I FZ 251/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 czerwca 2023 r. sygn. akt I SA/Gl 588/23 odrzucające skargę K. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 21 lutego 2023 r. nr 2401-ICK-1.4103.2.2023.3. UNP: 2401-23-040762 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o włączeniu materiału dowodowego do akt kontroli podatkowej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 26 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 588/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę K. K. (dalej: strona, podatnik, skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 21 lutego 2023 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o włączeniu materiału dowodowego do akt kontroli podatkowej. Sąd wskazał, że skarżący, działając osobiście, wniósł do WSA w Gliwicach skargę na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie organu I instancji dotyczące włączenia materiału dowodowego do akt sprawy podatkowej w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2021 r. do grudnia 2021 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 kwietnia 2023 r. skarżący wezwany został do uiszczenia w niniejszej sprawie wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie skarżący wezwany został do uzupełnienia, w terminie 7 dni, pod tym samym rygorem, braku formalnego skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania, skierowana do skarżącego w dniu 24 maja 2023 r. została doręczona skutecznie w dniu 5 czerwca 2023 r. W piśmie z dnia 5 czerwca 2023 r. (nadanym w dniu 9 czerwca 2023 r.) skarżący, powołując się na przepisy Konstytucji RP, wezwał "do wykazania legalności prawa, na podstawie którego funkcjonuje organ, któremu szefuje Prezes WSA w Gliwicach sędzia WSA dr K. K. (...)". Skarżący zażądał ponadto wykazania, że przepisy prawa, na które sąd się powołuje "są powszechnie obowiązujące, zgodnie z polską racją stanu i polskim interesem narodowym". Skarżący nie podał swojego numeru PESEL (który nie wynika też z akt administracyjnych sprawy), ani nie uiścił wpisu od skargi. W piśmie z dnia 16 czerwca 2023 r. Przewodniczący Wydziału Informacji Sądowej, działając z upoważnienia Prezesa WSA w Gliwicach, wyjaśnił skarżącemu podstawy ustrojowe działania sądu. Wskazał także na procedury powoływania sędziów i prezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sąd wskazał, że siedmiodniowy termin przewidziany dla uiszczenia wpisu od skargi oraz podania numeru PESEL upłynął skarżącemu bezskutecznie z dniem 12 czerwca 2023 r. z uwagi na doręczenie wezwań w dniu 5 czerwca 2023 r. Co istotne, wraz z wniesieniem w dniu 9 czerwca 2023 r. pisma procesowego (na które odpowiedzi udzielił mu Przewodniczący Wydziału Informacji Sądowej) skarżący nie uczynił zadość wezwaniom sądu. Mając powyższe na względzie, sąd na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3) P.p.s.a. odrzucił skargę. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem, podatnik zaskarżył powyższe postanowienie sądu I instancji. W zażaleniu argumentował m.in., że: "NFWSA nie dokonał skutecznego podważenia jego prawomocności i ostatecznego charakteru. Legalności/prawomocności, zgodności z polską racją stanu i polskim interesem narodowym, ostatecznego i powszechnie obowiązującego charakteru oraz najwyższej rangi prawnej (wyższej od Konstytucji RP oraz postanowień WSA) wydanych przez suwerena Proklamacji i Dekretów do chwili obecnej nie podważono, co oznacza, że wywołują one skutki prawne. Sędziowie WSA (nawet gdyby wykazali legalność posiadanych rzekomo uprawnień) nie są świętymi ani wybrańcami Boga i nie mają uprawnień do odrzucania decyzji/postanowień suwerena - swojego konstytucyjnego, najwyższej rangi zwierzchnika (a nie skargi "Skarżącego" jak fałszywie podano w uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia). (2.) Przepisy prawa przywoływane w przedmiotowych pismach - "Doręczeniu odpisu postanowienia" i "Postanowieniu" oraz jego uzasadnieniu mają zastosowanie wyłącznie w stosunku do legalnie funkcjonujących sądów, co oznacza, że nie dotyczą (NFWSA.) W tym stanie rzeczy nielegalnie funkcjonujący sąd - reprezentowany przez osoby nieuprawnione, powołane przez inne osoby nieuprawnione - nieposiadające niepodważalnie udokumentowanych mandatów społecznych (a nie "Sąd" jak czytamy w uzasadnieniu) nie jest uprawniony do: działania na podstawie prawa, które jego nie dotyczy, prowadzenia postępowania, żądania udostępnienia numeru PESEL, wzywania do uiszczenia wpisu sądowego, ..., ani do wydawania prawomocnych zarządzeń, postanowień, orzeczeń, .... Wszystkie decyzje/zarządzenia, postanowienia, ... nielegalnie funkcjonujących organów, urzędów i instytucji - reprezentowanych przez osoby nieuprawnione, więc i przedmiotowe postanowienie NFWSA jest nieważne z mocy prawa (art. 156 § 1 (7) k.p.a.) i nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Przedmiotowe postanowienie NFWSA jest nieważne - art. 156 § 1 (2) k.p.a., bo rażąco narusza przepisy prawa w tym najwyższej rangi - wydane przez Zwierzchnika Władzy w RP - art. 1 i 3 DZW oraz art. 1 i 2 DZW 1-2018, a także art. 2, art. 4.1, art. 4.2, art. 7, art. 45.1, art. 83, art. 179 Konstytucji, art. 5 § 1 i 3 Prawa o ustroju sądów administracyjnych, art. 46 § 2 pkt 1 lit. b, art. 220 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 4.1 Ustawy o dostępie do informacji publicznej, .... Przedmiotowe postanowienie NFWSA jest nieważne - art. 156 § 1 (6) k.p.a., bo wywołuje czyny zagrożone karą: z art. 127 § 1 k.k. - pozbawianie niepodległości (niezależności od formalnego wpływu osób nieuprawnionych), z art. 23 Ustawy o dostępie do informacji publicznej, z art. 231 § 1. k.k., z art. 8 DZW, .... (3.) Działając na podstawie prawa naturalnego, art. 4.1 i 4.2 Konstytucji oraz Proklamacji przejęcia bezpośredniego sprawowania władzy zwierzchniej przez naród w związku z treścią art. 45.1 Konstytucji oraz art. 4 ust. 1 Ustawy o dostępie do informacji publicznej - Dz.U. z 2019 r. poz. 1429 t.j. a także przepisów Prawa o ustroju sądów administracyjnych wzywam NFWSA do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych przedmiotowego postanowienia pod rygorem nieważności postępowania z mocy prawa (art. 156 § 1 (2, 6, 7) k.p.a.) oraz odpowiedzialności karnej przed suwerenem za działanie na szkodę Rzeczypospolitej Polskiej poprzez przedstawienie (w związku z treścią art. 4.2 i art. 179 Konstytucji RP oraz art. 3 DZW) niepodważalnie udokumentowanego mandatu społecznego osoby, która pełniąc funkcje Prezydenta RP powołała na podstawie art. 5 § 1 Prawa o ustroju sądów administracyjnych K. K. do pełnienia urzędu na stanowisku sędziowskim". W uzupełnieniu zażalenia skarżący doręczył "odpis postanowienia w imieniu zwiernika władzy w Rzeczypospolitej Polskiej wraz z uzasadnieniem". W piśmie tym wnioskował o uznanie przedmiotowego pisma NFWSA "Sygn. akt I SA/Gl 588/23 i innych jego decyzji/postanowień, zarządzeń, wezwań, pouczeń, rygorów, ..., za nieważne z mocy prawa - niewywołujące żadnych skutków prawnych oraz o "zobligowanie NFWSA do niezwłocznego zaniechania procederu nielegalnego funkcjonowania - działania na szkodę RP". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jako niezasadne podlega oddaleniu. Zaskarżone postanowienie WSA w Gliwicach odpowiada bowiem prawu. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosownie natomiast do treści art. 46 § 2 pkt 1) lit. b) P.p.s.a. w przypadku, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ono zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer pesel jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go nie mając takiego obowiązku. Niepodanie numeru PESEL stanowi przy tym brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. W myśl powołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi obliguje sąd, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3) P.p.s.a., do jej odrzucenia. W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca wezwania o wpis oraz podanie numeru PESEL została doręczona skutecznie w dniu 5 czerwca 2023 r. (k. 22 akt sądowych), co oznacza, że termin uzupełnienia braków mijał z dniem 12 czerwca 2023 r. Skarżący braków nie uzupełnił, co powodowało po stronie sądu administracyjnego konieczność odrzucenia skargi. W tym miejscu można odnieść się do wspomnianej przez WSA sprawy II GPS 3/22. Otóż, w sprawie tej w dniu 3 lipca 2023 r. (a więc po wydaniu zaskarżonego postanowienia) NSA podjął uchwałę o treści: "Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd". Końcowo, odnosząc się do rozległej argumentacji skarżącego odnośnie do "nielegalnego funkcjonowania sądu", należy wskazać, że w piśmie z dnia 16 czerwca 2023 r. Przewodniczący Wydziału Informacji Sądowej WSA w Gliwicach, działając z upoważnienia Prezesa WSA w Gliwicach, dokładnie wyjaśnił skarżącemu podstawy ustrojowe działania sądu oraz wskazał na procedury powoływania sędziów i prezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego. Uznając w rezultacie, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Bartosz Wojciechowski (spr.) sędzia NSA