II SA/Go 197/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] r. w sprawie uchylenia w części zmiany miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy [...] przyjętego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] 2003 r. w sprawie zmiany miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] r., nr [...], działając na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 40 ze zm., dalej jako u.s.g.), stwierdził nieważność uchwały Nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] r. w sprawie uchylenia w części zmiany miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy [...] przyjętego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] r. w sprawie zmiany miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy. Rozstrzygnięcie nadzorcze doręczono adresatowi - za pośrednictwem platformy e-PUAP (na adres do doręczeń elektronicznych) w dniu 23 lutego 2024 r. wraz z pouczeniem, że służy od niego skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., za pośrednictwem Wojewody, w terminie 30 dni licząc od dnia doręczenia rozstrzygnięcia (Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia, dalej jako UPP - k. 26 akt sądowych). Na ww. rozstrzygnięcie nadzorcze Gmina (dalej jako skarżąca lub gmina), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - za pośrednictwem Wojewody - skargę. Skarga została nadana została drogą elektroniczną, za pośrednictwem platformy e-PUAP, w dniu 27 marca 2024 r. (Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia – k. 13 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie wszystkich jej wymagań formalnych, w tym czy została wniesiona prawidłowo w terminie wskazanym przez ustawę z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), bowiem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Termin i tryb wniesienia przez gminę skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody został uregulowany w art. 98 u.s.g. Zgodnie z jego treścią rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia (ust. 1). Do złożenia skargi uprawniona jest gmina. Podstawą wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze (ust. 3). Do złożenia skargi na rozstrzygnięcie organu nadzorczego, dotyczące uchwały rady gminy, doręczone po upływie kadencji rady, uprawniona jest rada gminy następnej kadencji w terminie 30 dni od dnia wyboru przewodniczącego rady (ust. 3a). Do postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy o zaskarżaniu do sądu administracyjnego decyzji w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej (ust. 4). Z powyższego wynika jednoznacznie, że skargę do sądu administracyjnego gmina może wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia jej rozstrzygnięcia nadzorczego, przy czym konieczne jest podjęcie w tym zakresie stosownej uchwały przez radę gminy. Przy obliczaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi na akt nadzoru, w związku z cyt. art. 98 § 4 u.s.g., w pierwszej kolejności należy wskazać na treść art. 39 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, zwany dalej "adresem do doręczeń elektronicznych", chyba że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym organu albo w siedzibie organu. Zgodnie z § 2 powołanego przepisu w przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1, organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem: 1) przez operatora wyznaczonego z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 569; dalej jako u.d.e.), albo 2) przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. W myśl § 3 powołanego przepisu w przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1 i § 2 pkt 1, organ administracji publicznej doręcza pisma: 1) przesyłką rejestrowaną, o której mowa w art. 3 pkt 23 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2023 r., poz. 1640), albo 2) przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Stosownie do art. 394 k.p.a. w przypadku doręczenia w sposób, o którym mowa w art. 39 § 1, do ustalenia dnia doręczenia korespondencji stosuje się przepis art. 42 u.d.e. Zgodnie art. 42 ust. 1 u.d.e. w przypadku doręczania korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego korespondencja jest doręczona we wskazanej w dowodzie otrzymania chwili: 1) odebrania korespondencji - w przypadku, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1; 2) wpłynięcia korespondencji - w przypadku, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 2. Zgodnie z art. 41 ust. 1 pkt 2 u.d.e. dowód otrzymania jest wystawiany po wpłynięciu korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu publicznego. Nie ulega wątpliwości, iż w rozpoznawanej sprawie organ nadzoru, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie oraz Gmina są podmiotami publicznymi. W takim przypadku doręczenie pisma stronie będącej podmiotem publicznym na elektroniczną skrzynkę podawczą tego podmiotu (e-PUAP) następuje z chwilą wygenerowania urzędowego poświadczenia przedłożenia (zob. § 8 ust. 3 oraz § 13 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych; t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 180). Dokument w postaci urzędowego poświadczenia przedłożenia (UPP) jest generowany przez system teleinformatyczny podmiotu publicznego i przekazywany nadawcy. W praktyce oznacza to, że jeżeli wniesiono dokument elektroniczny na informatycznym nośniku danych, zgodnie z warunkami korzystania z platformy e-PUAP, to automatyczne wygenerowanie UPP pozwala przyjąć, że dokument ten wpłynął do urzędu, samo zaś UPP, stosownie do § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, stanowi potwierdzenie doręczenia dokumentu elektronicznego. Oznacza to, że poświadczenie doręczenia przedłożenia (UPP) jest w takim przypadku niezaprzeczalnym urzędowym poświadczeniem odbioru. W obiegu korespondencji pomiędzy podmiotami publicznymi za moment doręczenia należy uznać wprowadzenie korespondencji do systemu informatycznego adresata, kiedy to automatycznie następuje podpisanie urzędowego poświadczenia odbioru w sposób przyjęty w danym systemie. Jeżeli więc wniesiono dokument elektroniczny na informatycznym nośniku danych, zgodnie z warunkami korzystania z platformy e-PUAP, to automatyczne wygenerowanie UPP pozwala przyjąć, że dokument ten wpłynął do urzędu, samo zaś UPP, stosownie do § 11 ust. 1 pkt 1 stanowi potwierdzenie doręczenia dokumentu elektronicznego. UPP jest więc w takim przypadku urzędowym poświadczeniem odbioru i nie wymaga potwierdzenia na skutek wygenerowania urzędowego poświadczenia doręczenia – UPD. Urzędowe poświadczenie przedłożenia ma więc charakter zbliżony do "tradycyjnego" zwrotnego potwierdzenia odbioru, nie zaś potwierdzenia nadania i stanowi niezaprzeczalny dowód doręczenia w obiegu korespondencji między podmiotami publicznymi (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 15 marca 2017 r., sygn. akt: I OSK 1729/15; z dnia 17 marca 2022 r., sygn. akt: II OSK 880/21; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt: III OZ 264/22, z dnia 23 września 2022 r., III OZ 550/22 dostępne w CBOSA). Z kolei zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody zostało doręczone skarżącej za pośrednictwem platformy e-PUAP w dniu 23 lutego 2024 r. (piątek), co potwierdza UPP (k. 26 akt sądowych). Wobec tego trzydziestodniowy termin do wniesienia przez Gminę skargi do Sądu upływał w dniu 25 marca 2024 r. (poniedziałek). Tymczasem skarga Gminy została nadana drogą elektroniczną, za pośrednictwem e-PUAP organu – Wojewody (za pośrednictwem którego wniesiona została skarga), w dniu 27 lutego 2024 r., na co wskazuje treść UPP (k. 13 akt sądowych). Powyższe oznacza, że skarga wniesiona została po terminie, co skutkuje jej odrzuceniem. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Jedynie na marginesie Sąd wyjaśnia, iż dla wyrażonej powyżej oceny okolicznością bez znaczenia pozostaje fakt podjęcia uchwały nr [...] w sprawie wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody przez Radę Miejską w dniu [...] r. Podjęcie takiej uchwały stanowi ustawowo określony wymóg stanowiący o dopuszczalności skargi. Jednak podkreślić należy, iż podjęcie powyższej uchwały nie ma żadnego wpływu na sposób obliczania terminu do skutecznego wniesienia przez gminę skargi do sądu administracyjnego. Skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze może zostać skutecznie wniesiona wyłącznie w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie zaskarżonego aktu tj. rozstrzygnięcia nadzorczego, jak określa to treść art. 98 ust. 1 u.s.g.