> </td> <td colspan="9"> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->☐</strong> </p> </td> <td colspan="9"> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->☐</strong> </p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->☐</strong> </p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->☐</strong> </p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> <strong> <!-- --> –</strong> błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->☒</strong> </p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="19"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="19"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->1.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->☐</strong> </p> </td> <td colspan="9"> <p>uchylenie</p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->☒</strong> </p> </td> <td colspan="8"> <p>Zmiana</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p>2.  <strong> <!-- -->Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd Apelacyjny nie przeprowadzał postępowania dowodowego</em> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->2.1. Ustalenie faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->2.1.1. Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="9"> </td> <td colspan="3"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="9"> </td> <td colspan="3"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->2.2. Ocena dowodów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="12"> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p>.  <strong> <!-- -->STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->apelacja Obrońcy oskarżonego </em> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Zarzut </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="4"> <p> <em> <!-- --> <strong> <!-- -->I</strong> </em> </p> </td> <td colspan="14"> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> rażąca niewspółmierność orzeczonej względem oskarżonego <span class="anon-block">J. P.</span> kary grzywny przy zastosowaniu wadliwych kryteriów jej wymiaru w kontekście ustalonej winy oskarżonego do jej szkodliwości społecznej i jednostkowej, a także statusu majątkowego oskarżonego, a w następstwie orzeczonej kary łącznej.</p> </td> <td colspan="3"> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p> <strong> <!-- -->☒</strong> niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <strong> <!-- -->Zarzut sformułowany w apelacji przez obrońcę oskarżonego jest bezzasadny. </strong>Jak wynika z treści uzasadnienia apelacji całość argumentacji w niej zawartej w istocie sprowadza się do polemiki z treścią ustaleń sądu.</p> <p>Przede wszystkim stwierdzić należy, że przebieg rozprawy przed Sądem Okręgowym i treść obszernego uzasadnienia zaskarżonego wyroku wskazują, że Sąd ten prawidłowo, nie naruszając zasady obiektywizmu wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> ocenił materiał dowodowy przyjmując za podstawę orzeczenia całokształt okoliczności ujawnionych na rozprawie głównej odpowiadających treści zebranych dowodów, zaś uzasadnienie wyroku sporządził zgodnie z wymogami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> szczegółowo podając przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a>, jakimi kierował się przy orzekaniu w zakresie kar jednostkowych grzywny za przypisane oskarżonemu czyny. I tak:</p> <dl> <dt></dt> <dd> <p>Trafnie Sąd <em> <!-- -->meriti</em> powołał się na okoliczność, że wymierzona kara w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 k.k.</a> musi uwzględniać szereg funkcji po to, by uzyskać efekt tzw. trafnej reakcji karnej. Obowiązujące w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksie karnym</a> dyrektywy sądowego wymiaru kary, tj. stopnia winy, społecznej szkodliwości czynu, prewencji generalnej i indywidualnej nie preferują żadnej z nich, nakazując uwzględnienie każdej z nich w taki sposób, by orzeczona kara spełniła swoje cele. Innymi słowy, wymierzając karę nie należy koncentrować się wybiórczo jedynie na niektórych przesłankach z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> Wywodu w tym zakresie nie ma powodu powtarzać, bowiem w pełnym zakresie Sąd Apelacyjny w pełni podziela pogląd odnośnie konieczności zbilansowania okoliczności leżących u podstaw wymiaru kary w celu prawidłowej realizacji dyrektyw sądowego jej wymiaru. „Orzekana kara tylko wówczas osiągnie stawiane przed nią cele, w tym cel w zakresie prewencji ogólnej oraz indywidualnej, gdy zostanie ona ukształtowana zgodnie z tzw. dyrektywą sprawiedliwościową, która nakazuje w ramach sędziowskiego uznania wymierzyć karę proporcjonalną do stopnia winy oraz społecznej szkodliwości czynu. Nie pozwala ona sędziemu na wymierzenie kary poniżej stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Nie pozwala również na wymierzenie kary powyżej tych kryteriów” (tak przykładowo: wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 9 marca 2023 r., II AKa 386/22)</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>Słuszny jest także pogląd sądu I instancji, że społeczna szkodliwość sama w sobie nie stanowi okoliczności obciążającej przy wymiarze kary, ponieważ jest cechą ustawową przestępstwa, natomiast dla wymiaru kary na znaczenie jej stopień. W rozpoznawanej sprawie przy ustalaniu stopnia społecznej szkodliwości jednostkowych czynów przypisanych oskarżonemu Sąd prawidłowo kierował się <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115§2 k.k.</a> Wedle tego przepisu na społeczne niebezpieczeństwo czynu składają się okoliczności przedmiotowe (do nich należą: rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiar grożącej lub wyrządzonej szkody, sposób i okoliczności działania, waga naruszonych obowiązków) oraz podmiotowe (tj. postać zamiaru, motywacja), jednakże wszystkie związane są z czynem sprawcy. Normatywne przesłanki oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu sformułowane w tym przepisie tworzą zamknięty katalog okoliczności, z których każda charakteryzuje się prawną doniosłością. Pominięcie w ocenie którejkolwiek z nich, czy też formułowanie własnych okoliczności, odmiennych od ustawowych i nadawanie im zasadniczego znaczenia, stanowi naruszenie prawa materialnego" (por. wyrok SN z 19.10.2016 r., V KK 250/16, LEX nr 2152411). Zarzucanie Sądowi I instancji, że wymierzając karę „skupił się głównie na społecznej szkodliwości czynu” nie przekonuje o dokonaniu w sposób wadliwy ustaleń faktycznych leżących u podstaw rozstrzygnięcia o karze – skoro twierdzenie to skarżący wiąże wyłącznie z motywacją oskarżonego (tj.<em> <!-- --> „swoiście i subiektywnie pojętym „interesem publicznym” czy grupowym, który dla niego są wartościami, którymi kieruje się w swojej publicznej aktywności”</em>), a nie wykazuje w oparciu o jakie okoliczności pominięte, bądź błędnie ocenione przez Sąd I instancji stopień społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonemu został ustalony nieprawidłowo. Niewątpliwie motywacja i postać zamiaru, mają również wpływ na stopień winy i uwzględniane winny być przy określaniu prognozy kryminologicznej sprawcy, niemniej nie oznacza to, że tego warunku orzeczone kary jednostkowe, a końcowo orzeczona kara łączna grzywny nie realizują. Jak bowiem wynika z treści pisemnych motywów wyroku Sądu I instancji wszystkie dowody przeprowadzone w sprawie zostały przez ten sąd poddane analizie i prawidłowo ocenione w ich całokształcie, w zgodzie z normami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>. W szczegółowych rozważaniach w tej przestrzeni Sąd Okręgowy odniósł się także do treści wyjaśnień oskarżonego i wykazał powody z których uznał za je wiarygodne jedynie częściowo, w tym co do motywacji istnienia zajść badanych czynów (por. str. 9-18 uzasadnienia). Tej oceny apelacja obrońcy oskarżonego w żaden sposób nie podważyła.</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>W przedmiotowej sprawie Sąd I instancji prawidłowo uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonemu w wyroku jest wysoki – i to nie tylko z uwagi na rodzaj naruszonego dobra, jakim jest obok godności człowieka (a więc przyrodzonej każdemu człowiekowi wartości, związanej z samym człowieczeństwem jednostki ludzkiej - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 30)">art. 30 Konstytucji RP</a>) także chronione prawem funkcjonowanie państwa w sposób demokratyczny, w ramach takiegoż ustroju i zapewniającego zarazem obywatelom i innym osobom zamieszkałym na jego terytorium ochronę ich praw. Złamanie chronionego prawem porządku publicznego, do czego oskarżony publicznie nawoływał, prowadzi do anarchii życia społecznego i stanowi zagrożenie dla funkcjonowania społeczeństwa.</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>Sąd I instancji trafnie zwrócił uwagę m.in. na wysoką agresję słowną oskarżonego, zasięg społecznego oddziaływania, brak dążenia oskarżonego do przeproszenia pokrzywdzonych, brak skruchy, bezkrytyczny stosunek do popełnionych przestępstw.</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>Uwzględniając powyższe okoliczności przedmiotowe Sąd okręgowy wskazał także okoliczności niewynikające ze znamion czynów jednostkowych a mające wpływ na wymiar kary – w tym sposób i okoliczności działania oskarżonego oraz okoliczności podmiotowe ( w tym postać zamiaru i motywację).</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>Kontrola odwoławcza dokonana przez Sąd Apelacyjny nie wykazała również, by w wydanym orzeczeniu o karze Sąd I instancji pominął okoliczności korzystne dla oskarżonego – bo do tych zaliczył niekaralność oskarżonego w dacie dokonania przestępstw, jak i wyrokowania oraz ustabilizowaną pozycję społeczną oskarżonego.</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>Prawidłowo również Sąd I instancji dokonał identyfikacji ustawowego zagrożenia związanego z typem przestępstw popełnionych przez sprawcę i uwzględnił, że przypisane oskarżonemu w punktach I- VI wyroku czyny: z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 216;art. 216 § 2)">art. 216§2 k.k.</a> oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 255;art. 255 § 1)">art. 255§1 k.k.</a>– zagrożone są grzywną, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności, zaś z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 256;art. 256 § 1)">art. 256§1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 255;art. 255 § 3;art. 255 § 3)">art.255§3 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 k.k.</a>, z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 136;art. 136 § 3)">art. 136§3 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 257)">art. 257 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 k.k.</a> oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 257)">art. 257 k.k.</a> zagrożone są karą pozbawienia wolności. Podkreślenia wymaga, że ustawowe zagrożenia przypisane poszczególnym typom przestępstw w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">ustawie Kodeks karny</a> są tak zbudowane, że pozostawiają sądowi wybór co do rodzaju lub wysokości kary, którą wolno orzec za przestępstwo danego typu. Sąd I instancji zasadnie w tym zakresie uznał, że istniały podstawy do zastosowania wobec oskarżonego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a k.k.</a> i orzeczenie zamiast kar pozbawienia wolności przewidzianych przepisem kary grzywny, która w katalogu kar z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 32)">art. 32 k.k.</a> jest karą najmniej dolegliwą. Sąd okręgowy wykazał także, z jakich przyczyn uznał , że w niniejszej sprawie kara o charakterze nieizolacyjnym jaką jest grzywna stanowi wystarczającą dolegliwość dla sprawcy, którego nie trzeba – choćby warunkowo – izolować od społeczeństwa.</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>Zgodnie z założeniami modelu stawkowego przy orzekaniu grzywny wymiar tej kary przebiega niejako w dwóch etapach i polega na określeniu najpierw liczby stawek dziennych, a następnie wysokości jednej stawki. W etapie pierwszym (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1)">art. 33§1 k.k.</a>) chodzi o rozstrzygnięcie co do surowości kary, o wymiar kary <em> <!-- -->sensu stricto. </em>Liczba stawek powinna być zatem pochodną zastosowania ogólnych dyrektyw sądowego wymiaru kary określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1)">art. 53 § 1 k.k.</a> <em> <!-- -->. </em>Drugi etap dotyczący ustalenia wysokości stawki dziennej jest operacją mającą zapewnić, aby grzywna w ustalonej wysokości jednej stawki uwzględniała status majątkowy sprawcy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 3)">art. 33§3 k.k.</a>). Realizacja dyrektywy drugiego etapu zakłada wszechstronne rozważenie szeroko rozumianego położenia materialnego sprawcy przestępstwa. Sąd, rozstrzygając kwestię wysokości jednej stawki dziennej grzywny, powinien mianowicie uwzględnić okoliczności wyznaczające to położenie: dochody, warunki osobiste, warunki rodzinne, stosunki majątkowe oraz możliwości zarobkowe oskarżonego. Takie właśnie kryteria Sąd I instancji zastosował w niniejszej sprawie ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 70 zł, o czym przekonuje pisemne uzasadnienie wyroku. Sąd <em> <!-- -->meriti</em> w tym zakresie miał w szczególności na względzie zaprezentowaną przez oskarżonego sytuację majątkową<em> <!-- -->. </em> Jak wynika z deklaracji oskarżonego <span class="anon-block">J. P.</span> co prawda nie osiąga on obecnie dochodów i jedynie nieodpłatnie kieruje partią II Rzeczpospolita Polska – niemniej sam wskazał, że utrzymuje się z oszczędności rodzinnych, w tym oszczędności rodowych poza Polską, jest właścicielem domu stanowiącego jego majątek odrębny (k. 481v).</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>Obrońca oskarżonego zarzucając rażącą niewspółmierność orzeczonych kar jednostkowych grzywny, a w następstwie orzeczonej kary łącznej, zarzucił Sądowi <em> <!-- -->meriti </em>zastosowanie <em> <!-- -->„wadliwych kryteriów jej wymiaru w kontekście ustalonej winy oskarżonego do jej szkodliwości społecznej i jednostkowej, a także statusu majątkowego oskarżonego”. </em>Argumentacja na poparcie tego zarzutu nie precyzuje na czym owe „wadliwe kryteria” miały polegać, bowiem w uzasadnieniu apelacji obrońca wskazał jedynie, że „<em> <!-- -->Sąd orzekający winien miarkować wysokość kar grzywny i kary łącznej grzywny w sposób adekwatny do stopnia zawinienia i jego sytuacji materialnej, czyli stopnia dolegliwości kary. Tymczasem orzekł ilość stawek na poziomie najwyższym dopuszczalnym przez stosowne przepisy. Zdaniem obrońcy doszło do nieadekwatności kary do rangi naruszenia prawa i ich społecznych reperkusji” </em>Z kolei odnośnie sytuacji materialnej oskarżonego stwierdził jedynie, że sytuacji materialnej oskarżonego <em> <!-- -->„nie sposób uznać za stabilną”</em>.</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego, wbrew stanowisku skarżącego obrońcy, orzekając o karze Sąd <em> <!-- -->meriti</em> respektował dyrektywy sądowego wymiaru kary z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a>, zaś orzeczone na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 3)">art. 33§1 i 3 k.k.</a> jednostkowe kary grzywny stanowiąc faktyczną i adekwatną dolegliwość dla sprawcy nie są rażąco surowe.</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>Z przyczyn wykazanych powyżej nie można zgodzić się z twierdzeniem obrony, że Sąd I instancji przy ustalaniu stopnia społecznej szkodliwości czynu skupił się na okolicznościach przedmiotowych – których <em> <!-- -->de facto</em> skarżący nie zakwestionował – a pominął pozostałe wynikające z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115§2 k.k.</a>, które w ocenie skarżącego umniejszają stopnień tej szkodliwości.</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>Wbrew również twierdzeniom skarżącego obrońcy Sąd Okręgowy nie orzekł kary łącznej grzywny <em> <!-- -->„w ilości stawek dziennych na poziomie najwyższym dopuszczalnym przez stosowne przepisy.”</em> W tym zakresie nie znajduje podstaw prawnych odwoływanie się przez skarżącego do treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1)">art. 33§ 1 k.k.</a>, bo ten odnosi się do maksymalnej ilości stawek grzywny, którą orzeka się jako karę jednostkową. Dolną i górną granicę kary łącznej grzywny możliwej do orzeczenia na podstawie uprzednio orzeczonych kar jednostkowych wyznacza <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1 k.k.</a> Przepis ten, w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia czynów stanowił, że sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności. Zmiany w regulacjach dotyczących kary łącznej, jakie zostały wprowadzone po wejściu w życie ustawy z 19.06.2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami <span class="anon-block"> (...)</span>19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem <span class="anon-block"> (...)</span>19 (tzw. Tarcza 4.0) skutkowały nowym brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 ustawy z 6.06.1997 r. – Kodeks karny</a>, które przywraca zasady łączenia kar obowiązujące w polskim prawie karnym do 30.06.2015 r., a także zmiany w zakresie wymiaru kary łącznej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a>). W brzmieniu ustalonym tą regulacją wykluczona została możliwość orzeczenia kary łącznej z zastosowaniem zasady absorbcji. Niemniej skoro suma kar jednostkowych grzywny w niniejszej sprawie wynosi 840 stawek dziennych po 70 złotych każda – maksymalną karę łączną jaką Sąd Okręgowy mógł orzec była kara łączna grzywny w wysokości 810 stawek dziennych po 70 złotych każda. Tym samym orzeczona w zaskarżonym kara łączna grzywny w wysokości 540 stawek dziennych z ustaleniem wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 70 złotych, przy zastosowaniu zasady częściowej absorbcji, nie jest karą łączną orzeczoną w możliwym maksymalnym wymiarze oraz rażąco niewspółmierną. W ocenie Sądu odwoławczego jest ona adekwatna do okoliczności sprawy i uwzględnia zasady wymiaru kary omówione powyżej.</p> </dd> </dl> <p>Reasumując, Sąd I instancji - wymierzając karę - miał na uwadze, niezależnie od stopnia szkodliwości społecznej, również czynniki wpływające na stopień zawinienia oskarżonego. Przy wymiarze kary oskarżonemu nie zostały przekroczone granice swobodnego uznania sędziowskiego, zatem nie można mówić o rażącej niewspółmierności kary w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> Skoro nie została wykazana taka nietrafność orzeczenia o karze, która uzasadniałaby jego zmianę - to zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2" colspan="4"> </td> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Wniosek</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="14"> <p>o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez zastosowanie przy wymiarze kar grzywny z pkt I do VI wyroku, a w następstwie kary łącznej grzywny z pkt VII wyroku, na kwotę jednej stawki dziennej na 35 (trzydzieści pięć) złotych w miejsce kwoty jednej stawki dziennej ustalonej na 70 (siedemdziesiąt) złotych.</p> </td> <td colspan="3"> <p>☐ zasadny</p> <p>☐ częściowo zasadny</p> <p>☐ niezasadny</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2" colspan="4"> </td> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p>Wniosek skarżącego obrońcy oskarżonego bezpodstawny wobec bezzasadności podniesionego zarzutu apelacyjnego.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p>4.  <strong> <!-- -->OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="4"> <p>.</p> </td> <td colspan="17"> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu</em> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p>5.  <strong> <!-- -->ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="4"> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> </p> </td> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Przedmiot utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <strong> <!-- -->Utrzymano w mocy wyrok w zaskarżonej części</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach utrzymania w mocy</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Wyrok jest prawidłowy. Kontrola odwoławcza dokonana w sprawie nie potwierdziła zasadności zarzutów przedstawionych w apelacji obrońcy. Kara wymierzona oskarżonemu – jest sprawiedliwa i nie nosi cech rażącej surowości.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="4"> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> </p> </td> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Przedmiot i zakres zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Nie dotyczy </em> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach zmiany</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="17"/> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Nie dotyczy</em> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>1.1.</p> </td> <td colspan="12"> </td> <td colspan="6"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>2.1.</p> </td> <td colspan="12"> <p>Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości</p> </td> <td colspan="6"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>3.1.</p> </td> <td colspan="12"> <p>Konieczność umorzenia postępowania</p> </td> <td colspan="6"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="3"> <p>4.1.</p> </td> <td colspan="12"> </td> <td colspan="6"> <p>☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uchylenia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="18"> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Nie dotyczy</em> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <strong> <!-- -->5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Brak innych rozstrzygnięć w wyroku</em> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p>6.  <strong> <!-- -->Koszty Procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="14"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->II. </strong> </p> </td> <td colspan="14"> <p> <strong> <!-- -->Zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 3780 (trzy tysiące siedemset osiemdziesiąt) zł tytułem opłaty oraz obciążono go wydatkami za postępowanie odwoławcze – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 1)">art. 626§1 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636§1 k.p.k.</a> </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p>7.  <strong> <!-- -->PODPIS </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="21"> <p> <em> <!-- -->SSA Anna Zdziarska SSA Dorota Tyrała SSA Ewa Gregajtys </em> </p> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="11"/> <col width="340"/> </colgroup> <tr> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->1.3. Granice zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>Kolejny numer załącznika</p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->I </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>Podmiot wnoszący apelację</p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->Obrońca oskarżonego </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja</p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 9 września 2022 r., sygn. akt VIII K 206/19</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->☒</strong> na korzyść</p> <p> <strong> <!-- -->☐</strong> na niekorzyść</p> </td> <td colspan="5"> <p> <strong> <!-- -->☐</strong> w całości</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> <p> <strong> <!-- -->☒</strong> w części</p> </td> <td colspan="2"> <p>☐</p> </td> <td colspan="2"> <p>co do winy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->☒</strong> </p> </td> <td colspan="2"> <p>co do kary</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->☐</strong> </p> </td> <td colspan="2"> <p>co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->1.3.2. Podniesione zarzuty</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->☐</strong> </p> </td> <td colspan="6"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->☐</strong> </p> </td> <td colspan="6"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->☐</strong> </p> </td> <td colspan="6"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, <br/>jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia</p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->☒</strong> </p> </td> <td colspan="6"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>brak zarzutów</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> <p> <strong> <!-- -->1.4. Wnioski</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="3"> <p>uchylenie</p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->☒</strong> </p> </td> <td> <p>zmiana</p> </td> </tr> </table> </div>