II SA/Gd 1151/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.N., M.J. i M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 29 lutego 2024 r. nr SKO.451.9.2024 w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: odrzucić skargę D. N. i M. J. UZASADNIENIE D. N., M. J. i M. J. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 29 lutego 2024 r. w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II tut. Sądu z dnia 12 listopada 2024 r. wezwano D. N. i M. J. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie ewentualnie złożenie odpisu skargi zawierającego własnoręczne oryginalne podpisy - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto wezwano M. J. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 476 zł a D. N. i M.J. do uiszczenia wpisów od skargi w kwocie 159 zł każdy - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca powyższe zarządzenia została wysłana do skarżących na adresy podane w skardze. Przesyłka kierowana do M. J. została przez nią odebrana w dniu 2 grudnia 2024 r. Skarżąca uiściła wpis od skargi w dniu 9 grudnia 2024 r. Przesyłki kierowane do D. N. oraz M. J., pomimo dwukrotnego awizowania, nie zostały odebrane przez skarżących, wobec czego zostały uznane za skutecznie doręczone w dniu 2 stycznia 2025 r. (k. 36 akt sądowych - przesyłka kierowana do D. N.; k. 37 akt sądowych – przesyłka kierowana do M.J.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 57 § 1 (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej określanej jako "P.p.s.a") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów jest podpisanie pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 P.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia. Zgodnie natomiast z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 wskazanej ustawy). W rozpatrywanej sprawie skarżący – D. N.oraz M. J. - zostali wezwani do podpisania skargi oraz do uiszczenia wpisów od skargi i zostali pouczeni o skutkach niezastosowania się do tych wezwań. Doręczenie powyższych wezwań nastąpiło na zasadzie wynikającej z art. 73 P.p.s.a. Stosownie do treści wskazanego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających (tj. do rąk adresata lub dorosłego domownika), pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4), tj. po upływie 14 dniowego terminu od pierwszego dnia złożenia pisma w placówce pocztowej. Z treści art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w trybie zastępczym uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od tej daty należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do uiszczenia wpisu. W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi została przesłana na podany przez skarżących adres i - wobec nieobecności adresatów w tym miejscu - była dwukrotnie awizowana (tj. w dniach: 19 grudnia 2024 r. i 27 grudnia 2024 r.) o czym umieszczono zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej. Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie wezwania skarżącym było skuteczne i zostało dokonane w dniu 2 stycznia 2025 r. (art. 73 § 4 P.p.s.a.). Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków skargi upłynął w dniu 9 stycznia 2025 r. Pomimo upływu terminu skarżący nie uzupełnili wskazanych braków formalnych skargi, jak również nie uiścili wpisów w wysokości po 159 zł każdy (dowód: notatka urzędowa specjalisty z dnia 4 lutego 2025 r. dot. D. N., k. 39 akt sądowych; notatka urzędowa specjalisty z dnia 4 lutego 2025 r. dot. M. J., k. 40 akt sądowych). Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę D. N. oraz M. J.