II GZ 63/25

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. Sp. j. w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 2413/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. Sp. j. w P. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 15 maja 2024 r. nr 127/14/2024/Ub w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23 października 2024 r., sygn. VI SA/Wa 2413/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. Sp. j. w P. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 15 maja 2024 r. nr 127/14/2024/Ub w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wyjaśnił, że w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącej Wydziału VI z dnia 24 lipca 2024 r. wezwano skarżącą spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie: oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z KRS (ewentualnie wydruku komputerowego pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym), obejmującego swym zakresem czasowym dzień wniesienia skargi; jednego odpisu skargi celem doręczenia uczestnikowi postępowania – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 10 września 2024 r. wezwano do uzupełnienia ww. braków formalnych. Wobec nieodebrania przesyłki zawierającej powyższe wezwanie, zostało na podstawie art. 73 p.p.s.a. uznane za doręczone skarżącej spółce w dniu 30 września 2024 r. Wobec nieuzupełnienia wymienionych braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, Sąd I instancji postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a skargę odrzucić. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca spółka. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że odpowiadała na wezwanie sądu o usunięcie braków – wysłano odpis z KRS, wskazano z imienia i nazwiska osobę podpisująca skargę i wysłano odpis skargi. Skarżąca podniosła, że prezes spółki jest osobą bardzo chorą. Wniosła o możliwość wyznaczenia terminu na usunięcie braków i wyszczególnienie ich, bo być może coś pominięto lub źle zrozumiano. Skarżąca wskazała, że siedmiodniowy termin jest dla niej bardzo krótki, ponieważ prezes spółki – która faktycznie już nie działa – często przebywa w szpitalu, a na terenie zakładu nie ma żadnych pracowników i nie ma kto odebrać korespondencji. Odpowiadając na zażalenie organ administracji wniósł o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Jakkolwiek przedmiotowe zażalenie nie zawiera wniosku o zmianę, bądź uchylenie postanowienia, to jednak nie stanowi to przeszkody do jego merytorycznego rozpoznania. Podzielić należy w tej mierze stanowisko prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z którego wynika, że tego rodzaju brak nie czyni niemożliwym merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. I OZ 111/15 oraz z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. II GSK 267/24). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonane przez Sąd I instancji ustalenia i wyciągnięte z nich wnioski są prawidłowe. Z akt sprawy wynika, że skarżąca spółka została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 15 maja 2024 r., mianowicie do przekazania odpisu KRS oraz jednego odpisu skargi. Sąd I instancji pismem z dnia 10 września 2024 r. wezwał skarżącą spółkę do uzupełnienia wymienionych braków formalnych skargi i wyznaczył na to siedmiodniowy termin informując o skutkach prawnych jego niedotrzymania, tj. odrzuceniu skargi. Wezwanie to, po dwukrotnej próbie doręczenia nie zostało odebrane, co – wobec treści do art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a.") – skutkowało uznaniem, że zostało doręczone dnia 30 września 2024 r. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi skarżącej spółki. W odpowiedzi na zarzut udzielenia odpowiedzi skarżącej spółki na wezwanie sądu o usunięcie braków należy stwierdzić, że nie znajduje to potwierdzenia w aktach sprawy. Skarżąca spółka również w zażaleniu nie uprawdopodobniła, że odpowiedziała na adresowane do niej wezwanie, a wręcz przeciwnie przedstawiła okoliczności wskazujące na brak możliwości odebrania korespondencji sądowej z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi. W rekapitulacji należy więc stwierdzić, że skoro wobec braków formalnych skargi nie można było nadać jej prawidłowego biegu, co skutkowało wezwaniem strony – na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. – do uzupełnienia wymienionych braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, to niewykonanie tego wezwania w wyznaczonym terminie aktualizując przesłanki stosowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skutkowało odrzuceniem skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się do wniosku Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia o zasądzenie kosztów postępowania sądowego, stwierdzić należy, że przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. Zgodnie z art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Natomiast w niniejszej sprawie zostało rozpoznane zażalenie na postanowienie, zatem Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego.