III SAB/Wr 26/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi T.R. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 30 grudnia 2022 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wskazanym w sentencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu z urzędu dysponuje wiedzą, że przed tut. Sądem wszczęto już postępowanie w tej samej sprawie pod sygn. akt III SAB/Wr 1488/22, ze skargi tego samego skarżącego na bezczynność w sprawie z jego wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz. 259 – dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą tej regulacji jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2015, s. 362). Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga strony na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku z 18 lutego 2022 r. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Powyższa skarga jest kolejną skargą, w której skarżący domaga się stwierdzenia bezczynności Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpoznania jego wniosku. Poprzednia sprawa zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt III SAB/Wr 1488/22 jest w toku. Ponowną skargę skarżącego w tej samej sprawie należało zatem odrzucić. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.