III SA/Lu 98/24
Administrative courts2024-04-17
Case number
III SA/Lu 98/24
Court
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Judgment date
2024-04-17
Type
Postanowienie WSA w Lublinie
Judges
Agnieszka Kosowska
Ruling
Odrzucono skargę
Judgment text
SENTENCJA
Dnia 17 kwietnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Kosowska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na postanowienie Wojewody Lubelskiego z dnia 18 grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę
UZASADNIENIE
Sygn. III SA/Lu 98/24
UZASADNIENIE
K. B. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Wojewody Lubelskiego z dnia 18 grudnia 2023 r. nr [...]
w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 lutego 2024 r. pełnomocnik skarżącego została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi
w wysokości 100 zł. Jednocześnie została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych zostały przesłane na adres pełnomocnika podany w skardze. Pomimo jednak dwukrotnego awizowania korespondencja nie została podjęta przez adresata, a w konsekwencji została zwrócona do nadawcy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 marca 2024 r. uznano korespondencję za doręczoną w dniu 14 marca 2024 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634) – dalej jako "p.p.s.a.", Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże według regulacji szczególnej zawartej w art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt sprawy brak fiskalny skargi nie został usunięty. W związku
z tym podlegała ona odrzuceniu. Należy bowiem wskazać, że zgodnie z art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo
w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru
w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej,
a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia,
w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).
Pomimo awizowania przesyłki po raz pierwszy w dniu 29 lutego 2024 r.,
a następnie powtórnie w dniu 8 marca 2024 r. pełnomocnik skarżącego nie podjęła korespondencji.
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. – obowiązany był orzec, jak w postanowieniu.