I GZ 463/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2024 r. sygn. akt V SA/Wa 1536/24 w zakresie odrzucenia skargi S. M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 kwietnia 2024 r. nr DPB.ro.027.15.2024 w przedmiocie umorzenia nienależnie pobranych płatności rolnych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: Sąd I instancji lub WSA) postanowieniem z dnia 2 lipca 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 1536/24 odrzucił skargę S. M. (dalej: skarżący) na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 kwietnia 2024 r., nr DPB.ro.027.15.2024 w przedmiocie odmowy umorzenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu dofinansowania gospodarstwa rolnego do standardów UE. W związku z wniesioną skargą Sąd I instancji, w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału V WSA z 27 maja 2024 r. oraz z 29 maja 2024 r., wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL oraz uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazane wyżej wezwania zostały odebrane przez skarżącego w dniu 7 czerwca 2024 r. W związku z tym termin na uzupełnienie braków formalnych skargi oraz uiszczenie wpisu od skargi upływał z dniem 14 czerwca 2024 r. W zakreślonym terminie skarżący nie wykonał wezwań. Postanowieniem z 2 lipca 2024 r. Sąd I instancji odrzucił złożoną skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych i fiskalnych w terminie. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący złożył zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast art. 57 § 1 p.p.s.a. mówi o tym, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Jednocześnie w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Odmienny rygor, o którym mowa w przytoczonym przepisie, został przewidziany w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie należy odnotować, że skarżący złożył skargę, która nie zawierała jego numeru PESEL i od której nie został uiszczony wpis, w związku z czym został on prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych z jednoczesnym uzasadnionym wskazaniem, że nieuzupełnienie któregokolwiek z tych braków w terminie 7 dni od doręczenia wezwań (wysłanych w jednej przesyłce) spowoduje odrzucenie skargi. Z akt sądowych sprawy wynika, że przesyłka z wezwaniami do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych została doręczona w dniu 7 czerwca 2024 r. Oznacza to, że termin do wskazania numeru PESEL oraz uiszczenia wpisu od skargi upływał 14 czerwca 2024 r. W terminie tym skarżący nie nadesłał brakującego numeru ewidencyjnego oraz nie uiścił opłaty, co spowodowało spełnienie przesłanek odrzucenia skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. Wskazać w tym miejscu należy, że skarżący w zażaleniu nie neguje otrzymania wezwania do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi. Nie uzasadnia też w żaden sposób nie wykonanie wezwań Sądu I instancji. W świetle przedstawionych okoliczności sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że orzeczenie Sądu I instancji o odrzuceniu skargi w pełni odpowiada przepisom prawa. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.